Browsing category

Weekoverzicht

Persoonlijk, Uitgelicht, Weekoverzicht,

Centerparcs, buikgriep en de 20 weken echo – Week 5&6

Er zijn weer 2 weken voorbij en dat betekent dat het weer tijd is voor een overzicht. Sophie was jarig, we gingen een dagje zwemmen bij Centerparcs en hadden de 20 weken echo. Ook kreeg Sophie buikgriep. Lees je mee?

Hieperdepiep, hoera!

Donderdag 31 januari pinkte ik een traantje weg, want mijn moppie werd 2! Om dit met haar te vieren gingen we een dagje zwemmen bij Centerparcs. Samen met mijn zusje en haar dochtertje spraken we af bij de Kempervennen – niet mijn favoriete park, maar aangezien mijn zus uit België komt wel de meest logische optie – en genoten volop van het lekkere temperatuurtje in de Aqua Mundo. Buiten was het namelijk -0,5 graden en daarbinnen heerlijk tropisch warm.

Sophie is een echt waterratje en had de dag van haar leven. Ze ging zelfs op haar buik van de peuterglijbaan en ook de grote glijbaan was niet eng meer. Tussen de middag aten we frietjes en ’s middags ook nog een lekker ijsje. Het was een fantastische dag. En Sophie was helemaal uitgeput, want voordat we überhaupt het parkeerterrein af waren sliep ze al. 🙂

20 weken echo

Ook kregen we vorige week de 20 weken echo. Hier schreef ik al een blog over, dus hier zal ik nu niet teveel over vertellen. Eind deze maand mag ik weer op controle en het hartje luisteren. Dat blijft altijd leuk om naar uit te kijken. Ik heb inmiddels de 20 weken mijlpaal bereikt, dus vanaf aankomende afspraak zal ik ook weer 1 keer per 3 weken langsgaan ipv 4 weken.

Buikgriep

Voor het eerst in 2 jaar werd Sophie écht ziek. Ze werd ’s avonds wakker en spuugde heel haar bedje onder. Terwijl ze onder de douche stond spuugde ze nog een keer en een half uur later beneden toen ze op de bank zat weer. Gelukkig zat ze onder een dekentje, anders had ik even niet geweten wat ik met mijn bank had moeten doen. 😯 De deken kon ik gewoon in de was doen.

Het spugen ging heel de nacht door en er kwam ook diarree bij. Ik had me in de afgelopen 2 jaar nog nooit zó hopeloos gevoeld en begon serieus te twijfelen of ik wel een tweede kind wil. Oeps, te laat. 😛 Anyway, het spugen werd de dag erna gelukkig minder maar ik moest nog steeds continu op mijn hoede zijn en met een spuugbakje klaar zitten. Uiteindelijk heeft het spugen 3,5 dagen geduurd. Net toen we dachten er vanaf te zijn werd Yannick ziek. Hopelijk slaat de buikgriep mij even over, want dat kan ik er even niet bij hebben. We wachten het maar af.

De komende weken

Deze en aankomende week staat er ook weer genoeg op de planning. We moeten met Sophie naar het ziekenhuis, hebben een aantal verjaardagen en ik ga naar Back to the 90’s in Ahoy. En er wordt uiteraard ook nog gewerkt. Heel veel gewerkt, want ik heb na de afgelopen week aardig wat in te halen. 😉


Hoe was jullie week? En staan er nog leuke dingen op de planning? Ik lees het graag hieronder.

010 comments
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Grieperig, Sophie’s verjaardag en de baby is een… – Week 3&4

Op een of andere manier gaat de tijd ontzettend hard en is het alweer tijd voor het tweede weekoverzicht. In dit overzicht lees je een samenvatting van week 3 & 4. Sophie en ik waren grieperig, we hadden een pretecho, het sneeuwde en we vierden Sophie’s verjaardag.

Griep en babyshoppen

Week 3 begon met koorts en heel veel snot. Bij Sophie zakte de koorts gelukkig na een paar uur al weg, maar bij mij bleef het ruim 2 dagen hangen. Daarnaast was ik ook extreem verkouden en kon amper ademen. Dit had ik eind december ook al, waardoor ik nu besloot echt rustig aan te gaan doen. Werkafspraken verzette ik en op de dag dat Sophie naar de opvang was lag ik heel de dag met een deken op de bank. Na een dag of 5 voelde ik me gelukkig weer iets beter en ging ik even met Sophie de stad in. We haalden de Blije Doos, kochten kleertjes voor de baby en dronken warme chocomel. 🙂

Het geslacht van de baby

Ook hadden we in week 3 een pretecho. In eerste instantie was ik erg geduldig en wilde ik gewoon de 20 weken echo afwachten, maar een paar weken geleden besloot ik dat ik toch wel zo snel mogelijk het geslacht van de baby wilde weten en werd er een geslachtsecho ingepland. Yannick vond het in eerste instantie niet nodig om mee te gaan – “je kan het me daarna toch vertellen?” – maar ging uiteindelijk toch mee.

Met de baby was alles goed en na een kwartier stonden we weer buiten. Wij weten het geslacht van de baby dus, maar dat houden we lekker voor onszelf. Tot ongenoegen van onze omgeving, want iedereen is rete nieuwsgierig of Sophie een broertje of toch een zusje krijgt. 😛 Sophie is er in ieder geval nog steeds van overtuigd dat ze een zusje krijgt en noemt haar Harvey. Die naam heeft ze met oud&nieuw opgepikt toen Yannick en ik babynamen aan het bespreken waren. Haar eigen naam zegt ze nog niet, maar Harvey zei ze meteen na. Dus, Harvey it is. Nou ja, voorlopig dan. 😉 Want hoe tof  het personage uit Suits ook is, Harvey staat sowieso niet op mijn namenlijstje. En ook een beetje gekke naam voor een meisje. Of is het toch een jongen? 😛

Sneeuw

Vorige week viel er hier zo’n 4cm sneeuw. Hoe mooi het er ook uitziet, als ik er doorheen moet banjeren word ik er toch een stuk minder blij van. Voor Sophie was het de eerste keer dat ze het van dichtbij meemaakte, want de vorige keer dat het zo gesneeuwd had was ze pas 11 maanden en mocht ze het van mij van achter het raam bekijken. Never nooit niet dat ik vrijwillig in de sneeuw ga spelen. 😉

Gelukkig voor mij vond Sophie de sneeuw wel interessant, maar niet leuk genoeg om in te spelen en ging toen we thuis kwamen van de opvang ook meteen naar binnen. “Koud mama!” riep ze.

Sophie’s 2de verjaardag

Donderdag wordt Sophie alweer 2 jaar – slik – en om dit te vieren nodigden we een aantal familieleden uit om een stukje taart te komen eten. Vorig jaar heb ik de fout gemaakt iedereen uit te nodigen waardoor mijn huis 2 dagen achter elkaar helemaal vol zat. Het was heel gezellig, maar die drukte wil ik niet meer en daar heb ik nu ook sowieso de energie niet voor. Al met al heeft Sophie een hele leuke dag gehad en dat is wat telt. 🙂 Ze mocht 2 kaarsjes uitblazen op de Minion taart die ze zo graag wilde en kreeg naast centjes en IKEA bonnen ook een paar mooie cadeau’s.

Het was een geslaagde dag, maar mijn moederhart moest wel even een traantje wegpinken. Mijn kleine meid is over 3 dagen gewoon al 2 jaar! Waar is mijn kleine baby gebleven? Hopelijk blijft baby Harvey wat langer klein. 😉


Wat heb jij de afgelopen week gedaan? Heb jij ook zo’n hekel aan sneeuw of vindt je het juist fantastisch? 🙂 Ik lees het graag in de comments.

012 comments
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Oud&Nieuw, op controle bij de verloskundige en naar de bioscoop – Week 1&2

2019 is van start en ik ga dit jaar weekoverzichten bijhouden. Omdat mijn leven nu eenmaal niet altijd even spannend is en ik op sommige dagen echt amper mijn huis uit kom – nadeel van thuis werken 😉 – worden het overzichten van twee weken. Ik trap af met week 1&2 (duh), waarin we onder meer genoten van het vuurwerk tijdens oud&nieuw, ik op controle ging bij de verloskundige en we voor het eerst met z’n 3tjes naar de bioscoop gingen.

Oud&Nieuw

De eerste week van het jaar begon met Oud&Nieuw. Jammer genoeg waren we sinds 2de kerstdag alle 3 ziek (hoesten, keelpijn, snotverkouden), dus besloten we de visite af te zeggen en er samen een gezellige avond van te maken. Aan het begin van de avond staken we met Sophie wat kindervuurwerk af, wat ze echt fantastisch vond. 🙂 Verder keken we tv, aten we heel de avond door hapjes en om gingen om 00:00 voor het keukenraam kijken naar al het vuurwerk.

De overburen hadden ruim 15 man op visite die allemaal siervuurwerk hadden meegebracht, dus we hadden onze eigen vuurwerk show. Omdat de “knallers” van de buurt niet thuis waren konden we ook nog naar buiten zonder dat Sophie zou schrikken van extreem knalvuurwerk en staken we opnieuw wat sterretjes af. Sophie had de avond van haar leven en we lagen met z’n allen rond 3u voldaan in bed.

Op controle

Na alle nieuwjaarswensen was het 2 januari meteen tijd voor een controle bij de verloskundige. Omdat Sophie heel erg betrokken is bij de baby in mijn buik neem ik haar mee naar elke afspraak, dus toen ik zei dat we naar de babydokter gingen, trok ze meteen vrolijk haar schoentjes aan. Ik was ruim 14 weken zwanger en we kregen voor het eerst het hartje te horen. Ondanks dat het mijn 2de kindje is, blijft het toch een bijzonder moment. ❤

Alles was goed, qua groei ligt alles op schema en de baby was lekker druk aan het rondzwemmen. De bloeduitslagen waren inmiddels ook binnen en alles was oké, behalve mijn vitamine D. Niet extreem laag, maar wel precies op het minimum dus daar slik ik nu extra supplementen voor. Bloeddruk was nog steeds erg laag (100/60), wat de oorzaak is van de duizeligheid. Terugkijkend op mijn vorige zwangerschap zal deze niet veel stijgen, wat op zich een prettige gedachte is want een te hoge bloeddruk is minder fijn.

Naar de bioscoop

Het was de laatste week van de kerstvakantie, dus ondanks dat Yannick zich nog niet heel fit voelde, wilde hij wel nog wat leuks doen met Sophie. Ik ging dook het internet op en zag dat hier op het dorp De Fabeltjeskrant in de bioscoop draaide. Kaartjes waren goedkoper dan normaal, dus ideaal om een keer met Sophie te proberen. De voorstelling begon om 16:15, maar ondanks dat het een kindervoorstelling was werden er wel eerst aardig wat trailers getoond. De film was voor mij pure nostalgie en Sophie keek haar ogen uit. Wat een grote TV!

Ondanks dat Sophie thuis gerust 2 uur lang achter elkaar tv kijkt, leek dat in de bioscoop niet echt te lukken. De film bleek uit 3 “korte” verhalen te bestaan en ergens op de helft werd er ook nog eens een pauze ingelast van ruim 15 minuten. Voor de andere kinderen was dat ook wel nodig, want die gingen allemaal rondjes rennen, maar Sophie bleef rustig zitten. Uiteindelijk was ze er aan het begin van het 3de verhaaltje klaar mee, wat ik wel begreep. Ik denk dat als er geen trailers waren geweest en de pauze een stuk korter, dat ze dan wel de hele voorstelling had blijven zitten.

De vrouw naast ons had zich blijkbaar zitten ergeren, want ze kon het niet laten om te zeggen “tja, nog net even te klein hè”. Ik wilde nog terug reageren “nee, jouw kind van 4 trekt het alleen als hij in de pauze hier de tent afbreekt” maar ik dacht; laat maar, geen zin in. Na bijna 1½ uur te hebben gezeten gingen we naar buiten met een kind die vrolijk aan het kletsen was over de grote tv, alle diertjes die ze had gezien en de chippies die ze had gegeten. Kind blij, papa en mama blij. 🙂

Zwemmen, uiteten en een verjaardag

Ook gingen we in de kerstvakantie nog met z’n 3en zwemmen. Waar Sophie 2 maanden geleden nog niet alleen het water in durfde, liep ze nu zonder aarzelen zo in haar eentje het trapje af. Yannick en ik keken elkaar vol verwondering en trots aan. Ze liep helemaal tot aan het lijntje, waar het water tot haar nek kwam en liet zich expres af en toe drijven om te kijken wat er dan gebeurde. Ook ging ze ongeveer 100 keer van de glijbaan af. Ons waterratje had de middag van haar leven en wilde niet meer naar huis. Wij weten dus al wat we op haar verjaardag gaan doen. 😉

Het eerste weekend van het jaar bestond voor mij uit gezelligheid. Zaterdag ging ik uit eten met mijn vriendengroep en daarna met een aantal nog ergens een drankje doen. Het was een leuke avond vol gezelligheid, humor en lachen-tot-je-huilt momentjes. De dag erna sliepen we eerst uit en daarna vertrokken Sophie en ik naar België omdat mijn zusje haar verjaardag vierde. Yannick ging niet mee, want hij had een nieuwjaarsborrel van zijn familie.

Back to work en weer ziek

Week 2 was in tegenstelling tot week 1 erg saai. Yannick ging weer aan het werk, wat betekende dat ik overdag weer alleen thuis was met Sophie. Op maandag deden we het nog rustig aan (lees: uitslapen tot 10:45) maar dinsdag moesten we weer aan de bak. Sophie naar de opvang en ik aan het werk. ’s Avonds had ik een nieuwjaarsborrel bij een klant wat erg gezellig was, maar ik merkte dat ik na een hele dag werken toch wel moe was en maakte het daardoor niet al te laat.

Na een paar dagen werken was het gelukkig alweer weekend, al zegt dat voor mij soms niet zoveel. 😉 Helaas begon het weekend met koorts en een hoop snot, wat bij Sophie inmiddels al wel weer aardig over is, maar vervolgens oversloeg op mij. Ik merk dat dankzij de zwangerschap mijn weerstand echt een stuk minder is dan normaal, aangezien ik bijna nooit écht ziek ben en nu opeens in een maand tijd meerdere keren plat lig. De laatste keer dat ik me zó beroerd voelde als nu was in mijn kraamweek toen ik opeens met 39 graden koorts op de bank lag te rillen.

Oh well, gaat wel weer over. 🙂 Hopelijk voel ik me snel beter en kan ik me weer met 100% op mijn werk en gezin concentreren. In week 3 hebben we in ieder geval iets om naar uit te kijken: we hebben weer een echo en krijgen eindelijk het geslacht van de baby te horen! 😀 Wij denken allebei een meisje, maar het zou ook zomaar een jongen kunnen zijn. Ik ben benieuwd of we gelijk hebben…

04 comments