Blog Archives

Persoonlijk, Uitgelicht, Weekoverzicht,

Groot meisjesbed, tandarts & Babyshower – Week 19&20

Hatseflats, weer 2 weken voorbij. Deze weken stonden in het teken van Sophie’s grote meisjes bed, Moederdag, en onze babyshower. Ook moesten we naar de tandarts, gingen Sophie en ik weer op controle bij de verloskundige en loopt #projectbabykamer op rolletjes.

Groot meisjesbed

Project peuterkamer is vrijwel afgerond. Sophie heeft nu – zoals ze dat zelf zegt – een groot meisjes bed en een nieuwe ladekast voor al haar kleding. “Sophie groot meisje, mama!” roept ze heel de dag. Schatje. 🙂 In de winkel mocht ze zelf beddengoed en accessoires uitzoeken. Ze heeft een roze hartjeskussen, 4x hetzelfde dekbedovertrek – “deze mooi!” – en een grijs kleedje uitgezocht. We hebben ook nog fotolijsten gekocht. Deze moeten we alleen nog ophangen en dan is de kamer af.

Moederdag

Vorige week was het Moederdag. Natuurlijk had ik hints gegeven betreft cadeautips, maar of ik echt iets zou krijgen was nog maar de vraag. 😉 Uiteindelijk heb ik een nieuwe telefoonhouder voor in de auto gehad, zodat ik het hoesje van mijn telefoon er niet meer af hoef te halen, en een geknutseld cadeautje van Sophie: Een kuspasje. Deze bewaar ik in mijn portemonnee zodat ik onderweg ook altijd een kusje bij me heb.

Babyshower

Net als 2,5jr geleden organiseerde mijn lieve vriendin Irma een babyshower voor ons. Deze werd gehouden in ons favoriete restaurant Olympiada, in Dordrecht. Er kwamen in totaal zo’n 20 mensen en het was ontzettend gezellig. Er werden lekkere hapjes geserveerd en ondertussen mochten Yannick en ik babyfoto’s van de gasten raden.

Ook zijn er voorspellingen gedaan betreft de baby en werden er diverse rompertjes en slabbertjes gekleurd. De invulkaarten zijn van Studio Ins & Outs en passen daardoor perfect bij mijn 9 maanden boek. De invulkaarten zijn hier gratis te downloaden.

Al met al een super geslaagde middag. Wel jammer dat een paar mensen het – net als de vorige keer – lieten afweten. Maar hé, hun verlies zullen we maar zeggen. Ik heb ze in ieder geval niet gemist. 🙂

Overige

Verder heb ik de afgelopen 2 weken heel veel gewerkt, zodat ik ergens deze weken heerlijk van mijn verlof kan gaan genieten. Deze gaat officieel op 20 mei in, maar aangezien ik nog wat zaken moet afronden zal ik deze maand nog wat doorwerken. Het streven is dan ook om vanaf 1 juni mijn laptop vrijwel niet meer open te doen.

We moesten ook met z’n 3tjes naar de tandarts. Sophie wilde ook in de stoel zitten en deed het hartstikke goed! De tandarts vond dat ze mooie tandjes heeft en ze mocht na afloop een cadeautje uitzoeken. #blijepeuter.

Ook gingen Sophie en ik weer samen naar de verloskundige voor een controle. Terwijl ik daar was lag de baby netjes met het hoofdje omlaag, maar ik was de deur nog niet uit en baby Harvey draaide weer overdwars. Aankomende week heb ik een liggingsecho, dus ik ben benieuwd wat de huidige status is. Een versie zie ik namelijk niet zo zitten, maar wil ook wel graag een natuurlijke bevalling i.p.v. een keizersnede. Fingers crossed dus.

Wat betreft de babykamer zit er nu lekker gang in. De meubeltjes staan, heb alle babyspulletjes en babykleertjes uitgezocht, en de eerste babywasjes zijn gedraaid. Aankomende week gaan we de box weer neerzetten, waardoor het voor mijn gevoel nu toch wel dichtbij komt. Al zal het nog wel op z’n minst een week of 6 duren voordat baby Harvey zich gaat laten zien, het zou ook zomaar over 3 weken al zover kunnen zijn. Sophie kan in ieder geval niet wachten. 🙂

De komende weken

Week 21 en 22 worden weer druk! Zo hebben we een fotoshoot en ga ik zelf ook op pad om een andere Juni-mama uit mijn groepje te fotograferen. Ook mag ik weer voor mijn werk op pad en heb ik een paar deadlines die gehaald moeten worden. Wat de zwangerschap betreft ga ik ook weer op controle en krijg ik zoals hierboven al gezegd een liggingecho om te kijken of baby Harvey al is gedraaid, en uiteraard ga ik heel veel babywasjes draaien en de kledingkast + commode inrichten. Heerlijk, die nesteldrang!

0no comment
Persoonlijk, Uitgelicht, Weekoverzicht,

Zieke peuter, voorweeën en Project babykamer – Week 17&18

Kan iemand mij vertellen waarom de weken zo snel voorbij vliegen? Van mij mag het allemaal wel iets langzamer gaan. 😉 De afgelopen weken hield ik me vooral bezig met werk, aangezien ik over 2(!) weken écht met verlof wil. Daarnaast mocht ik weer op controle bij de verloskundige, ben ik verder gegaan met #projectbabykamer, zaten we plots ’s avonds met Sophie in het ziekenhuis en had ik zelf regelmatig last van harde buiken en voorweeën.

Bijna verlof

Tijdens mijn vorige zwangerschap was ik met 41 weken nog vrolijk aan het werk. Wel op een laag pitje uiteraard, maar ik deed het wel. Ik ging toen op papier met 36 weken met verlof en werkte tot week 40 nog fulltime door. Deze keer ga ik dat anders doen. Ik wil lekker rond de 34 weken met verlof en mijn intentie is om daarna behalve administratieve werkzaamheden en eventuele spoedjes niks meer te doen.

Ik heb geen lichamelijk zwaar beroep, maar ik wil de laatste paar weken vooral samen met Sophie doorbrengen en haar alle aandacht geven die ze verdient. Straks moet ze dat gaan delen en ik ben benieuwd hoe ze daarmee zal omgaan. Trouwens, ik vind het zelf ook wel erg lastig dat ik er straks 2 heb die mijn aandacht nodig hebben. Ik laat het gewoon over me heen komen, maar vind het toch wel een dingetje.

Project babykamer

Met Koningsdag was het zulk slecht weer dat we ons lekker bezig hielden met klusjes in huis. Yannick pakte de mancave aan (wat nu geen mancave meer is, maar gewoon een gezamenlijk kantoor, haha) en ik ging – samen met Sophie – met de babykamer aan de slag. Ik heb eerst de mintgroene muur wit-grijs geschilderd en ben vervolgens verder in de weer geweest met marineblauw en okergeel.

Toen alles droog was heb ik de stopcontacten weer gemonteerd, de plinten teruggeplaatst en plankjes opgehangen. Ook hangt het gordijn alweer, al denk ik dat ik deze binnenkort nog even ga wassen. 🙂

We zijn ondertussen ook weer even naar IKEA geweest om wat betreft meubels een knoop door te hakken. We twijfelden tussen een uitschuifbare bedbank en een 2 persoonsbed, maar kiezen uiteindelijk toch voor de bedbank. Sophie’s kamer is toch iets kleiner dan dat ik in mijn hoofd had, dus zo’n bedbank is het meest praktische. Daarnaast krijgt ze een mooie ladekast voor al haar kleding en die we tevens de komende tijd nog als commode kunnen gebruiken, aangezien de zindelijkheidstraining momenteel op een laag pitje staat.

Het bed en de kast worden deze week geleverd, dus aankomend weekend kunnen we deze in elkaar zetten en de huidige meubels weer terugzetten in de babykamer. Dat betekent dat ik daarna lekker aan de slag kan met het inrichten en wassen. Ik kan niet wachten. 😀 #nesteldrang

Zieke peuter

Afgelopen week werd Sophie plots weer ziek. Maandagavond voordat ze naar bed ging had ze wat verhoging, wat ’s avonds rond 23u hoge koorts werd. Ze had 39.8 dus ik gaf haar een zetpil, maar dit hielp niet heel veel.

Dinsdagochtend belde ik de huisarts, maar de assistente gaf aan dat langskomen niet nodig was. Het was waarschijnlijk een beginnende oorontsteking zei ze, dus regelmatig een zetpil geven en verder ervoor zorgen dat ze goed bleef drinken. Eten was minder belangrijk.

’s Middags moest ze overgeven en ’s avonds was de koorts opeens nog hoger dan daarvoor (40.2), en ze zat ook een beetje als een dood vogeltje op de bank. Ik besloot de HAP te bellen, want ik vertrouwde het niet. We konden vrijwel meteen terecht, dus Yannick kwam van zijn training naar huis en ging met ons mee naar het ziekenhuis. Daar aangekomen begon ze natuurlijk meteen vrolijk te spelen in de speelhoek, alsof er niks aan de hand was. Toen voelde ik me wel een beetje voor lul staan, maar ja. Beter voor niks naar de dokter dan dat er achteraf iets ernstigs blijkt te zijn, denk ik dan.

De huisarts checkte alles en gaf ons weer hetzelfde advies; goed laten drinken, regelmatig zetpil geven en nog even aankijken. Uiteindelijk heeft de koorts t/m vrijdag aangehouden, wat ik persoonlijk toch wel erg lang vond duren. Wat het is geweest weten we niet, want die oorontsteking heeft ze niet gekregen. Misschien dat dat nog komt, maar gelukkig is ze voor nu in ieder geval weer beter.

Voorweeën

De laatste tijd heb ik ook af en toe last van harde buiken en voorweeën. Soms als ik iets teveel heb gedaan, maar soms ook gewoon zomaar uit het niets. Ik probeer dan te ontspannen en hoop dat het vervolgens afzakt. Tijdens mijn vorige zwangerschap had ik ze ook regelmatig dus ik herkende het meteen.

De vorige keer rommelde het vanaf week 36 best vaak, maar uiteindelijk begon de bevalling niet uit zichzelf. Ik dacht zelfs een keer dat mijn vliezen waren gebroken en dat het begonnen was, maar helaas. Nu de voorweeën al rond week 30 zijn begonnen ben ik toch wel benieuwd wanneer deze baby komt. Al denk ik stiekem dat Sophie’s broertje of zusje zich niet voor week 40 zal laten zien. 😉

De komende weken

In week 19&20 staat er weer genoeg op de planning. Uiteraard zal er weer veel worden gewerkt, maar we gaan ook Sophie’s nieuwe bed in elkaar zetten en ik kan eindelijk gaan rommelen in de babykamer. Verder mag ik weer op controle bij de verloskundige, zal de liggingsecho worden ingepland en heb ik ook weer een afspraak staan bij de bekkenfysio. Ook komt Moederdag eraan en krijgen Yannick en ik ook onze babyshower. Leuke vooruitzichten dus! 🙂

 

014 comments
Persoonlijk, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – Week 25 t/m 30

Ik heb de 31 weken inmiddels al aangetikt dus het is een feit dat ik een klein beetje achterloop. 😉 Vanwege drukte en het lekkere weer van de afgelopen weken is mijn blog even op een wat lager pitje komen te staan. #ohwell

In deze update lees je o.a over de controles en de groeiecho bij de verloskundige, of er nog kwaaltjes zijn bijgekomen en hoe het met mijn gewichtstoename zit. Ook lees je hoe groot mijn buik nu is, of het anders is als tijdens mijn vorige zwangerschap en het met #projectbabykamer gaat.

30 weken groeiecho

Met 29w1d had ik een groeiecho. Tijdens mijn vorige zwangerschap kreeg ik die ook, toen omdat Sophie bovengemiddeld werd geschat. Dit keer kreeg ik de groeiecho omdat de baby ondergemiddeld werd geschat, heel apart. De echo was gelukkig goed en baby Harvey heeft een groeispurtje gemaakt. Sophie’s broertje of zusje zit nu netjes op het gemiddelde en wordt rond de uitgerekende datum op zo’n 3500 gram geschat, 100 gram minder dan de schatting voor Sophie destijds. Zij was met 41w6d uiteindelijk 3890 gram, dus dat klopte aardig.

Tijdens de echo werd wel mijn vermoeden bevestigd: baby Harvey is een dwarsligger. Een hele rare ook nog, helemaal opgevouwen met de voetjes bij het hoofd. Nu lag Sophie ook een tijdje dwars, maar met 30 weken lag zij wel helemaal netjes ingedaald. Aangezien een 2de kindje meer ruimte heeft kan het langer duren voordat deze in de juiste positie gaat liggen, dus ik maak me niet direct zorgen. Met +- 34 weken krijg ik weer een echo. Geen groeiecho dit keer, want de baby groeit uitstekend, maar een liggingsecho om te kijken of er ondertussen al is gedraaid.

Controles

De afgelopen weken ben ik weer een aantal keer op controle geweest en zoals altijd was mijn bloeddruk netjes. Bij de laatste controle (30w4d) was het 110/50, dus helemaal prima. Het hartje van baby Harvey klonk ook goed en de baby was lekker actief. Toen de verloskundige aan mijn buik voelde constateerde ze dat de baby met het hoofdje omlaag lag, dus in de goede positie. Wel was de baby nog niet ingedaald, dus ik had geen zekerheid dat baby Harvey zo zou blijven liggen. ’s Avonds gebeurde al waar ik op zat te wachten: heel mijn buik ging tekeer en de baby lag weer overdwars. Gezellig, die voetjes in mijn zij. 😉

Ik moest tijdens deze controle ook bloedprikken om weer even te checken hoe het met mijn vitamine D en ijzer is. Ik heb inmiddels vitamine D kauwtabletten en drink Floradix voor ijzer, maar ik drink ook graag melk en thee, en deze 2 dingen zorgen er juist weer voor dat ijzer amper wordt opgenomen. Ik ben dus benieuwd wat de uitslag is.

Zwangerschapskwaaltjes

Sinds een paar weken heb ik regelmatig last van maagzuur. Als ik de bakerpraatjes moet geloven heeft baby Harvey dus aardig wat haartjes op het hoofdje. 🙂 Naast maagzuur heb ik ook aardig last van bekkeninstabiliteit. Daarvoor loop ik nu ook bij een bekkenfysiotherapeut en dat werkt redelijk. Ik moet elke dag oefeningen doen en bij het opstaan moet ik bepaalde spieren aanspannen. Dat laatste lukt me alleen niet zo goed, want tegen de tijd dat ik me dat herinner ben ik allang opgestaan.

Sinds een week of 2 heb ik ook last van onrustige benen. Als ik ’s nachts in bed lig heb ik regelmatig het gevoel dat de kramp er ieder moment in kan schieten. Heel af en toe gebeurt dit ook, maar meestal gelukkig niet.

Gewichtstoename & buikomvang

Nou, daar komt ie: Met 30 weken woog ik 74,1kg. Dat is dus 14,9kg erbij. #oeps – Terwijl ik 2 weken daarvoor op controle 72kg woog en in deze weken juist minder snoepte. Ik gok daarom ook dat deze 2kg voornamelijk vocht is.

Mijn buikomvang is inmiddels 104cm, dus die groeit ook aardig. Aan het begin van mijn zwangerschap was mijn buikomvang namelijk 79,5cm. Mijn buik is overigens nu net zo groot als toen ik 30 weken zwanger was van Sophie. Het enige verschil is dat ik toen aan het begin van mijn zwangerschap dikker was, dus in verhouding is mijn buik nu een stuk sneller gegroeid. Ik ben benieuwd waar het dit keer eindigt. 🙂

Voorweeën

Afgelopen week was het zover: ik kreeg weer voorweeën. Toen ik zwanger was van Sophie wist ik niet goed of het nou the real deal was of niet, maar nu wist ik precies wat ik moest doen om dat te ontdekken. Ik begon vrijwel meteen met timen en toen bleek dat er totaal geen regelmaat in zat, en na het pakken van een warme kruik zakte het weer af.

De meeste vrouwen zeggen altijd: “zodra het begint weet je het wel hoor!” maar dat is bij mij dus niet. Mijn voorweeën voelen hetzelfde als mijn eerste (tot 5cm ongeveer) ontsluitingsweeën, dus dat is eigenlijk niet zo handig. Ik weet nu in ieder geval wel weer hoe het voelde. 😉

Babykamer

Project babykamer gaat goed. De muren zijn geschilderd, plankjes hangen weer en heb het gordijn ook weer opgehangen. Nu is het tijd voor een grote meiden bed voor Sophie, zodat we het peuterbed weer kunnen ombouwen naar ledikant. Zodra de meubeltjes zijn geplaatst en het kamertje met accessoires is aangekleed zal ik daarover een blog schrijven incl. foto’s van het resultaat. Stay tuned!

 

0no comment
Persoonlijk, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – Week 21 t/m 24

24 weken zwanger

Afgelopen zondag tikte ik de 25 weken aan, dus het is weer tijd voor een nieuwe zwangerschapsupdate. 🙂 Zijn er nog kwaaltjes bijgekomen, hebben we al een naam en hoe staat het eigenlijk met mijn gewicht? En is baby Harvey nou een jongen of een meisje? Je leest het allemaal in deze update.

Controle

Dinsdag 26 februari had ik weer een controle bij de verloskundige. Ik was 22w2d zwanger en de controle ging op de automatische piloot. Bloeddruk was prima (100/50) en baby Harvey’s hartje klonk goed. Mijn gewicht was wel in 2 weken met bijna 3kg toegenomen, waarop de verloskundige adviseerde minder te snoepen. Nou, dat bepaal ik zelf wel. 😉

Zoveel snoep ik overigens niet. Ik heb gewoon heel de dag door trek of honger en dan neem ik een boterham of broodje. Dus ja, qua kcal krijg ik op een dag wel aardig wat binnen – zeker vergeleken met voordat ik zwanger was – maar mijn lichaam vraagt erom dus ik ga er geen probleem van maken. Baby Harvey zal wel een groeispurt hebben gehad – wat aan mijn buik ook wel te zien is overigens – en ik hou ook al wat vocht vast, dus ik maak me er niet zo druk om.

Zwangerschapskwaaltjes

Er zijn inmiddels wat kwaaltjes bijgekomen. Ik had al regelmatig last van bekken- en bandenpijn en was vaak moe, en nu heb ik ook elke dag last van brandend maagzuur. Dit komt doordat ik nu elke dag Floradix drink op advies van de verloskundige en huisarts van de HAP in het ziekenhuis, aangezien mijn ijzer op het randje is. Dat het drankje niet heel lekker is kan ik mee leven, maar op een of andere manier krijg ik er maagzuur van. Het moet eigenlijk ’s ochtends en ’s avonds ingenomen worden, maar omdat ik dan met maagzuur naar bed moet drink ik het nu ’s ochtends en ’s middags.

Naast maagzuur heb ik de laatste tijd ook last van pukkels en puistjes. Deze had ik de afgelopen maanden ook al wel, maar het wordt nu een stuk erger. Gelukkig zitten – net als toen ik destijds zwanger was van Sophie – de meeste niet in mijn gezicht maar op mijn rug. Ook heb ik last van striae. Tijdens mijn vorige zwangerschap is dit ontstaan maar was al een stuk vervaagd. Zoals verwacht zijn ze nu weer goed zichtbaar en ik hoop dat er niet al te veel striemen bijkomen. Meer dan hopen kan ik niet doen, want ik heb het niet zelf in de hand. Voor de vorm smeer ik met speciale “mama buik balsem”, maar we weten allemaal dat dát eigenlijk geen hol helpt. 😉

Gewichtstoename

Tja, hier kan ik heel kort over zijn. Ik ben met 24 weken in totaal 7,1kg aangekomen en mijn buik is in omvang 15,5cm gegroeid. Dit is gemiddeld en dus prima. Mijn gewichtstoename is redelijk vergelijkbaar met mijn vorige zwangerschap. Toen kwam ik in totaal 16kg aan, waarvan +-8kg vanaf week 24 tot week 42.

Als ik dat nu weer heb dan kom ik deze zwangerschap in totaal 15kg aan. Dit is meer dan ik zou willen, maar het kan altijd erger. Zolang ik niet elke dag een zak chips leegvreet komt het vast wel goed. 🙂

Babykamer

Project babykamer is indirect begonnen. Mijn werkkamer is leeg en de eerste klussen zijn gedaan, dus Sophie’s nieuwe grote meidenkamer komt in zicht. Zodra deze af is kan Sophie doorschuiven en kunnen we aan de slag met de babykamer.

Wat we precies gaan doen is afhankelijk van hoeveel tijd we hebben, maar het liefst geef ik de kamer een ander kleurtje – ik ben namelijk een beetje uitgekeken op mintgroen – en schilder ik een leuk patroontje op de muur. Mochten we bijna geen tijd over hebben dan wordt gewoon één muur een andere kleur en blijft verder alles hetzelfde.

Babynaam verzinnen

We hebben een naam! Uiteraard houden we deze ook nog even geheim, maar ik ben in ieder geval heel blij dat we eruit zijn. We zaten de eerste paar maanden totaal niet op één lijn en waren het over geen enkele naam eens, totdat Yannick een paar weken geleden terugkwam van de tafeltennis – en dus een paar biertjes op had – en heel emotioneel een naam voorstelde waar ik spontaan blij van werd. De tweede naam heb ik ook al uitgekozen, maar Yannick is daar nog niet over uit dus die kan nog veranderen.

Jongen of meisje?

23 weken zwangerIn de 24ste week maakte ik een foto van mijn buik. Ik deed dit in precies dezelfde setting als 2,5 jaar geleden, om eventuele verschillen goed te kunnen zien.

Afgezien van korter haar en 8kg minder qua gewicht zie ik op de foto’s niet veel verschil. Toch waren een aantal mensen er dankzij deze foto’s van overtuigd dat wij dit keer een jongen verwachten. Wie weet. 🙂


Wat denk jij; is baby Harvey een jongen of een meisje? Waren jouw zwangerschappen erg verschillend? En heb je kindjes van hetzelfde geslacht of juist niet? Ik lees het graag hieronder.

0no comment
Persoonlijk, Zwanger,

En toen zat ik opeens in het ziekenhuis

Zaterdagavond voelde ik me ineens niet zo lekker. Ondanks dat ik El Clásico aan het kijken was besloot ik deze niet af te kijken en naar bed te gaan. Een paar uur later werd ik wakker door pijn in mijn lichaam en een hoge hartslag, en na lang twijfelen belde ik uiteindelijk toch maar de verloskundige.

Zwangerschapsvergiftiging?

Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik zowat alles gelezen wat er over zwangerschappen te lezen valt en ook zwangerschapsvergiftiging kwam regelmatig voorbij. Toen ik me zaterdagnacht zo voelde was ik dan ook meteen alert, want een aantal symptomen kon ik namelijk meteen afvinken.

Ondertussen had ik het gevoel alsof ik elk moment het loodje ging leggen en maakte Yannick wakker om te vragen of hij de thermometer wilde pakken. Terwijl ik mijn temperatuur aan het meten was hoopte ik dat ik koorts had, want dan was de kans op zwangerschapsvergiftiging een stuk kleiner. Koorts hoort daar namelijk niet bij en aangezien de griep heel erg heerst, ging ik er vanuit dat ik het dan gewoon flink te pakken had.

Verloskundige op bezoek

Maar helaas, geen koorts. Ik keek op mijn Fitbit; 03:15 uur en een hartslag van 139. Ik twijfelde maar besloot toch maar de verloskundige te bellen. Nadat ze wat vragen gesteld had stelde ze voor om 2 paracetamol te nemen en nog wat te slapen, en dat ze in de loop van de ochtend langs zou komen. Ik nam 2 paracetamol maar het hielp helaas geen reet. Slapen lukte ook niet en heb de rest van de nacht in m’n bed liggen draaien.

Aan het einde van de ochtend kwam de verloskundige langs, precies toen ik eindelijk even sliep. Zul je net zien. 😉 Mijn bloeddruk bleek prima (100/55), buik voelde goed en baby Harvey was een feestje aan het bouwen. 🙂 De verloskundige checkte ook nog even mijn hartslag en volgens haar was deze 105. Iets hoger dan normaal, maar ze was van mening dat ik waarschijnlijk gewoon een griepje onder de leden had en een iets verhoogde hartslag kan daar bij horen, dus niks aan de hand. Wel moest ik het even in de gaten houden en indien de hartslag weer zou stijgen even contact opnemen met de HAP.

Naar het ziekenhuis

Mijn hartslag was volgens de Fitbit 125 ipv 105, maar een apparaatje kan het ook mis hebben, dacht ik. Ik was te moe om er tegenin te gaan en besloot weer 2 paracetamol te nemen tegen de hoofdpijn en mijn bed in te duiken. Het lukte me om wat te slapen en sliep verspreid over de middag een paar uurtjes, maar toen ik rond 18u mijn bed uit wilde merkte ik dat het allemaal nog erger was geworden. Mijn hartslag bonkte weer in mijn hoofd, mijn hele lichaam deed pijn en had ook steken in mijn buik. Ik keek weer op mijn Fitbit: 142. Ik had volgens dat ding bijna 4000 calorieën verbrand terwijl ik bijna heel de dag in mijn bed had gelegen. Fitbit dacht dus dat ik aan het sporten was.

Terwijl ik beneden wat soep at belde ik ondertussen de HAP. Ik trok het niet meer en wilde gewoon duidelijkheid waar die hoge hartslag vandaan kwam. De vrouw aan de telefoon stelde een paar vragen maar zei al snel dat ik kon komen. Ik belde mijn vader of hij mij naar het ziekenhuis wilde brengen – Yannick heeft immers geen rijbewijs en er moest ook iemand bij Sophie blijven – en hij stapte meteen in de auto.

HAP

Bij binnenkomst kreeg ik een potje om urine in te leveren. Ik had een uur daarvoor nog geplast dus had er een hard hoofd in, maar nam het potje mee. Na een minuut of 10 werd ik binnengeroepen, toevallig door dezelfde arts die 2 jaar geleden tijdens mijn kraamweek langskwam toen ik met 39 graden koorts in mijn bed lag. Ook hij stelde weer wat vragen, nam mijn temperatuur op en checkte mijn bloeddruk. Dit was allemaal nog steeds prima. Daarna deed hij een apparaatje op mijn vinger waarmee mijn hartslag gemeten werd en deze gaf 138 aan. Ik keek op mijn Fitbit en deze gaf hetzelfde aan. De arts keek me aan en zei meteen dat hij me ging doorverwijzen naar de gynaecoloog.

Ik knikte en gaf verder geen kick, maar van binnen schrok ik hier wel een beetje van. Volgens de verloskundige was dit hele gebeuren niet gerelateerd aan de zwangerschap, maar nu ik werd doorverwezen naar de behandelunit in het ziekenhuis werd ik daar toch wel een beetje onzeker van. Mijn vader ging even de auto verzetten en ik liep alvast in een een slakkentempo naar de afdeling. Met een leeg potje, want ik had nog steeds niet hoeven plassen.

Gynaecoloog

Mijn vader had mij inmiddels ingehaald en we liepen samen de afdeling op. Ik hoorde een stem en dacht: o nee hé. En ja hoor, mijn grootste nachtmerrie zat daar achter de balie. Voor de mensen die het niet weten: nadat Sophie geboren was verloor ik veel bloed en moesten we 2 dagen in het ziekenhuis blijven. Eigenlijk maar één dag, maar de dag na de bevalling werd ik door een verpleegkundige heel erg gepusht dat ik perse moest douchen en uit bed moest terwijl ik zelf aangaf dat ik dat helemaal niet kon. Dit ging uiteindelijk helemaal fout waardoor ik flauwviel en dus alsnog een nachtje extra moest blijven. Ik heb daar na afloop een klacht over ingediend, dat er beter naar de patiënt moet worden geluisterd.

Maar goed, deze verpleegkundige zat daar dus en ik wilde spontaan naar huis. We mochten een kamertje in en daar moesten we wachten op een gynaecoloog. Ook weer toevallig; hetzelfde kamertje als waar ik 2 jaar geleden aardig wat uurtjes heb doorgebracht toen ik om de dag op controle moest omdat ik de 41 weken gepasseerd was. De gynaecoloog kwam en we mochten naar een andere kamer waar ik een echo kreeg. Er werd in eerste instantie vanuit gegaan dat mijn vader mijn partner was, waardoor mijn vader een beetje ongemakkelijk in z’n stoel zat. Ik moest er wel om lachen, haha. Blijkbaar lijken wij dus niet zo op elkaar.

Echo en bloedprikken

Met baby Harvey was gelukkig alles goed. Deze bouwde nog steeds een feestje en was dus lekker bewegelijk. Er werd even naar het maagje, blaasje en vruchtwater gekeken en alles zag er goed uit. Uiteraard werd het hartje ook even goed bekeken en beluisterd, en ook dit was goed. Oké, check. Met de baby gelukkig niks aan de hand.

Er werd voorgesteld om even wat bloed te prikken, want ijzertekort kan ook voor een hogere hartslag zorgen. Mijn grote vriend mocht het doen en O M G wat deed het zeer. Ik vind bloedprikken sowieso niet fijn, maar dit had ik echt nog nooit gevoeld. Alsof hij naast m’n ader zat ofzo, ik weet het niet. Na het bloedprikken werd ik doorgestuurd naar de cardioloog voor een hartfilmpje en omdat alle specialisten op de SEH zaten moest ik daar naartoe.

Hartfilmpje

Daar eenmaal aangekomen werd ik meteen geroepen. Ik mocht op een bed gaan liggen en kreeg een aantal plakkers op mijn borst en buik, en werd aan de monitor gelegd. Ik kreeg ook weer zo’n apparaatje op mijn vinger geklemd. Hartslag was nog steeds hoog: 130. Ik keek op mijn Fitbit en ook deze gaf 130 aan. Die klopt dus gewoon.

Na bijna 2 uur daar te hebben gelegen moest ik eindelijk plassen, maar ik lag nog steeds aan de monitor en kon dus niet weg. Na op het knopje te hebben gedrukt en voor m’n gevoel 100 jaar te moeten wachten werd ik eindelijk ontkoppeld en kon ik gaan plassen. Ik nam het potje mee en toen ik terugkwam was daar eindelijk de specialist met de uitslag van zowel het hartfilmpje als het bloedprikken.

Conclusie: niks gevonden. Alle bloedwaardes waren goed en ook het hartfilmpje was prima. Ik had geen hartkloppingen en de hartslag was ondanks de hoogte wel gewoon regelmatig. Ze hadden ook nog naar mijn schildklier gekeken maar ook deze werkt goed. Het potje hoefde ik uiteindelijk niet meer in te leveren en ik mocht na bijna 4 uur onderzoek weer naar huis.

Hoe gaat het nu?

Er zijn inmiddels 2 dagen verstreken en het gaat iets beter, maar nog steeds niet super. Heb er een flinke verkoudheid bijgekregen waardoor ademhalen moeilijk gaat, wat niet bevorderlijk is voor mijn pogingen tot slapen. Mijn hartslag is iets gedaald, waardoor mijn hoofdpijn ook gezakt is, dus dat is wel fijn. Toch is mijn hartslag nog niet stabiel, dus ik moet donderdag naar de cardioloog voor een echo en wellicht krijg ik ook 24 uur een kastje om.

Verder kost alles wat ik doe heel veel energie. Zo ben ik na het typen van een alinea al moe – ik heb dan ook ruim een dag over deze blog gedaan. Yannick kon gisteren gelukkig bijna heel de dag thuis zijn om te helpen met Sophie, maar vandaag is ze naar de opvang dus ben ik alleen thuis. Ik doe rustig aan maar ben van de kleinste dingen moe. Ik voel me ook slap en heb heel vaak het gevoel dat ik ga flauwvallen, terwijl dit niet zo is.

De komende dagen zal ik dan ook voornamelijk in bed of op de bank doorbrengen met een tijdschrift of Netflix. Ik ga in ieder geval echt rust pakken en niet met mijn laptop in bed of op de bank aan het werk, wat ik in het verleden wel zou hebben gedaan. Het is nu tijd om echt even rust te pakken en voor mezelf te kiezen. En voor baby Harvey, want die moet nog eventjes groeien. 🙂

012 comments
Persoonlijk, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – 20 weken zwanger: Op de helft!

20 weken zwanger

Whoop whoop! Vandaag ben ik precies 20 weken zwanger. In theorie dus op de helft, al verwacht ik dat ook deze zwangerschap een stuk langer zal duren dan 40 weken. 🙂

Vanaf nu zal ik regelmatig een zwangerschapsupdate posten, met vandaag dus de aftrap: 20 weken zwanger. Ben ik de eerste maanden misselijk geweest, heb ik bepaalde zwangerschapscravings en hoeveel ben ik tot nu toe aangekomen? En voel ik de baby al? Je leest het allemaal in deze update.

20 weken zwanger – op de helft

Echt, hoe dan? Voor mijn gevoel zijn we er net een paar weken achter dat Sophie een broertje of zusje krijgt, maar ‘opeens’ ben ik al op de helft. Ik vind het werkelijk waar bizar dat het zo snel gaat. Mijn eerste zwangerschap vond ik al voorbij vliegen en deze gaat gewoon nóg sneller. Stop de tijd.

Wat nu o.a. veel sneller gaat is het voelen van de baby. Sophie voelde ik met 18 weken precies maar deze baby vond het met 13 weken al wel tijd om zich kenbaar te maken. Heel bijzonder, want dit gebeurde op de sterfdag van mijn oma. Sinds afgelopen woensdag voel ik de baby ook aan de buitenkant en ondanks dat het ons tweede kindje is, blijft het toch wel iets speciaals.

Zwangerschapskwaaltjes

Wat kwaaltjes betreft mag ik echt niet klagen. Bij mijn vorige zwangerschap had ik geen last van misselijkheid en dit keer ook niet. Ik ben één keer ’s ochtends misselijk wakker geworden en dat was voor mij een teken dat ik een zwangerschapstest moest gaan halen. Daarna ben ik niet meer misselijk geweest. Gelukkig maar, want ik lees soms echt horrorverhalen van 9 maanden met de wc pot knuffelen. Respect voor de vrouwen die dat moeten doorstaan!

Wel heb ik al vanaf het begin last van mijn bekken. Ook dat was een van mijn eerste zwangerschapssymptomen. Het lijkt wel alsof mijn lichaam meteen weer in de 40 weken stand is gesprongen, want het voelde voor mij al snel hetzelfde als toen ik met Sophie met de laatste loodjes liep. Gelukkig heb ik er alleen last van als ik teveel heb gedaan. Goed excuus om lekker op de bank te hangen. 😉

Naast bekkenpijn heb ik ook last van de geijkte bandenpijn en stemmingswisselingen. Ook heb ik ontzettend last van pukkels en jeuk, om gek van te worden! Dit had ik trouwens wel weer verwacht, want dit had ik bij Sophie ook. Wat dat betreft is deze zwangerschap identiek aan de vorige. Het enige verschil is dat ik al vanaf week 5 ontzettend moe ben. Zo moe ben ik in heel m’n leven nog niet geweest. De oorzaak is een combinatie van een lage bloeddruk, gebrek aan vitamine D en een rondspringende peuter. Gelukkig doet ze af en toe nog een middagdutje.

Positiekleding

Toen ik zwanger was van Sophie liep ik met 9 weken al met positiebroeken rond. Mijn normale broeken zaten gewoon niet meer lekker en waarom moeilijk doen als je het jezelf ook makkelijk kan maken? Deze zwangerschap was het zelfs nog een weekje eerder. Met 8 weken wilde ik al overstappen op positiekleding, maar helaas voor mij paste ik al mijn positiekleding niet meer. Iets met afvallen en streefgewicht bereiken. 🙂

Al mijn positiebroeken waren 2 maten te groot, maar omdat ik het zonde vond om nieuwe te kopen besloot ik om mijn pre-weightloss jeans weer even uit de kast te trekken en wat vaker een rok te dragen. Uiteindelijk kon ik er met 10 weken niet meer onderuit en besloot alsnog een aantal broeken te bestellen. Maat 34 mensen, 34. Dat is XS. Wie had dat ooit gedacht, haha!

20 weken echo

De 20 weken echo hebben we afgelopen maandag al gehad. Alles zag er goed uit, behalve dat het kindje wat aan de kleine kant is. Wel binnen de marges dus de verloskundige maakt zich geen zorgen, maar ik vind het toch wel een beetje vreemd gezien de groeicurve van Sophie. Ik probeer er niet teveel mee bezig te zijn maar dat lukt niet helemaal. Gelukkig hoor ik van velen dat dat inschatten van gewicht heel vaak niet klopt, dus ik wacht de groeiecho nog maar even af.

Chocolade en pindasaus

Zoals vrijwel elke zwangere vrouw kreeg ik voorkeur voor bepaald voedsel. Toen ik zwanger was van Sophie was dat vanaf het begin chocolade. Vooral Kinderbueno was niet aan te slepen. Dit keer begonnen mijn cravings met pindasaus. Normaal hou ik daar helemaal niet zo van – vind het niet vies, maar is niet mijn favo saus – maar nu moest ik het overal bij. Het liefst at ik 3x per week friet met pindasaus en op de dagen dat ik dat niet at wilde ik rijst met pindasaus en kroepoek.

Om deze reden dacht ik: oké, dit is anders. Zou het een jongen zijn? Maar toen ik rond de 8 weken was kreeg ik opeens weer enorme trek in chocolade en was ik de pindasaus alweer vergeten. Dus, toch een meid? Wie weet. 🙂 Sindsdien heb ik weer een ontzettende drang naar zoetigheid en naast chocolade snoep ik nu ook graag de perzikjes van Haribo. Zo lekker!

Gewichtstoename

Tijdens mijn vorige zwangerschap kwam ik in totaal 16kg aan. Als ik foto’s terugkijk besef ik me dat ik er op het einde echt niet meer uitzag. Ik hield vocht vast, zat onder de pukkels en was voor iemand van mijn lengte gewoon veel te zwaar. Nu is 16kg niet zo schokkend, maar ik zat voor mijn zwangerschap al op het randje van overgewicht. Ik was dan ook blij dat ik vrijwel alle kilo’s er 2 weken na de bevalling weer af had.

Dit keer hoop ik niet zoveel aan te komen, maar dat heb ik natuurlijk niet helemaal zelf in de hand. Gelukkig woog ik nu aan het begin 8 kg minder dan aan het begin van mijn vorige zwangerschap, dus als ik met 40 weken op de weegschaal ga staan zal ik die 80 dit keer hopelijk niet te zien krijgen.

Anyway, wat ben ik tot nu toe aangekomen? Tromgeroffel… Er zit tot nu toe 4kg bij, dus het valt mee. Wel was het telkens een kwestie van of helemaal niks of meteen 1kg per week erbij. Iets met vakantie, Oud&Nieuw en Sophie’s verjaardag.

Normaal zou ik een week erna het bijgekomen gewicht weer kwijt zijn maar nu blijft het plakken. Ik probeer het verder los te laten door niet meer elke week te wegen, maar wil ook niet teveel te snoepen. Al vind ik dat best wel lastig want die chocolade is toch wel erg lekker… 😉

015 comments
Reviews, Trending, Zwanger,

Invulboek zwangerschap – “Ik Ben Zwanger” van Studio Ins & Outs

invulboek zwangerschap

Toen ik zwanger was van Sophie hield ik het “9 maanden boek” van Pauline Oud bij. Deze had ik uitgekozen vanwege de andere invulboeken in dezelfde serie, zoals bijvoorbeeld “Baby’s eerste jaar” en “Mijn opgroeiboek”. Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was van baby Harvey ging ik weer op zoek naar een soortgelijk invulboek. Die van Pauline Oud wilde ik dit keer niet, want de boeken die ik al heb zijn qua uiterlijk best oubollig en eigenlijk niet echt mijn smaak.

Studio Ins & Outs

Na een rondje Google had ik al wel een paar boeken gevonden, maar was nog niet overtuigd. Zodoende gooide ik onder het mom van “ik ga een blog schrijven over invulboeken” (want ik was pas 4 weken zwanger, dus niemand mocht het nog weten) een poll op mijn Instagram Stories en daar kreeg ik een hele berg tips. Onder andere die van Irene van Studio Ins & Outs kwam vaak voorbij, dus ik besloot een kijkje te gaan nemen op haar website.

Het eerste wat ik dacht was: wat een toffe boeken! Het design is helemaal mijn ding en er is een hele reeks aan verschillende boeken binnen dezelfde serie beschikbaar, dus de autist in mij kan haar hart ophalen: de komende jaren kan ik lekker aan de slag! 🙂

invulboek zwangerschap

Invulboek zwangerschap

Naast het invulboek heb ik ook het bijhorende setje “mijlpaalkaarten zwangerschap” in huis. Deze kaarten zijn in dezelfde stijl van het boek en maakt het helemaal af. Eerst maak ik een foto van een mijlpaalkaart met bijhorende gebeurtenis en deze plak ik vervolgens in het boek. Deze kaarten zijn ook ideaal om in te plakken bij mijlpalen of weken waar je geen foto’s van hebt gemaakt.

invulboek zwangerschap

Het “Ik ben zwanger boek” van Studio Ins & Outs is alles wat ik wilde. De kans is aanwezig dat ik het boek van Sophie helemaal over ga doen, want er is in deze boeken zoveel meer ruimte voor eigen inbreng en foto’s. Het enige nadeel wat ik tot nu toe heb gevonden is dat het maar tot 40 weken gaat, terwijl mijn vorige zwangerschap 41 weken en 6 dagen duurde en ik verwacht dat ik dit keer ook sowieso de 41 weken ga aantikken. Maar hé, als dat het enige is… 😉

invulboek zwangerschap

Waar te koop

De volledige collectie van Studio Ins & Outs shop je hier. Je kan op haar website ook de volledige inhoud van alle boeken zien. Zo weet je precies wat je koopt. Tip: Irene verkoopt ook toffe accessoires zoals stickers en paperbacks om je invulboeken helemaal in stijl te pimpen!


Heb jij een boek bijgehouden tijdens je zwangerschap? Of hou je boeken bij met daarin alle mijlpalen van je kind(eren)? Ik lees het graag in de comments. 🙂

PS: Mijn foto’s bestel ik via de app LALALAB. Wil jij dat ook? Je kan €5,- korting krijgen op je eerste bestelling door de kortingscode PG5X5MQW te gebruiken. #tipvanflip

08 comments
Persoonlijk, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – 20 weken echo

20 weken echo

Voor mijn gevoel duurde het een eeuw, maar vandaag was het dan eindelijk zover: de 20 weken echo! Ik ben vandaag 19w1d zwanger en ging vol moed naar de verloskundige. Omdat mijn verloskundige ook echoscopiste is kan zij ook de 20 weken echo doen. Ontzettend handig, want dat is hier 2 straten verderop. In tegenstelling tot het ziekenhuis, wat toch al gauw 15 minuten met de auto is + nog eens de bijhorende parkeerkosten.

De 20 weken echo

We waren keurig op tijd en mochten na 5 minuutjes wachten naar binnen. Ik ging liggen met Sophie naast mij zodat ze alles goed kon zien en de verloskundige begon met de echo. Vanwege mijn twijfels werd er meteen even naar het geslacht gekeken en de dromen die ik had gehad bleken niet te kloppen. Het geslacht is nog steeds hetzelfde als een paar weken geleden en we kunnen met een gerust hart alle kaartjes van de nieuw gekochte kleertjes afknippen. Ook kan ik nu écht alle babykleertjes van Sophie gaan uitzoeken, zodat we weten wat we nog moeten bijkopen. Weer een winterbaby was wat handiger geweest. 😉

Het serieuze werk

Daarna was het tijd voor het serieuze werk. Baby Harvey werd goed bekeken en onderzocht. Tijdens een 20 weken echo, ook wel Structureel Echoscopisch Onderzoek (SEO) genoemd, wordt er onder meer gekeken of er sprake is van:

  • hartafwijkingen
  • open ruggetje
  • waterhoofd
  • open schedeltje
  • ontbreken of afwijken van armpjes, beentjes en niertjes
  • afwijkingen aan de darmpjes
  • gat of breuk in de buikwand en het middenrif

Er wordt ook gekeken of de baby goed groeit, of de navelstreng goed functioneert en of er voldoende vruchtwater is.

Kleine baby

Het duurde even voordat de verloskundige alles had kunnen bekijken, want de baby lag continu met zijn armpjes voor zijn gezichtje. Uiteindelijk zag alles er keurig uit. Het was een echo uit het boekje, zei de verloskundige. Maar toen we naar de grootte van de baby gingen kijken bleek dat baby Harvey wel een beetje aan de kleine kant is. “Niks om zorgen over te maken, jij bent ook niet groot”.

Eh, nee ik ben niet groot, maar Sophie was toch wel bovengemiddeld. Tijdens de echo dacht ik me te herinneren dat Sophie destijds ook eerst aan de kleine kant was, maar dit na week 30 nog eventjes had ingehaald. Maar toen ik eenmaal thuis haar 20 weken echo en groeiecho’s tevoorschijn haalde bleek dat zij vanaf het begin op het gemiddelde zat en met week 34 daar zelfs ruim boven kwam.

Groeiecho

Baby Harvey zit nog wel binnen de marges, dus voorlopig hoeven we ons geen zorgen te maken. Toch vind ik het wel een beetje gek. Een tweede kindje is toch vaak groter? Voorlopig klopt dit voor mij dus niet. Ergens in april krijg ik een groeiecho, dus voor nu wachten we maar af. Al vind ik het stiekem toch wel een beetje spannend.


Wat zijn jouw ervaringen met de 20 weken echo? Was jouw kindje ook te groot of te klein? Ik lees alle ervaringen graag in de comments. 🙂

06 comments
#Momlife,

Dilemma: Wel of geen tweede kind?

Nu Sophie 1 jaar is krijgen we regelmatig de vraag of er bij ons nog een tweede komt. In januari kregen wij er weer een buurmeisje bij, vrienden van ons zijn vorige maand voor de tweede keer ouders geworden, ik word over ongeveer een half jaar voor het eerst tante en toevallig begon mijn schoonzus er laatst over. “Willen jullie nog een tweede?” Ondanks dat ik nooit kinderen wilde ben ik onwijs blij met Sophie en ben ik er stiekem wel over gaan nadenken… Wel of geen tweede kind?

Tegenvallen

Waar ik een beetje mee zit is het volgende: Sophie is een droomkind. Ze sliep vanaf dag 1 door, lust vrijwel alles en is bijna altijd vrolijk. We kunnen haar makkelijk overal mee naartoe nemen en als we uit eten gaan dan merken de overige gasten 9 van de 10 keer niet eens dat er een baby – inmiddels dreumes – in het restaurant aanwezig is.

Dus, dit kan bij een tweede eigenlijk alleen tegenvallen. Toch? Hoe groot is de kans dat een baby meteen doorslaapt? 1%? Dus hoe groot is de kans dat een tweede kind ook meteen doorslaapt? Ondanks dat ik én mijn zusjes ook allemaal meteen doorsliepen ben ik toch een beetje bang dat wanneer wij voor een tweede kind gaan wij een leven met chronisch slaaptekort tegemoet gaan. En als ik ergens echt niet zonder kan – dat heb ik nu al wel gemerkt met die 3 gebroken nachten die we tot nu toe hebben gehad – dan is het slaap. I. Need. Sleep.

Huilbaby

Daarnaast ben ik ontzettend bang voor een huilbaby. Sophie huilde in het eerste jaar bijna nooit – nog steeds niet overigens -, maar de keren dat ze huilde was ik al heel snel de wanhoop nabij. Ik weet dan ook niet of ik een huilbaby wel zou trekken. Of ik er wel voor gemaakt ben.

Ik lees vaak genoeg verhalen van moeders waarvan hun eerste kind zo makkelijk was dat ze zonder aarzelen voor een tweede gingen en dat de tweede een huilbaby bleek te zijn. En wat dacht je van afwijkingen? We hebben een gezond kind, waarom het lot tarten en kiezen voor een tweede die misschien wel een zorgenkindje blijkt?

Overige nadelen

Naast bovenstaande redenen lijkt het me ook lastig om met twee kids nog me-time te hebben. Nu kan ik zeggen: “ik ga zaterdag uiteten”, en dan is er niks aan de hand. Yannick eet samen met Sophie en legt haar ’s avonds op bed. Maar dat zie ik met twee kinderen toch niet echt gebeuren. Dan zal je ook net zien dat ze geen van beide gaat slapen en ik na een uur een berichtje krijg: “hoe laat ben je thuis?”, oftewel “help”.

Oppas regelen is een beetje hetzelfde verhaal. Sophie kan ik nu makkelijk ergens (last minute) droppen, maar twee kids wegbrengen is toch wel wat lastiger. Althans, dat denk ik. En met werk zal het er voor mij ook niet makkelijker op worden. Nu werk ik gewoon thuis terwijl Sophie slaapt of zelfstandig speelt, maar met twee kids waarvan de ritmes hoogstwaarschijnlijk niet synchroon zullen lopen zal dat ook wel een uitdaging worden. En ze naar de opvang brengen wil ik ook niet, want dat is juist de reden dat ik vanuit huis werk…

Waarom ik een tweede kind wil

Maar ondanks al die ‘beren’ op de weg, rammelen mijn eierstokken zo hard dat ze het aan de andere kant van het dorp kunnen horen. Ten eerste lijkt het me heel fijn om weer zwanger te zijn en te genieten van zo’n klein hummeltje in mijn buik. Ook lijkt het mij fijn om een zwangerschap mee te maken waarin we er wél 100% samen voor kiezen. Echt samen voor een kindje gaan. Van het proberen zwanger te raken tot samen wachten tot de test is opgedroogd en daarna een paar weken lang samen dat geheim bewaren. Dat is iets wat ik bij mijn eerste zwangerschap wel heb gemist.

Ik ben onwijs dol op Sophie. Zij is mijn zonnetje als het regent, het gouden randje om de grijze wolk.  Ik had niet verwacht dit ooit te zeggen, maar doe mij er nog maar (minstens) één. 😀 Daarnaast lijkt het me ook ontzettend leuk voor haar om een broertje of zusje te hebben. Niet dat een kind zielig is als hij/zij geen broertje of zusje heeft, maar ik heb zelf 3 zusjes en dat is toch wel erg leuk. Als kind had ik er niet heel veel aan, want daarvoor is het leeftijdsverschil te groot, maar nu ze 17, 18 en 20 zijn heb ik er spontaan 3 vriendinnen bij waarmee ik alles kan bespreken. Dit wil ik voor Sophie ook, en dan wel met een leuk leeftijdsverschil zodat ze gezellig samen kunnen spelen. 🙂

Wel of geen tweede kind

Maar ja, dan is de vraag: welk leeftijdsverschil is het meest ideaal? 2 jaar? 3 jaar? Voor een leeftijdsverschil van 2 jaar mogen we wel gaan opschieten… Ik weet het nog niet. Denk dat ik voorlopig nog eventjes van Sophie ga genieten. En ondertussen Yannick maar eens overtuigen dat een tweede ook heel leuk is, want hij vindt één kind wel genoeg.


Zou jij meerdere kinderen willen? Of heb je er meerdere? Wat zijn jouw ervaringen? Ik lees het graag in de comments. 🙂

034 comments