Browsing category

Zwanger

Zwanger,

Vol verwachting – en spanning – klopt ons hart

Het is inmiddels een week geleden sinds de valse start en er is tot op heden niks meer gebeurd. Uiteraard wel de gebruikelijke krampjes gevoeld, maar ik durf ondertussen nergens meer een label aan te hangen. Wel zijn we allebei extra alert en ’s nachts hoor ik regelmatig naast me: ‘gaat het?’.

Vol verwachting

Maar nog steeds geen baby, dus. Vandaag heb ik voor de zoveelste keer de ziekenhuistas ingepakt en het eerste outfitje van Baby G. opnieuw uitgezocht. Heb er twee geselecteerd, een in maat 50 en een in maat 56. 🙂 Heb ook alle andere kleertjes maar weer een keer opgevouwen en een half uur naar het naamshirtje zitten staren. Zucht.

Verder heb ik vandaag de rekbare draagdoek gewassen die ik van mijn nicht heb gekregen. Dat ding is ongeveer 100 meter lang en het wordt een hele uitdaging om de doek te knopen, dus ik ga vanavond of morgen nog even op zoek naar instructiefilmpjes.

Ongeduldig

De meeste mensen die mij kennen weten dat ik een controlfreak ben en 0% geduld heb. Als ik iets wil, dan moet het meteen. Jammer genoeg werkt dat met een bevalling niet zo. Nog 3 dagen tot de uitgerekende datum; woensdag 18 januari. Zal ze voor die datum komen?

Dinsdag heb ik weer controle bij de verloskundige om te kijken wat de status is. Indien ik ontsluiting heb kan er eventueel worden gestript, iets waar ik best naar uit kijk want wie weet is het net dat laatste zetje wat mijn lichaam nodig heeft om de bevalling in gang te zetten.

Tot die tijd maar proberen om aan andere dingen te denken en leuke dingen te doen. Morgen ga ik, tenzij een van ons plotseling aan het puffen is, gezellig met mijn zwangerschapsbuddy op pad en theetjes drinken. Wie weet wat de wandeling in gang zet… 🙂

 

0no comment
Zwanger,

Valse start

Tot nu toe heb ik regelmatig last gehad van irritante en pijnlijke voorweeën in m’n rug. Toen ik gisteren voor het eerst een vreemd gevoel had in m’n buik kon ik het niet echt plaatsen, maar omdat het iedere keer terugkwam besloot ik om het te gaan timen. Wat bleek: het gevoel kwam elke 4 minuten terug.

Weeën

Ik heb een speciale zwangerschaps-app waarmee je weeën kunt timen en na een paar keer kunt zien in welke fase je zit. Na ongeveer een uur timen en wat twijfelen besloot ik om toch maar de verloskundige te bellen. Na de situatie te hebben uitgelegd stelde ze voor om te gaan douchen en te kijken of het gevoel wat ik had (ik durfde het geen weeën te noemen want het deed niet echt pijn) dan sterker of juist minder zou worden. Ik moest ongeacht het resultaat om 22:30 terugbellen.

Tijdens het douchen werd het gevoel steeds krachtiger en de timing bleef ongeveer gelijk. Toen ik de verloskundige weer belde besloot ze om toch nog maar even langs te komen om te kijken of er al iets gaande was. Ik had de telefoon nog niet neergelegd of ik kreeg weer last van de pijn in m’n rug en ik begon het nu toch wel spannend te vinden. Na een tijdje ijsberen door de woonkamer ging eindelijk de bel. De verloskundige was gearriveerd.

Valse start

Nadat ze aan mijn buik had gevoeld en naar het hartje had geluisterd ging ze voelen of ik al ontsluiting had. Helaas, ik had 0cm. Nul. Noppes. Nada. Wel was de baarmoedermond al helemaal verweekt en verstreken. De verloskundige zei dat het gevoel wat ik had waarschijnlijk voor- of beginweeën waren, wat er dus voor heeft gezorgd dat m’n baarmoedermond nu ready-to-go is. Klaar voor de ontsluiting.

Ondanks het verweken en verstrijken van m’n baarmoedermond ben ik wel een beetje teleurgesteld. Zeker omdat de weeën elke 4 minuten terugkwamen en gemiddeld ruim een minuut aanhielden hoopte ik stiekem dat het begonnen was. Vannacht heb ik nog wel een paar weeën gehad (zowel rug als buik) die een stuk krachtiger waren maar zonder enige regelmaat. Sinds ik vanochtend ben opgestaan heb ik vrijwel niks meer gevoeld… Valse start. 🙁

0no comment
Zwanger,

38 weken zwanger

Ik ben inmiddels 38 weken zwanger. 38 weken en 1 dag om precies te zijn, en ik moet eerlijk zeggen dat ze van mij nu echt wel mag komen.

38 weken

De feestdagen zijn voorbij en mijn zusje is inmiddels jarig geweest (toch vervelend als ze op die dag geboren zou worden, haha). Het is tijd. Tijd om te bevallen. Ten eerste begint de vermoeidheid z’n tol te eisen. ’s Nachts word ik regelmatig wakker van de pijn in m’n pols (tunnelsyndroom) of buik, of ik moet uit bed om te plassen. Dat laatste was voorheen niet zo erg (hoef gelukkig niet vaak, meestal maar 1 a 2 keer) maar sinds dat het bed verhoogd is en ik de grootste moeite heb om weer in bed te komen vind ik het echt een drama. Vaak ben ik daarna klaarwakker en kan ik niet meer in slaap komen.

Weeën

Ten tweede word ik echt gek van de voorweeën. Elke keer denk ik: “He he, het gaat beginnen”. Nope! De weeën zijn onregelmatig en ik kan er echt helemaal niks mee. Het enige wat nog een beetje helpt is een warm bad, maar om nou heel de dag in bad te gaan liggen…

Ik moest vanmiddag weer op controle. Alles was keurig. Ik weeg 82kg, bloeddruk was 110/60 en Baby Geerlings ligt muurvast in de bekken. Ze ligt ook heel diep, wat ook weer ongemak veroorzaakt. Tijdens het lopen bijvoorbeeld, of als ik plotseling even opsta. Dan voelt het net alsof er iemand met een breinaald m’n vajizzle aan ’t bewerken is, heel fijn! #not.

Mentaal voorbereid

Van mij mag ze echt wel komen. Ik merk ook dat ik er mentaal helemaal klaar voor ben. Ik ben er klaar voor om te gaan bevallen, om m’n mini-me op de wereld te zetten. 🙂 Ik wil ons frummeltje in m’n armen houden, samen met haar knuffelen en met haar in de kinderwagen wandelen. Ik wil die kleine sokjes om haar kleine voetjes doen en haar al die té leuke outfitjes aantrekken die ik voor haar heb gekocht.

Ik wil haar aan de wereld laten zien. Bekendmaken hoe onze kleine meid heet. Laten we hopen dat ze snel komt en niet zo koppig is om nog tot week 42 in mijn buik te blijven. Ik wil m’n baby. Nu! 😀

0no comment
Zwanger,

Voorbereiding is het halve werk

Allereerst: Gelukkig nieuwjaar allemaal! 2016 is voorbij gevlogen en het is al 1 januari. JANUARI! De maand waarin ik ben uitgerekend. De maand waarin Baby Geerlings geboren gaat worden. 🙂

Voorbereiding

Nog 17 nachtjes slapen en dan is mijn uitgerekende datum aangebroken. De afgelopen weken zijn we druk bezig geweest met de voorbereiding en het in orde maken van het kamertje. De meubels staan, alle kleertjes zijn gewassen en de luiers liggen klaar. Het enige wat er nog moet gebeuren is het schakelmateriaal monteren en een paar fotolijstjes ophangen, wat we aankomende woensdag gaan doen.

Afgelopen week hebben we, a la Tiny & Lau, de box gemonteerd en neergezet (en nee, dit keer was ik niet Lau 😉 ) en de ziekenhuistas ingepakt. Ook hebben we de laatste paar dingen aangeschaft voor de verloskundige/kraamzorg en hebben we vanmiddag het bed op verhogers gezet. Deze konden we gratis lenen van de kraamzorg, maar volgens mij zijn ze de takelwagen vergeten. Ik kom het bed namelijk amper meer op, eh in. Ik gebruik nu dus een keukentrapje (niet lachen!).

Spannend

Onze kleine meid is tot nu toe gelukkig blijven zitten, maar ik hoop nu de feestdagen voorbij zijn wel dat ze snel komt. Omdat de uitgerekende datum steeds dichterbij komt ben ik extra alert en denk ik bij elk krampje: ‘zou het?’, maar helaas. Vanaf gisterenavond rommelt het een beetje maar verder blijft het stil.

Ik kijk heel erg uit naar de bevalling. Om me er op voor te bereiden lees ik veel bevallingsverhalen en artikelen, en kijk ik naar bevallingsprogramma’s. Dat het lichamelijk zwaar kan zijn ben ik inmiddels wel achter, maar daar maak ik me niet zo druk om. Dat ik thuis geen pijnstilling heb boeit me ook niet zoveel. Wat me wel zenuwachtig maakt is dat ik niet weet wanneer het begint. Ik heb graag de touwtjes in handen en dat heb ik nu niet. Die heeft Baby Geerlings… 🙂

0no comment
Zwanger,

Verlof, babykleertjes & weeën

Vandaag ben ik 36 weken zwanger. Mijlpaal! Officieel ben ik dan ook met verlof, maar als ZZP’er kun je niet net als in loondienst de deur achter je dichttrekken en zeggen: tot over 16 weken! Ik werk dan ook rustig door. 🙂

Verlof

Ondanks dat ik doorwerk, neem ik wel met regelmaat tijd voor mezelf. Even lekker de stad in, lunchen met een vriend of gewoon lui heel de dag Keeping up with The Kardashians kijken. Gewoon, omdat het kan.

Verder struin ik in mijn vrije uurtjes het internet af en lees ik veel over bevallen en alles wat erbij komt kijken. Op die manier probeer ik me toch soort van voor te bereiden. Ook heb ik ondertussen al een geboorteplan geschreven, zodat ik voor m’n gevoel straks toch een beetje de touwtjes in handen heb.

Nesteldrang

Ik merk dat de nesteldrang nu toch wel echt toeslaat. Vorige week heb ik alle meubeltjes in de babykamer schoongemaakt en alle babykleertjes gewassen en opgeborgen. Heb ook de commode helemaal ingericht. Morgen gaan we naar IKEA om nog wat decoratie te kopen zodat we dat aankomend weekend kunnen ophangen en dan is het kamertje zo goed als af. Foto’s volgen. 🙂

Verder bedacht ik me gisteren dat ik aankomende week de keuken wel eens helemaal kan schoonmaken. Say what? Volgens mij gaat het niet helemaal goed, haha! Ben benieuwd met wat voor rare ideeën ik nog meer op de proppen kom de aankomende tijd. Het hoort er blijkbaar allemaal bij.

Weeën

Naast nesteldrang heb ik sinds gisteren ook last van weeën. Voorweeën, dat wel. Heb ze vrijwel alleen maar in m’n rug en moet zeggen dat ik ze best pijnlijk vind. Kan er ook echt niks mee, het enige wat een beetje helpt is een warm bad en dat Yannick wat tegendruk geeft met z’n handen. Ik mag toch hopen dat het echte werk straks buikweeën zijn die ik gewoon kan wegpuffen, anders wordt de bevalling echt een hel… We zullen zien. 🙂

0no comment
Zwanger,

Aftellen

Zwanger zijn. De een kan amper lopen vanwege bekkeninstabiliteit, de ander fladdert als een vlinder door de 9 maanden heen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik qua klachten en kwaaltjes echt niet mag klagen, maar ben er ondertussen wel een beetje klaar mee.

Aftellen

Nog precies een maand tot de uitgerekende datum. Nog 31 dagen en dan zou baby Geerlings zich moeten aankondigen. Nou, ja, ongeveer dan. Misschien komt ze al over 2 weken, maar ze zou ook zomaar nog tot 1 februari kunnen blijven zitten. Blegh, ik word er al moe van als ik er aan denk…

Ik ben er klaar mee. Klaar met die buik die in de weg zit, met die dikke voeten die amper meer in m’n schoenen passen en met m’n longinhoud ter grootte van een gummiebeer. Ik had nooit gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar ik wil weer kunnen bewegen. Van de bank af komen. Sporten. Ja, sporten! Ik mis de sportschool en m’n sportbuddy Wesley. Ik mis de spierpijn na een goede work-out en vooral m’n sportkleding. Oh, die sportleggings. Maat 38. Ik kan niet wachten om ze weer aan te trekken, maar ik heb zo’n vermoeden dat ik na m’n bevalling eerst eentje in een maat groter moet gaan halen.

Back in shape

Klinkt misschien heel gek, en misschien zou ik momenteel ook met hele andere dingen bezig moeten zijn (babysokjes ofzo), maar ik heb al hele schema’s in m’n hoofd voor na de bevalling. Wanneer ik weer ga beginnen met wandelen en zwemmen, om vervolgens een stapje verder te gaan met eenvoudige oefeningen en uiteindelijk weer lekker te knallen in de sportschool. Ook ben ik bezig met gezonde gerechten te koken en deze in te vriezen, zodat ik na m’n bevalling geen excuus heb om ongezond te eten.

Ik wil na m’n bevalling weer verder met waar ik begin dit jaar mee was begonnen: gezonder eten, meer bewegen en lekker in m’n vel zitten. Heb straks alleen iets meer kilo’s te gaan dan begin dit jaar, dus ik moet echt aan de bak. Dat komt vast goed. Stapje voor stapje. Eerst nog even aftellen… 🙂

0no comment
Zwanger,

Kan ik dit wel?

Sinds ongeveer een week zit ik in een dip. Een vrij grote dip en een andere soort dip dan de vorige keer. Ik zit niet lekker in m’n vel, heb het lichamelijk zwaar en raak licht in paniek als ik aan de baby denk.

Kan ik dit wel?

In het eerste trimester was ik er van overtuigd het allemaal aan te kunnen. Samen met Yannick, uiteraard. Het tweede trimester is zo snel voorbij gegaan dat ik geen flauw idee heb wat ik toen allemaal heb gedacht en gedaan. Inmiddels zit ik in het derde trimester, ben bijna 34 weken zwanger en de bevalling komt nu wel heel dichtbij. Over +- 6 weken, ZES WEKEN, zijn we ouders. Papa en mama. Holy shit.

Kan ik dit wel? Geen idee. Ik weet het allemaal niet meer. Totale black-out. Wat als ik geen geduld heb? Wat als ik het gehuil niet aankan? Misschien hou ik wel helemaal niet van de baby. Misschien ben ik er na de bevalling zo slecht aan toe dat ik die baby nooit meer wil zien, of gaat de bevalling wel goed maar heb ik dat ‘moedergevoel’ niet. Dat ik bij het eerste huiltje denk; fuck, wat heb ik me op m’n hals gehaald?!

Weg roze wolk

Ik heb geen gevoel meer, de roze wolk is weg. De bewegingen in mijn buik doen me niks. Ik vind het soms zelfs mega irritant en vervelend, als ze weer eens tegen m’n ribben aan ligt te duwen en het pijn doet. Mijn nesteldrang is volledig verdwenen. De box wordt vandaag bezorgd. Ben ik enthousiast? Nee. Heb ook geen idee wanneer we dat ding gaan neerzetten, het boeit me niet.

De babykamer interesseert me ook niet meer. Het ledikantje is inmiddels compleet en staat gemonteerd en wel klaar om opgemaakt te worden, maar heb er geen zin in. Ben denk ik al ruim een week dat kamertje niet in geweest.

Donderdag heb ik borstvoedingscursus en zit er hard aan te denken om niet te gaan. Heb helemaal geen zin meer om borstvoeding te proberen. Prop er maar een fles in, dat kan iedereen en dan is de baby niet van mij afhankelijk. Ik ben, zeker gezien mijn verleden, bang dat dit iets meer is dan een dip. Bij de volgende controle ga ik dit met de verloskundige bespreken. Ik zal vast niet de enige zijn die dit overkomt en hopelijk weet zij raad.

Pijn

Op een of andere manier kan ik ook alle bijhorende klachten niet meer accepteren. Alles doet zeer en ik geef de baby de schuld. Ik heb enorm last van m’n rug, weet af en toe niet meer hoe ik moet zitten/hangen/liggen en de pijn in mijn bekken helpt ook niet mee.

Ook hou ik mega veel vocht vast. Mijn voeten zijn zo dik dat ik gerust auditie kan doen voor The Hobbit, krijg m’n schoenen amper meer aan en lopen doet pijn. Mijn handen en vingers zijn ook opgezwollen, krijg m’n trouwring niet meer af en als klap op de vuurpijl heb ik ook nog eens Carpaal-tunnelsyndroom in m’n rechterhand. Top.

Lang verhaal kort; het gaat even niet zo goed met me. Ik focus me nu voornamelijk op werk, als afleiding, terwijl ‘normale’ vrouwen in deze periode juist met verlof gaan en zich bezig houden met het wassen van de babykleertjes. Hopelijk gaat deze dip snel voorbij en kan ik alsnog gaan genieten van de laatste paar weken… Tips zijn welkom. 🙂

0no comment
Zwanger,

Missie geboortekaartje

Er zijn tientallen, misschien wel honderden (web)winkels die geboortekaartjes leveren en waar je uit honderden soorten kaartjes kan kiezen. Genoeg om een leuk geboortekaartje te vinden. Tenminste, dat zou je denken…

Het perfecte geboortekaartje

Zoals iedereen ondertussen weet is Baby Geerlings een meisje. Nu is het zo dat ik niet zo weg ben van roze. Ja, zie je het probleem al? Elk freaking geboortekaartje is roze! Daarnaast wil ik ook graag een uiltje op het kaartje, dus heb ondertussen wel ondervonden dat het echt mission impossible is.

Ben gisterenavond weer opnieuw aan de zoektocht begonnen, maar dit keer gefocust op geboortekaartjes voor jongens. Moet eerlijk bekennen dat ik hier al een stuk blijer van werd en de kans is dus groot dat de aankondiging van onze kleine meid dan ook eigenlijk een jongenskaartje is.

We hebben vandaag een aantal proefdrukken binnengekregen, zowel roze (met uiltje) als niet-roze (zonder uiltje). Moet zeggen dat ik ze allebei leuk vind, maar mijn voorkeur toch echt uitgaat naar de niet-roze. Gelukkig hebben we nog een paar weken… 😉

0no comment
Zwanger,

Project babykamer #2

Een paar weken geleden schreef ik dat we tijdens het in elkaar zetten van de meubels erachter kwamen dat het ledikantje was beschadigd. Ik heb de volgende dag meteen Baby Dump gebeld en het probleem uitgelegd en ook duidelijk laten merken dat ik echt niet happy was.

Project babykamer – Wat. Een. Drama.

We zijn inmiddels 3 weken verder en vandaag was het dan zover: het nieuwe pakket zou worden geleverd en ik zou EIN-DE-LIJK verder kunnen met het inrichten van de babykamer. Levering zou tussen 09:45 en 13:45 plaatsvinden en om 13:43 (yep, 2 minuten voor tijd) werd ik gebeld dat het wat later werd. Zucht.

Bezorger stond om 14:15 met het pakket voor de deur. Hij bracht eerst het oude pakket naar beneden zodat er boven plek zou zijn voor de nieuwe, en zette de nieuwe vervolgens in het kamertje neer. Omdat ik voor de zekerheid wilde weten of nu alles goed was wilde ik de doos open maken, maar dat was al niet meer nodig. Op de doos stond namelijk dat het pakket onderdeel was van babykamer Shiny. SHINY! Lijkt niet eens op Toronto. Hoe moeilijk is het om het juiste pakket uit het magazijn te pakken?!

Klacht ingediend

Ik heb de bezorger de winkel laten bellen, want als ik zelf bel sta ik weer een uur in de wacht, en heb een formulier ingevuld + klacht ingediend. Ik krijg nu wéér een nieuwe pakket opgestuurd, maar wanneer deze komt konden ze mij niet vertellen en duurt ook wéér minstens een week of 3. Wat denken ze wel niet?! Baby Dump heeft echt de zaakjes slecht op orde en een hele slechte service. Ze hadden een andere doelgroep moeten kiezen, want ik kan niet nog even doodleuk een paar weken gaan wachten op een nieuw ledikantje. Wat een graftakketeringwinkel…

0no comment