Blog Archives

#Momlife, Uitgelicht, Zwanger,

Mijn bevallingsverhaal – De geboorte van Noah

Ondanks dat ik mij had voorgenomen gewoon door te blijven bloggen, besloot ik na mijn bevalling een tijdje rust te nemen. Noah is inmiddels 3 maanden oud en nu vind ik het toch wel tijd voor een update, dus vandaag vertel ik jullie mijn bevallingsverhaal. ­čÖé

Minder leven

In de laatste paar weken van mijn zwangerschap heb ik meerdere keren CTG’s en echo’s gehad omdat ik minder leven voelde. De laatste keer was 26 juni, woensdagochtend 11:00. Na de CTG en echo leek alles in orde, maar omdat het al de 5de keer in 2 weken was dat ik daar kwam was het protocol dat ik zou worden ingeleid. Omdat ik al 2cm ontsluiting had wilde de gynaecoloog meteen een ballon inbrengen, maar mijn gevoel zei dat ik nog even moest wachten.

Na overleg met Yannick besloot ik voor 30 juni – mijn uitgerekende datum – een afspraak te maken om in te leiden. Voor mijn gevoel zou de baby dan ‘af’ zijn en dan had ik de zwangerschap in ieder geval helemaal uitgezeten. Ook kreeg de baby dan nog een paar dagen de kans om uit zichzelf te komen. Een goede zet, blijkt achteraf. Want Noah besloot precies 12u na het gesprek dat het tijd was om geboren te worden.

Zijn dit echte of oefenwee├źn?

’s Avonds nadat we Sophie op bed hadden gelegd keken we nog een paar afleveringen van de serie Chernobyl. Nou ja, ik keek en Yannick lag half te slapen. ­čśë Dat is 9 van de 10 keer onze rolverdeling als we samen iets kijken, haha! Tijdens het kijken kreeg ik af en toe een pijnlijke ‘voorwee’. De weken daarvoor had ik regelmatig in de avond last gehad van dit soort wee├źn, dus ik zocht er niks achter.

Het was spannend en ik keek 3 afleveringen achter elkaar. Rond 01:00 maakte ik Yannick wakker en we gingen naar boven. Voor mijn gevoel sliep ik net toen ik wakker werd van weer een heftige wee. Ik weet nog dat ik mijn ogen open deed en dacht: “shit, dit deed best zeer” en “kut, ik MOET deze gaan timen”.

Ik deed het nachtlampje aan, pakte mijn telefoon en keek hoe laat het was. 01:55. Terwijl ik mijn wee├źntimer-app opende kreeg ik weer een pijnlijke wee. Ondanks dat het pijn deed twijfelde ik: “Is dit het of zijn dit weer oefenwee├źn?”

Naar het ziekenhuis

Ik maakte Yannick voor de zekerheid wakker en sprak mijn twijfel uit. Terwijl ik een wee wegpufte en ondertussen aan het timen was, zei Yannick dat hij dacht dat het begonnen was. Ik geloofde hem ondanks het puffen alsnog niet helemaal en keek het nog een paar wee├źn aan. Toen ik er in korte tijd 3 kreeg viel het kwartje. Om 02:21 belde ik de verloskundigepraktijk en Sabine nam op. Ondertussen pufte ik ondertussen de ene na de andere wee weg. De verloskundige hoorde blijkbaar aan mijn gepuf dat het vlot ging dus ze sprong meteen in de auto en was binnen no-time bij ons.

Ondertussen belde ik mijn stiefmoeder dat ik vermoedde dat de bevalling begonnen was en of ze Sophie kon komen halen.┬áToen ik de telefoon neerlegde kwam de verloskundige binnen en checkte hoeveel cm ontsluiting ik had. “Je zit nu op 3cm”.

Ik trok snel wat kleding aan en stopte nog even snel wat dingen in mijn┬áziekenhuistas, want de laatste spulletjes had ik er nog niet in gedaan. Ik weet nog dat ik toen ik klaar was zei “of het gaat heel vlot of dit is net als Sophie destijds een sterrenkijker, want ik voel dat de persdrang niet lang op zich gaat laten wachten”. Omdat ik verplicht in het ziekenhuis moest bevallen vanwege het vele bloedverlies tijdens mijn eerste bevalling, besloot de verloskundige alvast naar het ziekenhuis te gaan terwijl Yannick thuis op mijn stiefmoeder zou wachten.

Lees ook: Terugblik op mijn eerste bevalling

Wee├źnstorm

Rond 03:15 waren we bij het ziekenhuis. Na het uitstappen kreeg ik weer een wee en de verloskundige liep iets te snel naar binnen, waardoor de luchtsluis voor mijn neus dicht ging en ik buiten – terwijl ik de wee probeerde weg te puffen – moest wachten tot de 2de deur weer dichtging zodat de 1ste deur weer open kon. Ik kan je vertellen dat dat voor mijn gevoel een eeuw duurde. ­čśŤ

Vanwege de fluxus van de vorige keer moest ik dit keer voor de zekerheid een waaknaald. Stel het zou weer fout gaan dan kon er in ieder geval meteen een infuus worden aangelegd. De verloskundige ging op zoek naar een assistent en ik maakte ondertussen wat foto’s van de verloskamer en o.a. de eerste kleertjes en het lege wiegje. Achteraf blijk ik gewoon een wee├źnstorm gehad te hebben dus hoe ik het heb gedaan weet ik niet, maar volgens de informatie op mijn telefoon heb ik tussen 03:23 en 03:28 op m’n gemak foto’s staan maken.

Rond 03:45 zat de waaknaald er eindelijk in – je hand en arm stilhouden als je een wee├źnstorm hebt is bijna niet te doen – en kort daarna checkte de verloskundige wat de status was. “Nou, ik weet niet of je nog onder de douche kan. Je zit al op 8cm”. Ik had in mijn geboorteplan aangegeven de wee├źn graag onder de douche op te willen vangen, dus dat was voor mij een domper. Ik weet niet met wat voor blik ik haar heb aangekeken, maar daarna zei ze: “ok├ę, ik ga je vliezen doorprikken en dan kan je daarna onder de douche”.

Noah Dani├źl

Ik heb welgeteld 2 wee├źn onder de douche opgevangen en toen kreeg ik persdrang. “Sabine, hij komt!” riep ik licht in paniek. De assistente droogde me snel af en ik liep naar het bed. Terwijl ik leunend op de rand naast het bed stond zei de verloskundige dat ik indien nodig zachtjes mee mocht drukken. Niet voluit persen, want ik zat waarschijnlijk nog niet op de volle 10cm, maar licht meedrukken en verder de zwaartekracht zijn werk laten doen.

Ik voelde het hoofdje nog verder zakken en klom op bed. Ik mocht eindelijk echt persen en na 2 wee├źn was hij er. Noah Dani├źl, geboren op 27 juni om 04:21 na een bevalling van nog geen 2,5 uur. 3744 gram en 51 cm, schoon aan de haak. ­čśÇ

Weer thuis

De bevalling verliep goed en er waren geen complicaties. Noah deed het ook hartstikke goed – Apgar score 9-10-10 – en we kregen om iets voor 7:00 groen licht om naar huis te gaan. Omdat ik nog heel even wilde bijkomen mochten we nog een uurtje langer blijven en om iets voor 8:00 liepen we het ziekenhuis uit. Rond 08:30 zat ik weer thuis op de bank, mijn bevallingsverhaal aan mijn vader te vertellen.

Een wereld van verschil met de vorige keer. Toen moest ik 2 dagen in het ziekenhuis blijven en kon ik in de kraamweek helemaal niks. Nu tilde ik zelf de maxicosi uit de auto, stond notabene mijn eigen brood te smeren toen de kraamverzorgster arriveerde en ging de volgende dag al een stukje wandelen en gezellig naar een BBQ van Yannick’s tafeltennis vereniging. Doe mij er nog maar 1. ­čśë

0no comment
Persoonlijk, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – Week 25 t/m 30

Ik heb de 31 weken inmiddels al aangetikt dus het is een feit dat ik een klein beetje achterloop. ­čśë Vanwege drukte en het lekkere weer van de afgelopen weken is mijn blog even op een wat lager pitje komen te staan. #ohwell

In deze update lees je o.a over de controles en de groeiecho bij de verloskundige, of er nog kwaaltjes zijn bijgekomen en hoe het met mijn gewichtstoename zit. Ook lees je hoe groot mijn buik nu is, of het anders is als tijdens mijn vorige zwangerschap en het met #projectbabykamer gaat.

30 weken groeiecho

Met 29w1d had ik een groeiecho. Tijdens mijn vorige zwangerschap kreeg ik die ook, toen omdat Sophie bovengemiddeld werd geschat. Dit keer kreeg ik de groeiecho omdat de baby ondergemiddeld werd geschat, heel apart. De echo was gelukkig goed en baby Harvey heeft een groeispurtje gemaakt. Sophie’s broertje of zusje zit nu netjes op het gemiddelde en wordt rond de uitgerekende datum op zo’n 3500 gram geschat, 100 gram minder dan de schatting voor Sophie destijds. Zij was met 41w6d uiteindelijk 3890 gram, dus dat klopte aardig.

Tijdens de echo werd wel mijn vermoeden bevestigd: baby Harvey is een dwarsligger. Een hele rare ook nog, helemaal opgevouwen met de voetjes bij het hoofd. Nu lag Sophie ook een tijdje dwars, maar met 30 weken lag zij wel helemaal netjes ingedaald. Aangezien een 2de kindje meer ruimte heeft kan het langer duren voordat deze in de juiste positie gaat liggen, dus ik maak me niet direct zorgen. Met +- 34 weken krijg ik weer een echo. Geen groeiecho dit keer, want de baby groeit uitstekend, maar een liggingsecho om te kijken of er ondertussen al is gedraaid.

Controles

De afgelopen weken ben ik weer een aantal keer op controle geweest en zoals altijd was mijn bloeddruk netjes. Bij de laatste controle (30w4d) was het 110/50, dus helemaal prima. Het hartje van baby Harvey klonk ook goed en de baby was lekker actief. Toen de verloskundige aan mijn buik voelde constateerde ze dat de baby met het hoofdje omlaag lag, dus in de goede positie. Wel was de baby nog niet ingedaald, dus ik had geen zekerheid dat baby Harvey zo zou blijven liggen. ’s Avonds gebeurde al waar ik op zat te wachten: heel mijn buik ging tekeer en de baby lag weer overdwars. Gezellig, die voetjes in mijn zij. ­čśë

Ik moest tijdens deze controle ook bloedprikken om weer even te checken hoe het met mijn vitamine D en ijzer is. Ik heb inmiddels vitamine D kauwtabletten en drink Floradix voor ijzer, maar ik drink ook graag melk en thee, en deze 2 dingen zorgen er juist weer voor dat ijzer amper wordt opgenomen. Ik ben dus benieuwd wat de uitslag is.

Zwangerschapskwaaltjes

Sinds een paar weken heb ik regelmatig last van maagzuur. Als ik de bakerpraatjes moet geloven heeft baby Harvey dus aardig wat haartjes op het hoofdje. ­čÖé Naast maagzuur heb ik ook aardig last van bekkeninstabiliteit. Daarvoor loop ik nu ook bij een bekkenfysiotherapeut en dat werkt redelijk. Ik moet elke dag oefeningen doen en bij het opstaan moet ik bepaalde spieren aanspannen. Dat laatste lukt me alleen niet zo goed, want tegen de tijd dat ik me dat herinner ben ik allang opgestaan.

Sinds een week of 2 heb ik ook last van onrustige benen. Als ik ’s nachts in bed lig heb ik regelmatig het gevoel dat de kramp er ieder moment in kan schieten. Heel af en toe gebeurt dit ook, maar meestal gelukkig niet.

Gewichtstoename & buikomvang

Nou, daar komt ie: Met 30 weken woog ik 74,1kg. Dat is dus 14,9kg erbij. #oeps –┬áTerwijl ik 2 weken daarvoor op controle 72kg woog en in deze weken juist minder snoepte. Ik gok daarom ook dat deze 2kg voornamelijk vocht is.

Mijn buikomvang is inmiddels 104cm, dus die groeit ook aardig. Aan het begin van mijn zwangerschap was mijn buikomvang namelijk 79,5cm. Mijn buik is overigens nu net zo groot als toen ik 30 weken zwanger was van Sophie. Het enige verschil is dat ik toen aan het begin van mijn zwangerschap dikker was, dus in verhouding is mijn buik nu een stuk sneller gegroeid. Ik ben benieuwd waar het dit keer eindigt. ­čÖé

Voorwee├źn

Afgelopen week was het zover: ik kreeg weer voorwee├źn. Toen ik zwanger was van Sophie wist ik niet goed of het nou the real deal was of niet, maar nu wist ik precies wat ik moest doen om dat te ontdekken. Ik begon vrijwel meteen met timen en toen bleek dat er totaal geen regelmaat in zat, en na het pakken van een warme kruik zakte het weer af.

De meeste vrouwen zeggen altijd: “zodra het begint weet je het wel hoor!” maar dat is bij mij dus niet. Mijn voorwee├źn voelen hetzelfde als mijn eerste (tot 5cm ongeveer) ontsluitingswee├źn, dus dat is eigenlijk niet zo handig. Ik weet nu in ieder geval wel weer hoe het voelde. ­čśë

Babykamer

Project babykamer gaat goed. De muren zijn geschilderd, plankjes hangen weer en heb het gordijn ook weer opgehangen. Nu is het tijd voor een grote meiden bed voor Sophie, zodat we het peuterbed weer kunnen ombouwen naar ledikant. Zodra de meubeltjes zijn geplaatst en het kamertje met accessoires is aangekleed zal ik daarover een blog schrijven incl. foto’s van het resultaat. Stay tuned!

 

0no comment
Instagram has returned invalid data.