Blog Archives

Persoonlijk, Weekoverzicht,

Grieperig, Sophie’s verjaardag en de baby is een… – Week 3&4

Op een of andere manier gaat de tijd ontzettend hard en is het alweer tijd voor het tweede weekoverzicht. In dit overzicht lees je een samenvatting van week 3 & 4. Sophie en ik waren grieperig, we hadden een pretecho, het sneeuwde en we vierden Sophie’s verjaardag.

Griep en babyshoppen

Week 3 begon met koorts en heel veel snot. Bij Sophie zakte de koorts gelukkig na een paar uur al weg, maar bij mij bleef het ruim 2 dagen hangen. Daarnaast was ik ook extreem verkouden en kon amper ademen. Dit had ik eind december ook al, waardoor ik nu besloot echt rustig aan te gaan doen. Werkafspraken verzette ik en op de dag dat Sophie naar de opvang was lag ik heel de dag met een deken op de bank. Na een dag of 5 voelde ik me gelukkig weer iets beter en ging ik even met Sophie de stad in. We haalden de Blije Doos, kochten kleertjes voor de baby en dronken warme chocomel. 🙂

Het geslacht van de baby

Ook hadden we in week 3 een pretecho. In eerste instantie was ik erg geduldig en wilde ik gewoon de 20 weken echo afwachten, maar een paar weken geleden besloot ik dat ik toch wel zo snel mogelijk het geslacht van de baby wilde weten en werd er een geslachtsecho ingepland. Yannick vond het in eerste instantie niet nodig om mee te gaan – “je kan het me daarna toch vertellen?” – maar ging uiteindelijk toch mee.

Met de baby was alles goed en na een kwartier stonden we weer buiten. Wij weten het geslacht van de baby dus, maar dat houden we lekker voor onszelf. Tot ongenoegen van onze omgeving, want iedereen is rete nieuwsgierig of Sophie een broertje of toch een zusje krijgt. 😛 Sophie is er in ieder geval nog steeds van overtuigd dat ze een zusje krijgt en noemt haar Harvey. Die naam heeft ze met oud&nieuw opgepikt toen Yannick en ik babynamen aan het bespreken waren. Haar eigen naam zegt ze nog niet, maar Harvey zei ze meteen na. Dus, Harvey it is. Nou ja, voorlopig dan. 😉 Want hoe tof  het personage uit Suits ook is, Harvey staat sowieso niet op mijn namenlijstje. En ook een beetje gekke naam voor een meisje. Of is het toch een jongen? 😛

Sneeuw

Vorige week viel er hier zo’n 4cm sneeuw. Hoe mooi het er ook uitziet, als ik er doorheen moet banjeren word ik er toch een stuk minder blij van. Voor Sophie was het de eerste keer dat ze het van dichtbij meemaakte, want de vorige keer dat het zo gesneeuwd had was ze pas 11 maanden en mocht ze het van mij van achter het raam bekijken. Never nooit niet dat ik vrijwillig in de sneeuw ga spelen. 😉

Gelukkig voor mij vond Sophie de sneeuw wel interessant, maar niet leuk genoeg om in te spelen en ging toen we thuis kwamen van de opvang ook meteen naar binnen. “Koud mama!” riep ze.

Sophie’s 2de verjaardag

Donderdag wordt Sophie alweer 2 jaar – slik – en om dit te vieren nodigden we een aantal familieleden uit om een stukje taart te komen eten. Vorig jaar heb ik de fout gemaakt iedereen uit te nodigen waardoor mijn huis 2 dagen achter elkaar helemaal vol zat. Het was heel gezellig, maar die drukte wil ik niet meer en daar heb ik nu ook sowieso de energie niet voor. Al met al heeft Sophie een hele leuke dag gehad en dat is wat telt. 🙂 Ze mocht 2 kaarsjes uitblazen op de Minion taart die ze zo graag wilde en kreeg naast centjes en IKEA bonnen ook een paar mooie cadeau’s.

Het was een geslaagde dag, maar mijn moederhart moest wel even een traantje wegpinken. Mijn kleine meid is over 3 dagen gewoon al 2 jaar! Waar is mijn kleine baby gebleven? Hopelijk blijft baby Harvey wat langer klein. 😉


Wat heb jij de afgelopen week gedaan? Heb jij ook zo’n hekel aan sneeuw of vindt je het juist fantastisch? 🙂 Ik lees het graag in de comments.

012 comments
#Momlife,

Dilemma: Wel of geen tweede kind?

Nu Sophie 1 jaar is krijgen we regelmatig de vraag of er bij ons nog een tweede komt. In januari kregen wij er weer een buurmeisje bij, vrienden van ons zijn vorige maand voor de tweede keer ouders geworden, ik word over ongeveer een half jaar voor het eerst tante en toevallig begon mijn schoonzus er laatst over. “Willen jullie nog een tweede?” Ondanks dat ik nooit kinderen wilde ben ik onwijs blij met Sophie en ben ik er stiekem wel over gaan nadenken… Wel of geen tweede kind?

Tegenvallen

Waar ik een beetje mee zit is het volgende: Sophie is een droomkind. Ze sliep vanaf dag 1 door, lust vrijwel alles en is bijna altijd vrolijk. We kunnen haar makkelijk overal mee naartoe nemen en als we uit eten gaan dan merken de overige gasten 9 van de 10 keer niet eens dat er een baby – inmiddels dreumes – in het restaurant aanwezig is.

Dus, dit kan bij een tweede eigenlijk alleen tegenvallen. Toch? Hoe groot is de kans dat een baby meteen doorslaapt? 1%? Dus hoe groot is de kans dat een tweede kind ook meteen doorslaapt? Ondanks dat ik én mijn zusjes ook allemaal meteen doorsliepen ben ik toch een beetje bang dat wanneer wij voor een tweede kind gaan wij een leven met chronisch slaaptekort tegemoet gaan. En als ik ergens echt niet zonder kan – dat heb ik nu al wel gemerkt met die 3 gebroken nachten die we tot nu toe hebben gehad – dan is het slaap. I. Need. Sleep.

Huilbaby

Daarnaast ben ik ontzettend bang voor een huilbaby. Sophie huilde in het eerste jaar bijna nooit – nog steeds niet overigens -, maar de keren dat ze huilde was ik al heel snel de wanhoop nabij. Ik weet dan ook niet of ik een huilbaby wel zou trekken. Of ik er wel voor gemaakt ben.

Ik lees vaak genoeg verhalen van moeders waarvan hun eerste kind zo makkelijk was dat ze zonder aarzelen voor een tweede gingen en dat de tweede een huilbaby bleek te zijn. En wat dacht je van afwijkingen? We hebben een gezond kind, waarom het lot tarten en kiezen voor een tweede die misschien wel een zorgenkindje blijkt?

Overige nadelen

Naast bovenstaande redenen lijkt het me ook lastig om met twee kids nog me-time te hebben. Nu kan ik zeggen: “ik ga zaterdag uiteten”, en dan is er niks aan de hand. Yannick eet samen met Sophie en legt haar ’s avonds op bed. Maar dat zie ik met twee kinderen toch niet echt gebeuren. Dan zal je ook net zien dat ze geen van beide gaat slapen en ik na een uur een berichtje krijg: “hoe laat ben je thuis?”, oftewel “help”.

Oppas regelen is een beetje hetzelfde verhaal. Sophie kan ik nu makkelijk ergens (last minute) droppen, maar twee kids wegbrengen is toch wel wat lastiger. Althans, dat denk ik. En met werk zal het er voor mij ook niet makkelijker op worden. Nu werk ik gewoon thuis terwijl Sophie slaapt of zelfstandig speelt, maar met twee kids waarvan de ritmes hoogstwaarschijnlijk niet synchroon zullen lopen zal dat ook wel een uitdaging worden. En ze naar de opvang brengen wil ik ook niet, want dat is juist de reden dat ik vanuit huis werk…

Waarom ik een tweede kind wil

Maar ondanks al die ‘beren’ op de weg, rammelen mijn eierstokken zo hard dat ze het aan de andere kant van het dorp kunnen horen. Ten eerste lijkt het me heel fijn om weer zwanger te zijn en te genieten van zo’n klein hummeltje in mijn buik. Ook lijkt het mij fijn om een zwangerschap mee te maken waarin we er wél 100% samen voor kiezen. Echt samen voor een kindje gaan. Van het proberen zwanger te raken tot samen wachten tot de test is opgedroogd en daarna een paar weken lang samen dat geheim bewaren. Dat is iets wat ik bij mijn eerste zwangerschap wel heb gemist.

Ik ben onwijs dol op Sophie. Zij is mijn zonnetje als het regent, het gouden randje om de grijze wolk.  Ik had niet verwacht dit ooit te zeggen, maar doe mij er nog maar (minstens) één. 😀 Daarnaast lijkt het me ook ontzettend leuk voor haar om een broertje of zusje te hebben. Niet dat een kind zielig is als hij/zij geen broertje of zusje heeft, maar ik heb zelf 3 zusjes en dat is toch wel erg leuk. Als kind had ik er niet heel veel aan, want daarvoor is het leeftijdsverschil te groot, maar nu ze 17, 18 en 20 zijn heb ik er spontaan 3 vriendinnen bij waarmee ik alles kan bespreken. Dit wil ik voor Sophie ook, en dan wel met een leuk leeftijdsverschil zodat ze gezellig samen kunnen spelen. 🙂

Wel of geen tweede kind

Maar ja, dan is de vraag: welk leeftijdsverschil is het meest ideaal? 2 jaar? 3 jaar? Voor een leeftijdsverschil van 2 jaar mogen we wel gaan opschieten… Ik weet het nog niet. Denk dat ik voorlopig nog eventjes van Sophie ga genieten. En ondertussen Yannick maar eens overtuigen dat een tweede ook heel leuk is, want hij vindt één kind wel genoeg.


Zou jij meerdere kinderen willen? Of heb je er meerdere? Wat zijn jouw ervaringen? Ik lees het graag in de comments. 🙂

034 comments
Instagram has returned invalid data.