Browsing category

Persoonlijk

Persoonlijk, Uitgelicht, Weekoverzicht,

Midweek weg, avondje uit en klussen – Week 13&14

Week 13&14 zijn voorbij gevlogen en het is weer tijd voor een weekoverzicht. Ik heb het erg druk gehad met werk, maar ging ook een midweek op vakantie en bracht veel tijd door met familie en vrienden. Daarnaast gingen we ook weer verder met #projectbabykamer en kon ik eindelijk toegeven aan mijn nesteldrang.

Midweek Centerparcs

Samen met mijn schoonfamilie gingen we een midweek naar Centerparcs Heijderbos. De laatste keer dat ik op dit park was, is zo’n 9 jaar geleden. Dat was overigens ook de eerste keer dat Yannick met mij en mijn familie meeging op vakantie, dus ik had wel leuke herinneringen aan dit park. We hadden een VIP Eden huisje. Super luxe met een bubbelbad en sauna, dus dat was wel lekker. 🙂

We lagen praktisch elke dag in het subtropisch zwembad. Sophie vond het heerlijk dus genoot ik ook. Ze was voornamelijk in het peuterbad te vinden, maar ging ook regelmatig in het grote bad en is zelf 2x van de grote glijbaan af geweest. Deze was wel een beetje eng zei ze, maar ze wilde er vervolgens in haar eentje vanaf. Dat mocht natuurlijk niet, dus toen werd er uiteraard flink gestampvoet. 😉

Verder zijn we uit eten geweest, hebben we een balletje geslagen op de minigolfbaan en zijn we wezen bowlen. Ook heeft Sophie op een pony gereden. Meer hierover lees je binnenkort in een uitgebreider Centerparcs blog.

Gezelligheid

Er was de afgelopen 2 weken een boel gezelligheid. Zo kwam mijn zusje langs om te shoppen, ging ik samen met Yannick en collega’s gezellig borrelen en uiteten, en ging ik ook met mijn one and only vriendin Irma een hapje eten bij ‘de Griek’.

Irma en ik gingen naar Olympiada in Dordrecht. Een Grieks restaurant waar het eten altijd lekker is en ik voordat de menukaart gebracht wordt al weet wat ik ga bestellen. 🙂

De gamba’s in olie met chilipepers zijn ontzettend lekker en de inktvis is ook de moeite waard. Als toetje neem ik standaard Baklava. Daar lik ik normaal gesproken mijn vingers al bij af, maar nu ik zwanger ben en sowieso al heel de dag hunker naar zoetigheid is dit gerecht voor mij echt de kers op de taart.

Klussen

We zijn inmiddels een stuk verder met #projectbabykamer. Aan de babykamer zelf is nog niks gedaan, maar Sophie’s nieuwe kamer begint ergens op te lijken. Koofje is gemaakt, gaten in muren zijn gevuld, sommige stukken muur zijn gladgemaakt en de zwarte muur is inmiddels voorzien van 1 laag lichtroze verf. Sophie wilde roze, dus krijgt ze roze. 🙂

Zodra alle muren zijn geschilderd kunnen we haar nieuwe bed erin zetten en de kamer verder aankleden zodat ze van slaapkamer kan wisselen. Ik hoop na Pasen écht met de babykamer te kunnen beginnen. Dan ben ik namelijk 30 weken en dan wil ik stilletjes aan toch wel in dat kamertje gaan rommelen. #nesteldrang

Overige

Verder gingen Sophie en ik een avondje bij een van Yannick’s tafeltennis wedstrijden kijken en deed ik ook mijn aanvraag voor de ZeZ-uitkering op de bus. Hopelijk gaat de beoordeling dit keer een stuk soepeler, want de vorige keer kreeg ik er toch aardig hartkloppingen van. Toen was het vanwege mijn uitzonderlijke situatie nog maar de vraag of ik überhaupt in aanmerking kwam voor een uitkering. We zullen zien hoe het dit keer gaat. 🙂

De komende weken

In zowel week 15 als 16 mag ik weer op pad voor werk. Daarnaast heb ik in week 15 een controle bij de verloskundige en mag ik in week 16 daar weer naartoe voor een groeiecho. Vooral dat laatste vind ik toch wel een beetje spannend, want ik ben n.a.v. de 20 weken echo erg benieuwd of baby Harvey in de tussentijd goed is gegroeid.

Naast bovenstaande dingen staan er ook genoeg sociale dingen op de planning. Zo spreek ik in week 15 af met vrienden en is in week 16 de premiere van het nieuwe seizoen van Game of Thrones. Voor dat laatste komen er 2 vrienden naar mij toe om samen de eerste aflevering te kijken, dus dat wordt heel gezellig. 🙂


Wat heb jij de afgelopen tijd gedaan? Ik lees het graag hieronder in de reacties.

09 comments
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Project babykamer, naar de verloskundige en weekendje weg – Week 11&12

Het is weer zover: tijd voor een weekoverzicht. In week 11&12 werd er gewerkt, moest ik op controle bij de verloskundige en ging ik met vrienden een weekendje weg. Ook is ‘Project Babykamer’ indirect van start gegaan. 🙂

Project babykamer

Over mijn werk valt niet heel veel spannends te vertellen, dus ik begin maar meteen met ‘Project Babykamer’. Aan het kamertje zelf heb ik nog niks kunnen doen, want Sophie slaapt daar nog. Aan haar nieuwe kamer – mijn oude werkkamer – valt nog genoeg te doen, dus daar zijn we inmiddels mee gestart.

Mijn werkkamer werd leeggehaald en ik ging samen met Sophie op pad voor een nieuwe deur. De oude deur viel er namelijk een aantal maanden geleden spontaan uit en omdat het mijn werkkamer was vond ik het destijds geen prioriteit om er een nieuwe deur in te plaatsen.

Ook moest de deurpost worden gefikst, want de oude deur viel op een of andere manier telkens langzaam dicht. De nieuwe deur hangt er inmiddels in en de deurpost is wat versteld, maar de deur valt nog steeds dicht. Volgende week gaan we hier weer even naar kijken, maar ik vermoed dat het huis gewoon scheef is. Ik koop wel een deurstopper, dat scheelt gedoe. 😉

De komende tijd gaan we nog wat gaten dichtsmeren, een koof maken en de muren een andere kleur geven. Daarna kan IKEA het grote meidenbed komen bezorgen en kan het inrichten beginnen, en als dát af is kan Sophie van kamer wisselen en kan ik eindelijk met de babykamer aan de slag. ‘Project Babykamer’ met een kleine omweg, haha.

Naar de verloskundige

Vorige week mocht ik weer op controle. Ik was 25 weken zwanger en zoals gewoonlijk was de controle routinewerk. Mijn bloeddruk werd gemeten, ik mocht weer op de weegschaal gaan staan – yay! #not – en er werd uiteraard naar het hartje van baby Harvey geluisterd. Qua gewicht zat er weer wat bij, wat logisch is, en mijn bloeddruk was ook wat hoger dan normaal (120/60). Overigens nog steeds prima, maar voor mijn doen dus ietwat hoog. Kan ook door de verloskundige komen, want dit was mijn minst favoriete van de 5.

Ze begon ook over de Kinkhoest vaccinatie. Ik gaf meteen aan deze niet te willen, maar ze dramde een beetje door. Ik gaf weer aan deze niet te willen en dat ik me goed ingelezen heb, waarop ze me licht geïrriteerd aankeek maar er niet meer over door ging. “Als je je maar ingelezen hebt”, zei ze. Nou, dat heb ik. Thanks, but no thanks. Iedere zwangere moet doen waar zij zich goed bij voelt en voor mij voelt het vaccineren tijdens de zwangerschap niet oké. Zodra baby Harvey geboren is volgen we gewoon het vaccinatieprogramma van het RIVM. Dit doen we met Sophie ook – met af en toe wat uitstel i.v.m. ziek zijn – en dat werkt prima.

Weekendje weg

Samen met mijn vriendengroepje ging ik een weekendje weg. Dit wilden we eigenlijk al heel lang, maar het kwam er telkens maar niet van. Nu Sophie inmiddels 2 is en baby Harvey nog lekker makkelijk en gezellig in mijn buik zit was het nu hét perfecte moment om een weekendje weg te gaan, want anders zou het weer 2 jaar gaan duren. Iets met verlatingsangst van mijn kant. 😉

We hadden een Premium appartement geboekt bij Centerparcs Port Zelande en ik was positief verrast. Ik ga minstens 2 keer per jaar naar Centerparcs, maar had nog nooit een appartement geboekt. Het was wat kleiner dan een cottage, maar het was netjes en de bedden lagen goed. Daarnaast hadden we mooi uitzicht op de haven wat toch wel wat extra’s toevoegde.

Het was een gezellig weekend. Vooral gegamed (wat het doel was), gezwommen en gegeten. Heel veel gegeten, haha. Halverwege het weekend was er helaas wel ruzie – iets met gesnurk en een te groot ego – maar dat loste zich zondag vanzelf op.

Ik heb dat weekend uiteindelijk 3x bijna in mijn broek geplast van het lachen – zwanger zijn en de slappe lach hebben is geen goede combi 😛 – en de tranen stroomden regelmatig over mijn wangen dankzij de lol die we hadden. Een geslaagd weekend. 🙂

De komende weken

Week 13 zal volledig in het teken staan van vakantie – wéér naar Centerparcs #zwaarleven – en week 14 zal vanwege de vakantie vooral in het teken staan van werken en klussen. Hopelijk tussendoor ook nog tijd om te genieten en met vrienden af te spreken, maar dat komt vast goed.

07 comments
Persoonlijk, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – Week 21 t/m 24

24 weken zwanger

Afgelopen zondag tikte ik de 25 weken aan, dus het is weer tijd voor een nieuwe zwangerschapsupdate. 🙂 Zijn er nog kwaaltjes bijgekomen, hebben we al een naam en hoe staat het eigenlijk met mijn gewicht? En is baby Harvey nou een jongen of een meisje? Je leest het allemaal in deze update.

Controle

Dinsdag 26 februari had ik weer een controle bij de verloskundige. Ik was 22w2d zwanger en de controle ging op de automatische piloot. Bloeddruk was prima (100/50) en baby Harvey’s hartje klonk goed. Mijn gewicht was wel in 2 weken met bijna 3kg toegenomen, waarop de verloskundige adviseerde minder te snoepen. Nou, dat bepaal ik zelf wel. 😉

Zoveel snoep ik overigens niet. Ik heb gewoon heel de dag door trek of honger en dan neem ik een boterham of broodje. Dus ja, qua kcal krijg ik op een dag wel aardig wat binnen – zeker vergeleken met voordat ik zwanger was – maar mijn lichaam vraagt erom dus ik ga er geen probleem van maken. Baby Harvey zal wel een groeispurt hebben gehad – wat aan mijn buik ook wel te zien is overigens – en ik hou ook al wat vocht vast, dus ik maak me er niet zo druk om.

Zwangerschapskwaaltjes

Er zijn inmiddels wat kwaaltjes bijgekomen. Ik had al regelmatig last van bekken- en bandenpijn en was vaak moe, en nu heb ik ook elke dag last van brandend maagzuur. Dit komt doordat ik nu elke dag Floradix drink op advies van de verloskundige en huisarts van de HAP in het ziekenhuis, aangezien mijn ijzer op het randje is. Dat het drankje niet heel lekker is kan ik mee leven, maar op een of andere manier krijg ik er maagzuur van. Het moet eigenlijk ’s ochtends en ’s avonds ingenomen worden, maar omdat ik dan met maagzuur naar bed moet drink ik het nu ’s ochtends en ’s middags.

Naast maagzuur heb ik de laatste tijd ook last van pukkels en puistjes. Deze had ik de afgelopen maanden ook al wel, maar het wordt nu een stuk erger. Gelukkig zitten – net als toen ik destijds zwanger was van Sophie – de meeste niet in mijn gezicht maar op mijn rug. Ook heb ik last van striae. Tijdens mijn vorige zwangerschap is dit ontstaan maar was al een stuk vervaagd. Zoals verwacht zijn ze nu weer goed zichtbaar en ik hoop dat er niet al te veel striemen bijkomen. Meer dan hopen kan ik niet doen, want ik heb het niet zelf in de hand. Voor de vorm smeer ik met speciale “mama buik balsem”, maar we weten allemaal dat dát eigenlijk geen hol helpt. 😉

Gewichtstoename

Tja, hier kan ik heel kort over zijn. Ik ben met 24 weken in totaal 7,1kg aangekomen en mijn buik is in omvang 15,5cm gegroeid. Dit is gemiddeld en dus prima. Mijn gewichtstoename is redelijk vergelijkbaar met mijn vorige zwangerschap. Toen kwam ik in totaal 16kg aan, waarvan +-8kg vanaf week 24 tot week 42.

Als ik dat nu weer heb dan kom ik deze zwangerschap in totaal 15kg aan. Dit is meer dan ik zou willen, maar het kan altijd erger. Zolang ik niet elke dag een zak chips leegvreet komt het vast wel goed. 🙂

Babykamer

Project babykamer is indirect begonnen. Mijn werkkamer is leeg en de eerste klussen zijn gedaan, dus Sophie’s nieuwe grote meidenkamer komt in zicht. Zodra deze af is kan Sophie doorschuiven en kunnen we aan de slag met de babykamer.

Wat we precies gaan doen is afhankelijk van hoeveel tijd we hebben, maar het liefst geef ik de kamer een ander kleurtje – ik ben namelijk een beetje uitgekeken op mintgroen – en schilder ik een leuk patroontje op de muur. Mochten we bijna geen tijd over hebben dan wordt gewoon één muur een andere kleur en blijft verder alles hetzelfde.

Babynaam verzinnen

We hebben een naam! Uiteraard houden we deze ook nog even geheim, maar ik ben in ieder geval heel blij dat we eruit zijn. We zaten de eerste paar maanden totaal niet op één lijn en waren het over geen enkele naam eens, totdat Yannick een paar weken geleden terugkwam van de tafeltennis – en dus een paar biertjes op had – en heel emotioneel een naam voorstelde waar ik spontaan blij van werd. De tweede naam heb ik ook al uitgekozen, maar Yannick is daar nog niet over uit dus die kan nog veranderen.

Jongen of meisje?

23 weken zwangerIn de 24ste week maakte ik een foto van mijn buik. Ik deed dit in precies dezelfde setting als 2,5 jaar geleden, om eventuele verschillen goed te kunnen zien.

Afgezien van korter haar en 8kg minder qua gewicht zie ik op de foto’s niet veel verschil. Toch waren een aantal mensen er dankzij deze foto’s van overtuigd dat wij dit keer een jongen verwachten. Wie weet. 🙂


Wat denk jij; is baby Harvey een jongen of een meisje? Waren jouw zwangerschappen erg verschillend? En heb je kindjes van hetzelfde geslacht of juist niet? Ik lees het graag hieronder.

0no comment
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Verloskundige, ziekenhuis en High Tea – Week 9&10

De afgelopen 2 weken zijn weer voorbij gevlogen en het is tijd voor een nieuw weekoverzicht. In week 9 had ik het ontzettend druk met werk en had ook meerdere afspraken buiten de deur. Ook maakten we een begin aan de nieuwe grote meidenkamer van Sophie door mijn werkkamer leeg te halen en had ik een afspraak bij de verloskundige. Helaas vond mijn lichaam het wel weer even genoeg, waardoor ik aan het einde van de week in het ziekenhuis terecht kwam. Week 10 bestond daardoor voornamelijk uit rustig aan doen en Netflix. Gelukkig had ik ook nog een rustige High Tea gepland staan, waardoor ik toch nog even onder de mensen kwam. 🙂 Lees je mee?

Druk, druk, druk

Ik had in week 9 meerdere afspraken buiten de deur. Zo moest ik voor werk onder andere naar Breda en Ridderkerk, en privé had ik een controle bij de verloskundige. De werkafspraken verliepen goed en ook de controle bij de verloskundige ging prima. Thuis besteedde ik ook veel tijd aan werk, zowel aan projecten als administratie. De jaarlijkse belastingaangifte komt er weer aan, dus genoeg te doen.

Ook hadden Yannick en ik samen een datenight buiten de deur en huurden we voor het eerst een oppas in. Ik vond dit hartstikke spannend, maar alles is goed gegaan. We hadden van te voren al even kennis gemaakt zodat Sophie alvast aan de oppas kon wennen, dus toen we de deur uit gingen zwaaide Sophie enthousiast en ging vrolijk haar Toet Toet collectie laten zien. De oppas maakte de fout één autootje aan te zetten, dus toen moesten ze natuurlijk allemaal aan. Ik denk niet dat ze die fout nog een keer gaat maken. 😉

Naar het ziekenhuis

Zaterdagavond voelde ik me opeens niet zo lekker. Ik ging vroeg naar bed, maar werd ’s nachts wakker van een hoge hartslag en pijn over heel mijn lichaam. De verloskundige werd gebeld, kwam langs en uiteindelijk ging ik naar het ziekenhuis. Meer hierover lees je hier. Afgelopen donderdag moest ik naar de cardioloog voor een hartfilmpje, dus mijn stiefmoeder bood aan om mee te gaan. Dat kwam wel goed uit, want de opvang was vol dus Sophie moest mee.

Het hartfilmpje duurde welgeteld 10 seconden en de cardioloog zag vervolgens niks vreemds. Goh, gek hé?! Maar goed, ik moet morgen terug voor een hartecho – want dit kan blijkbaar niet allemaal op één dag, dat zou te makkelijk zijn 😉 – dus ben benieuwd of daar nog wat op te zien is. Het is inmiddels al ruim een week geleden dat ik in het ziekenhuis zat en mijn hartslag is weer redelijk normaal, dus ik ga er vanuit dat ze niks meer gaan vinden.

High Tea

high tea

Na een week rustig aan doen en voornamelijk op de bank liggen, was ik wel even toe aan iets leuks. Met een groepje Juni-mama’s hadden we afgesproken om te gaan High Tea’en en ik besloot op het laatste moment toch nog mee te gaan. Een van de mama’s woont dichtbij, dus zij bood aan om mij op te halen. Dit vond ik erg fijn want dan hoefde ik zelf niet te rijden.

We hadden afgesproken bij Brasserie Waalhaven in Rotterdam. Dit ligt naast het vliegveld, waardoor je continu vliegtuigen kunt spotten. Een erg leuke locatie, ook voor kids! De High Tea was erg gezellig en lekker. Vooral de zoete hapjes gingen er bij mij goed in. 🙂 Ik at voor het eerst in mijn leven macarons en – oh my god – wat zijn die dingen lekker! Zeker voor herhaling vatbaar dus.

Overige activiteiten & de komende weken

Verder had Yannick een black-light tafeltennistoernooi waar Sophie en ik eventjes gingen kijken en hebben we een begin gemaakt aan Sophie’s grote meidenkamer. Mijn oude werkkamer is nu nagenoeg leeg, dus we kunnen beginnen met klussen. Eindelijk!

Komend weekend komt daar alleen niet veel van, want dan ben ik een weekendje weg met vrienden en is Yannick alleen met Sophie. De week daarna gaan we wel aan de bak, want de maanden vliegen voorbij en ik heb de 24 weken inmiddels al aangetikt. Tijd voor actie dus. 🙂


Hoe was jouw week? Staat er aankomende week nog wat leuks op de planning? Ik lees het graag hieronder in de reacties.

012 comments
Persoonlijk, Zwanger,

En toen zat ik opeens in het ziekenhuis

Zaterdagavond voelde ik me ineens niet zo lekker. Ondanks dat ik El Clásico aan het kijken was besloot ik deze niet af te kijken en naar bed te gaan. Een paar uur later werd ik wakker door pijn in mijn lichaam en een hoge hartslag, en na lang twijfelen belde ik uiteindelijk toch maar de verloskundige.

Zwangerschapsvergiftiging?

Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik zowat alles gelezen wat er over zwangerschappen te lezen valt en ook zwangerschapsvergiftiging kwam regelmatig voorbij. Toen ik me zaterdagnacht zo voelde was ik dan ook meteen alert, want een aantal symptomen kon ik namelijk meteen afvinken.

Ondertussen had ik het gevoel alsof ik elk moment het loodje ging leggen en maakte Yannick wakker om te vragen of hij de thermometer wilde pakken. Terwijl ik mijn temperatuur aan het meten was hoopte ik dat ik koorts had, want dan was de kans op zwangerschapsvergiftiging een stuk kleiner. Koorts hoort daar namelijk niet bij en aangezien de griep heel erg heerst, ging ik er vanuit dat ik het dan gewoon flink te pakken had.

Verloskundige op bezoek

Maar helaas, geen koorts. Ik keek op mijn Fitbit; 03:15 uur en een hartslag van 139. Ik twijfelde maar besloot toch maar de verloskundige te bellen. Nadat ze wat vragen gesteld had stelde ze voor om 2 paracetamol te nemen en nog wat te slapen, en dat ze in de loop van de ochtend langs zou komen. Ik nam 2 paracetamol maar het hielp helaas geen reet. Slapen lukte ook niet en heb de rest van de nacht in m’n bed liggen draaien.

Aan het einde van de ochtend kwam de verloskundige langs, precies toen ik eindelijk even sliep. Zul je net zien. 😉 Mijn bloeddruk bleek prima (100/55), buik voelde goed en baby Harvey was een feestje aan het bouwen. 🙂 De verloskundige checkte ook nog even mijn hartslag en volgens haar was deze 105. Iets hoger dan normaal, maar ze was van mening dat ik waarschijnlijk gewoon een griepje onder de leden had en een iets verhoogde hartslag kan daar bij horen, dus niks aan de hand. Wel moest ik het even in de gaten houden en indien de hartslag weer zou stijgen even contact opnemen met de HAP.

Naar het ziekenhuis

Mijn hartslag was volgens de Fitbit 125 ipv 105, maar een apparaatje kan het ook mis hebben, dacht ik. Ik was te moe om er tegenin te gaan en besloot weer 2 paracetamol te nemen tegen de hoofdpijn en mijn bed in te duiken. Het lukte me om wat te slapen en sliep verspreid over de middag een paar uurtjes, maar toen ik rond 18u mijn bed uit wilde merkte ik dat het allemaal nog erger was geworden. Mijn hartslag bonkte weer in mijn hoofd, mijn hele lichaam deed pijn en had ook steken in mijn buik. Ik keek weer op mijn Fitbit: 142. Ik had volgens dat ding bijna 4000 calorieën verbrand terwijl ik bijna heel de dag in mijn bed had gelegen. Fitbit dacht dus dat ik aan het sporten was.

Terwijl ik beneden wat soep at belde ik ondertussen de HAP. Ik trok het niet meer en wilde gewoon duidelijkheid waar die hoge hartslag vandaan kwam. De vrouw aan de telefoon stelde een paar vragen maar zei al snel dat ik kon komen. Ik belde mijn vader of hij mij naar het ziekenhuis wilde brengen – Yannick heeft immers geen rijbewijs en er moest ook iemand bij Sophie blijven – en hij stapte meteen in de auto.

HAP

Bij binnenkomst kreeg ik een potje om urine in te leveren. Ik had een uur daarvoor nog geplast dus had er een hard hoofd in, maar nam het potje mee. Na een minuut of 10 werd ik binnengeroepen, toevallig door dezelfde arts die 2 jaar geleden tijdens mijn kraamweek langskwam toen ik met 39 graden koorts in mijn bed lag. Ook hij stelde weer wat vragen, nam mijn temperatuur op en checkte mijn bloeddruk. Dit was allemaal nog steeds prima. Daarna deed hij een apparaatje op mijn vinger waarmee mijn hartslag gemeten werd en deze gaf 138 aan. Ik keek op mijn Fitbit en deze gaf hetzelfde aan. De arts keek me aan en zei meteen dat hij me ging doorverwijzen naar de gynaecoloog.

Ik knikte en gaf verder geen kick, maar van binnen schrok ik hier wel een beetje van. Volgens de verloskundige was dit hele gebeuren niet gerelateerd aan de zwangerschap, maar nu ik werd doorverwezen naar de behandelunit in het ziekenhuis werd ik daar toch wel een beetje onzeker van. Mijn vader ging even de auto verzetten en ik liep alvast in een een slakkentempo naar de afdeling. Met een leeg potje, want ik had nog steeds niet hoeven plassen.

Gynaecoloog

Mijn vader had mij inmiddels ingehaald en we liepen samen de afdeling op. Ik hoorde een stem en dacht: o nee hé. En ja hoor, mijn grootste nachtmerrie zat daar achter de balie. Voor de mensen die het niet weten: nadat Sophie geboren was verloor ik veel bloed en moesten we 2 dagen in het ziekenhuis blijven. Eigenlijk maar één dag, maar de dag na de bevalling werd ik door een verpleegkundige heel erg gepusht dat ik perse moest douchen en uit bed moest terwijl ik zelf aangaf dat ik dat helemaal niet kon. Dit ging uiteindelijk helemaal fout waardoor ik flauwviel en dus alsnog een nachtje extra moest blijven. Ik heb daar na afloop een klacht over ingediend, dat er beter naar de patiënt moet worden geluisterd.

Maar goed, deze verpleegkundige zat daar dus en ik wilde spontaan naar huis. We mochten een kamertje in en daar moesten we wachten op een gynaecoloog. Ook weer toevallig; hetzelfde kamertje als waar ik 2 jaar geleden aardig wat uurtjes heb doorgebracht toen ik om de dag op controle moest omdat ik de 41 weken gepasseerd was. De gynaecoloog kwam en we mochten naar een andere kamer waar ik een echo kreeg. Er werd in eerste instantie vanuit gegaan dat mijn vader mijn partner was, waardoor mijn vader een beetje ongemakkelijk in z’n stoel zat. Ik moest er wel om lachen, haha. Blijkbaar lijken wij dus niet zo op elkaar.

Echo en bloedprikken

Met baby Harvey was gelukkig alles goed. Deze bouwde nog steeds een feestje en was dus lekker bewegelijk. Er werd even naar het maagje, blaasje en vruchtwater gekeken en alles zag er goed uit. Uiteraard werd het hartje ook even goed bekeken en beluisterd, en ook dit was goed. Oké, check. Met de baby gelukkig niks aan de hand.

Er werd voorgesteld om even wat bloed te prikken, want ijzertekort kan ook voor een hogere hartslag zorgen. Mijn grote vriend mocht het doen en O M G wat deed het zeer. Ik vind bloedprikken sowieso niet fijn, maar dit had ik echt nog nooit gevoeld. Alsof hij naast m’n ader zat ofzo, ik weet het niet. Na het bloedprikken werd ik doorgestuurd naar de cardioloog voor een hartfilmpje en omdat alle specialisten op de SEH zaten moest ik daar naartoe.

Hartfilmpje

Daar eenmaal aangekomen werd ik meteen geroepen. Ik mocht op een bed gaan liggen en kreeg een aantal plakkers op mijn borst en buik, en werd aan de monitor gelegd. Ik kreeg ook weer zo’n apparaatje op mijn vinger geklemd. Hartslag was nog steeds hoog: 130. Ik keek op mijn Fitbit en ook deze gaf 130 aan. Die klopt dus gewoon.

Na bijna 2 uur daar te hebben gelegen moest ik eindelijk plassen, maar ik lag nog steeds aan de monitor en kon dus niet weg. Na op het knopje te hebben gedrukt en voor m’n gevoel 100 jaar te moeten wachten werd ik eindelijk ontkoppeld en kon ik gaan plassen. Ik nam het potje mee en toen ik terugkwam was daar eindelijk de specialist met de uitslag van zowel het hartfilmpje als het bloedprikken.

Conclusie: niks gevonden. Alle bloedwaardes waren goed en ook het hartfilmpje was prima. Ik had geen hartkloppingen en de hartslag was ondanks de hoogte wel gewoon regelmatig. Ze hadden ook nog naar mijn schildklier gekeken maar ook deze werkt goed. Het potje hoefde ik uiteindelijk niet meer in te leveren en ik mocht na bijna 4 uur onderzoek weer naar huis.

Hoe gaat het nu?

Er zijn inmiddels 2 dagen verstreken en het gaat iets beter, maar nog steeds niet super. Heb er een flinke verkoudheid bijgekregen waardoor ademhalen moeilijk gaat, wat niet bevorderlijk is voor mijn pogingen tot slapen. Mijn hartslag is iets gedaald, waardoor mijn hoofdpijn ook gezakt is, dus dat is wel fijn. Toch is mijn hartslag nog niet stabiel, dus ik moet donderdag naar de cardioloog voor een echo en wellicht krijg ik ook 24 uur een kastje om.

Verder kost alles wat ik doe heel veel energie. Zo ben ik na het typen van een alinea al moe – ik heb dan ook ruim een dag over deze blog gedaan. Yannick kon gisteren gelukkig bijna heel de dag thuis zijn om te helpen met Sophie, maar vandaag is ze naar de opvang dus ben ik alleen thuis. Ik doe rustig aan maar ben van de kleinste dingen moe. Ik voel me ook slap en heb heel vaak het gevoel dat ik ga flauwvallen, terwijl dit niet zo is.

De komende dagen zal ik dan ook voornamelijk in bed of op de bank doorbrengen met een tijdschrift of Netflix. Ik ga in ieder geval echt rust pakken en niet met mijn laptop in bed of op de bank aan het werk, wat ik in het verleden wel zou hebben gedaan. Het is nu tijd om echt even rust te pakken en voor mezelf te kiezen. En voor baby Harvey, want die moet nog eventjes groeien. 🙂

012 comments
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Begrafenis, Negenmaandenbeurs en Back to the 90s – Week 7&8

De afgelopen 2 weken waren er een paar met ups en downs. Zo hadden we plots een begrafenis, werd ik uitgenodigd voor de Negenmaandenbeurs en ging ik samen met een vriend naar Back to the 90s in Ahoy. Ook genoten we van het heerlijke zonnetje, kwam mijn zusje spontaan op bezoek en gingen we een dagje naar de dierentuin.

Afscheid

Op 8 februari is een vriend van ons plotseling overleden. Ondanks dat we wisten dat we ooit afscheid moesten gaan nemen, kwam het geheel onverwachts. 3 weken voor zijn overlijden heb ik nog uren met hem staan lullen over koetjes en kalfjes, maar ook zijn ziekte kwam aan bod. Het leek allemaal de goede kant op te gaan en toch mocht dat uiteindelijk niet zo zijn.

De begrafenis was erg mooi en indrukwekkend. Het was ontzettend druk – ik schat dat er zo’n 350 mensen waren – en voor het eerst in mijn leven maakte ik een uitvaart mee waar hippe muziek werd gedraaid. Aan de ene kant een verademing, aan de andere kant betekent het dat er iemand veel te vroeg is weggegaan. Rust zacht, Ralph. Iedereen gaat je humor missen.

Lente in de winter

Ondanks dat ik de laatste tijd steeds vaker last krijg van bekkenpijn, probeer ik zoveel mogelijk met Sophie te doen. Nu het lekkerder weer wordt kunnen we weer vaak naar buiten, iets waar zowel Sophie als ik ontzettend van kan genieten. Vooral de speeltuin en de kinderboerderij zijn bij Sophie favoriet, dus daar gingen we in de afgelopen 2 weken ook weer een paar keer naartoe.

Vooral in de speeltuin merk ik hoe groot ze wordt. Ze kan inmiddels op de wip, en ook wil ze in de touwen naar boven klimmen. Dat laatste mag alleen als papa erbij is, want mama is – jammer genoeg voor haar – niet zo groot. 😉

Spontaan bezoek

Vorige week kwam mijn zusje spontaan op bezoek. Omdat ze in België woont zien we elkaar niet zo vaak, dus des te leuker wanneer er spontaan wordt afgesproken. 🙂 We gingen samen met Sophie de stad in, waar we wat babykleertjes kochten en ik ook nog op zoek ging naar nieuwe positiekleding. Afgezien van 2 mega onderbroeken en een panty kon ik niet slagen. Binnenkort toch maar weer even online op zoek.

Tussen het shoppen door kregen we honger en aten een hapje bij de grote gele M. Sophie helemaal blij, want er gaat voor haar niks boven “patjaas met saaaaaus”.

Negenmaandenbeurs

Op uitnodiging ging ik voor It’s a Momlife naar de Negenmaandenbeurs. Voor het eerst, want ik was er nog nooit geweest. Ik vond het een beetje spannend, want de RAI is gigantisch en ik ging in mijn eentje, maar uiteindelijk viel het mee en was het hartstikke leuk. Ik heb met veel mensen staan kletsen en ging met een auto vol goodiebags naar huis. Mijn verslag van de Negenmaandenbeurs 2019 lees je hier. 🙂

Aapjes kijken

Afgelopen vrijdag gingen Sophie en ik samen met mijn vader en (stief)moeder een dagje naar Diergaarde Blijdorp. Sophie keek haar ogen uit en vond het fantastisch. Haar favoriete dieren waren toch wel alle visjes in het Oceanium. Toen ze aan het einde van de middag een knuffel mocht uitzoeken koos ze dan ook al snel voor een haai. 🙂 Van opa en oma mocht ze er ook nog eentje uitzoeken dus zocht ze ook nog een mooie Flamingo uit, want die is roze. 😉 Trots als een pauw zat ze met haar knuffels in de auto.

Om de dag af te sluiten aten we gezellig wat bij De Beren in Barendrecht en eenmaal thuis lag Sophie al snel in coma. Geslaagde dag!

Back to the 90s

In juni installeerde ik de app van Vakantie Veilingen op mijn telefoon en om het uit te proberen deed ik een bod op 2 kaartjes voor Back to the 90s in Ahoy. Ik won de veiling en had voor €6,- de kaartjes in mijn bezit. De maanden gingen voorbij en een paar weken geleden zag ik het event voorbijkomen op Facebook en dacht: hé, daar heb ik ook kaartjes voor. Vanwege mijn zwangerschap twijfelde ik even of ik wel moest gaan, maar bedacht me dat ik altijd nog naar huis kon gaan als het niks was.

Samen met m’n maatje Wesley ging ik afgelopen zaterdag naar Ahoy. We waren vroeg, dus we konden een goede plek uitzoeken om te gaan staan. Vanwege de heftige bass en het harde geluid besloten we op een afstandje schuin naast het podium te gaan staan. Aangezien de speakers naar het midden gericht stonden hadden we er daar het minst last van.

Def Rhymz opende de avond en viel afgezien van 2 liedjes enorm tegen, maar toen daarna Twenty4Seven los ging was ik meteen blij dat ik toch was gegaan. Tot na middernacht hebben we staan dansen, springen en hakken, en wat was het leuk! Rond 2:00 lag ik moe maar voldaan in mijn bed. Wat een top avond. 🙂 De volgende ochtend had ik wel een beetje spijt, aangezien Sophie een keertje besloot om niet uit te slapen en ik helemaal stijf was van het dansen, maar dat heb ik ook weer overleefd. #itsamomlife

Overige activiteiten & de komende weken

Verder hadden we meerdere verjaardagen, ging ik met mijn beste vriend tapas eten, mocht ik weer op pad voor werk, dronk ik theetjes met een blogmaatje en moesten Sophie en ik weer langs het consultatiebureau voor het 2 jaar consult.

De komende 2 weken worden gezellig druk. Zo gaan Yannick en ik een avondje uit en hebben we voor het eerst een oppas thuis (spannend!), komt mijn jongste zusje een nachtje logeren zodat we een meidenavond kunnen hebben en heeft Yannick een tafeltennis toernooi. Ook mag ik weer op pad voor werk, heb ik controle bij de verloskundige en gaan we beginnen met het leeghalen van mijn werkkamer.


Hoe was jouw week? Heb jij nog wat leuks gedaan en heb je ook zo genoten van het mooie weer? 🙂 En staat er aankomende week nog wat leuks op de planning? Ik lees het graag hieronder in de reacties.

02 comments
#Momlife, Persoonlijk,

Naar het consultatiebureau – Het 2 jaar consult

2 jaar consultatiebureau

Woensdag was het zover: we gingen naar het consultatiebureau voor het 2 jaar consult. Eigenlijk hadden we de afspraak vorige week, maar aangezien Sophie toen ziek was heb ik de afspraak verzet. In deze blog lees je over het consult, wat er allemaal gevraagd werd, hoe Sophie zich ontwikkelt en of ze de afgelopen tijd nog gegroeid is. 🙂

Vragen 2 jaar consult

Vorig jaar kreeg ik te horen dat er een vragenlijst opgestuurd zou worden, welke ik in moest vullen zodat deze kon worden besproken tijdens het consult. Nou, ik heb geen vragenlijst gezien. 😉 Wellicht is het ondertussen alweer veranderd of zijn ze het gewoonweg vergeten, maar ik kreeg alle vragen tijdens het consult zelf.

De volgende vragen werden onder andere gesteld:

  • Kan het kind blokjes stapelen
  • Kan het kind met 2-woord zinnen spreken
  • Hoeveel woordjes spreek het kind al
  • Kan het kind lichaamsdelen aanwijzen en benoemen
  • Hoe gaat het met tandenpoetsen
  • Hoe gaat het met eten en drinken
  • Is het kind al bezig met zindelijkheid

Meten en wegen

Bij binnenkomst konden we meteen meten en wegen, dus ik kleedde Sophie uit en zette haar op de weegschaal. In aanloop naar deze afspraak was ik een benieuwd wat ze van Sophie’s gewicht zouden vinden, want in december woog ze 14,2kg en dat is voor een kind van bijna 2 best wel flink. Nu trek ik me niet zo snel iets aan van wat ze daar zeggen en al helemaal niet omdat het haar eigen groeilijn is, maar was toch wel nieuwsgierig of ik daarover vragen zou krijgen.

Eenmaal op de weegschaal bleek dat Sophie tijdens 3 dagen buikgriep 1,5kg is afgevallen (doe mij na m’n zwangerschap ff een buikgriepje 😛 ) want er kwam 12,7 tevoorschijn (note: dat woog ze rond haar 1ste verjaardag ook). Daarmee zit ze nu op het gemiddelde, dus dat is netjes. Wel bizar dat het gewichtsverlies bij een kind zo snel kan gaan.

Na het wegen mocht ze bij de meetlat gaan staan. De ‘meet en weeg’-mevrouw duwde het meetlint hard op Sophie’s hoofd, waardoor Sophie mij verschrikt aankeek en een beetje krom ging staan. “88cm” zei ze. Ik gaf aan dat dat niet klopte want in december was ze langer, dus er werd nog een poging gedaan. Nu deed ze wel normaal en Sophie stond keurig recht tegen de muur. “90cm” werd er gezegd. “Zie je wel”, dacht ik. Heel bijzonder dat ik zelf moet aangeven of het wel of niet klopt.

Groeicurve Sophie

Kinderarts

Na het meten en wegen moesten we even wachten. Allereerst omdat wij vroeg waren, maar ook omdat het – zoals gewoonlijk – uitliep. Ik moedigde Sophie aan om te gaan spelen maar dit deed ze niet. Ze hing aan mijn been en wilde alleen spelen als ik meeging. Na 2 keer was ik het wel zat, dus zaten we samen op een stoel te wachten tot we aan de beurt waren.

Er ging een deur open en een van mijn grootste nachtmerries kwam naar buiten: de kinderarts die ik absoluut niet meer bij mijn kind in de buurt wil hebben. In het verleden hadden we één afspraak met haar en tijdens dat consult werden er de meest vreemde vragen gesteld, behalve die over de ontwikkeling van Sophie. Er werd nauwelijks naar Sophie zelf gekeken, over hoe ze het deed en wat ze allemaal al kon, en tijdens het vaccineren ging het ook niet helemaal lekker terwijl Sophie de meest relaxte baby was die je kan hebben.

Jeugdverpleegkundige

Gelukkig voor mij hadden we geen afspraak met haar, maar met de jeugdverpleegkundige. Zij kwam niet veel later naar buiten om ons te roepen. Het was dit keer wel een andere dan alle voorgaande keren, dus daar moest ik wel aan wennen, maar gelukkig was ze hartstikke aardig en Sophie kwam meteen los. Tijdens het wachten was ik even bang dat Sophie tijdens dit consult niks zou gaan laten zien, maar dat was dus niet het geval. Ze ging meteen vrolijk spelen en terwijl ik met de jeugdverpleegkundige in gesprek was over voeding en zindelijkheid kletste ze gezellig met ons mee.

“Zo, wat kan ze al goed praten!”, zei de verpleegkundige. Ik vertelde dat ze sinds een week of 3 ineens grote sprongen maakt met taal. Zo praat ze nu geregeld met 3-woord en 4-woord zinnen en is ook druk bezig met het leren van het alfabet. Eerst dacht ik dat ze de letters herkent aan de kleur (wij hebben van die foam badletters) maar als we bijvoorbeeld in de supermarkt lopen herkent zij ze ook. Zo is onder meer de A van auto, de E van eten, J van jam, de S van saus – niet van Sophie 😉 – en de H van huis én baby Harvey. Ook weet ze dat zowel de M als de D de letters zijn van mama en de P en Y van papa. Van de 26 letters herkent ze er al zo’n 18, dus dat gaat al hartstikke goed.

Slimme meid

Volgens de jeugdverpleegkundige hebben we een slimme meid die voorloopt qua ontwikkeling. Ik heb zelf geen vergelijkingsmateriaal, dus het zal wel, maar trots ben ik sowieso. 🙂 Omdat we een nieuwe verpleegkundige hadden keek ze ook nog even in het systeem hoe Sophie zich het eerste jaar ontwikkelde. “Wow wat was ze snel met alles!” Ik knikte. “Ja, ik hoop dat nummer 2 iets langer baby blijft.” Ze moest lachen en beaamde dat het met een 2de wel lekker is als ze wat later lopen, maar dat hebben we uiteraard niet voor het zeggen.

Ze vroeg ook nog even aan Sophie waar haar neus zat. “NEUS!” riep ze, terwijl ze in haar eigen neus kneep. “MOND, OOR, OOG, BUIK, VOET” riep ze erachter aan. Ze ging maar meteen heel het lijstje af. De verpleegkundige lachte. “Oké, duidelijk! Jij weet precies waar alles zit en hoe het heet”. “Ja, mama baby in buik!” zei Sophie. “Kijk”. En hop, mijn shirt moest omhoog en liet aan de verpleegkundige zien waar broertje of zusje zit. “Kijk, baby! Baby Harvey. Ik zusje ook” zei ze blij.

Voor de vorm liet de verpleegkundige haar ook nog blokjes stapelen. Ze liet even zien dat ze het kon, maar was er al snel klaar mee. “Ik auto spelen” en hop, weg was ze. Met de tractor spelen was veel leuker. 😉

Peuterspeelzaal

Omdat Sophie blijkbaar voorloopt met bepaalde dingen werd mij geadviseerd om Sophie naast één dag kinderopvang ook één of meerdere dagdelen op een peutergroep te doen. Dit was ik sowieso al van plan, want op een of andere manier is de peutergroep véél goedkoper dan de normale opvang (60 euro per maand voor 2 dagdelen tegenover 380 euro per maand voor één dag).

Ze raadde mij meteen aan om hier zo snel mogelijk werk van te gaan maken i.v.m. wachtlijsten, dus ik ga dinsdag als ik Sophie ga wegbrengen maar meteen even een balletje opgooien. Ze zit momenteel in een verticale groep, dus weet niet of het verschil heel groot zal zijn, maar qua geld is het sowieso wel interessant.


Hoe ging het 2 jaar consult bij jullie? En zijn jullie kindjes naar de peuterspeelzaal gegaan of alleen naar het kinderdagverblijf? Ik lees het graag hieronder. 🙂

05 comments
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Centerparcs, buikgriep en de 20 weken echo – Week 5&6

Er zijn weer 2 weken voorbij en dat betekent dat het weer tijd is voor een overzicht. Sophie was jarig, we gingen een dagje zwemmen bij Centerparcs en hadden de 20 weken echo. Ook kreeg Sophie buikgriep. Lees je mee?

Hieperdepiep, hoera!

Donderdag 31 januari pinkte ik een traantje weg, want mijn moppie werd 2! Om dit met haar te vieren gingen we een dagje zwemmen bij Centerparcs. Samen met mijn zusje en haar dochtertje spraken we af bij de Kempervennen – niet mijn favoriete park, maar aangezien mijn zus uit België komt wel de meest logische optie – en genoten volop van het lekkere temperatuurtje in de Aqua Mundo. Buiten was het namelijk -0,5 graden en daarbinnen heerlijk tropisch warm.

Sophie is een echt waterratje en had de dag van haar leven. Ze ging zelfs op haar buik van de peuterglijbaan en ook de grote glijbaan was niet eng meer. Tussen de middag aten we frietjes en ’s middags ook nog een lekker ijsje. Het was een fantastische dag. En Sophie was helemaal uitgeput, want voordat we überhaupt het parkeerterrein af waren sliep ze al. 🙂

20 weken echo

Ook kregen we vorige week de 20 weken echo. Hier schreef ik al een blog over, dus hier zal ik nu niet teveel over vertellen. Eind deze maand mag ik weer op controle en het hartje luisteren. Dat blijft altijd leuk om naar uit te kijken. Ik heb inmiddels de 20 weken mijlpaal bereikt, dus vanaf aankomende afspraak zal ik ook weer 1 keer per 3 weken langsgaan ipv 4 weken.

Buikgriep

Voor het eerst in 2 jaar werd Sophie écht ziek. Ze werd ’s avonds wakker en spuugde heel haar bedje onder. Terwijl ze onder de douche stond spuugde ze nog een keer en een half uur later beneden toen ze op de bank zat weer. Gelukkig zat ze onder een dekentje, anders had ik even niet geweten wat ik met mijn bank had moeten doen. 😯 De deken kon ik gewoon in de was doen.

Het spugen ging heel de nacht door en er kwam ook diarree bij. Ik had me in de afgelopen 2 jaar nog nooit zó hopeloos gevoeld en begon serieus te twijfelen of ik wel een tweede kind wil. Oeps, te laat. 😛 Anyway, het spugen werd de dag erna gelukkig minder maar ik moest nog steeds continu op mijn hoede zijn en met een spuugbakje klaar zitten. Uiteindelijk heeft het spugen 3,5 dagen geduurd. Net toen we dachten er vanaf te zijn werd Yannick ziek. Hopelijk slaat de buikgriep mij even over, want dat kan ik er even niet bij hebben. We wachten het maar af.

De komende weken

Deze en aankomende week staat er ook weer genoeg op de planning. We moeten met Sophie naar het ziekenhuis, hebben een aantal verjaardagen en ik ga naar Back to the 90’s in Ahoy. En er wordt uiteraard ook nog gewerkt. Heel veel gewerkt, want ik heb na de afgelopen week aardig wat in te halen. 😉


Hoe was jullie week? En staan er nog leuke dingen op de planning? Ik lees het graag hieronder.

011 comments
Persoonlijk, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – 20 weken zwanger: Op de helft!

20 weken zwanger

Whoop whoop! Vandaag ben ik precies 20 weken zwanger. In theorie dus op de helft, al verwacht ik dat ook deze zwangerschap een stuk langer zal duren dan 40 weken. 🙂

Vanaf nu zal ik regelmatig een zwangerschapsupdate posten, met vandaag dus de aftrap: 20 weken zwanger. Ben ik de eerste maanden misselijk geweest, heb ik bepaalde zwangerschapscravings en hoeveel ben ik tot nu toe aangekomen? En voel ik de baby al? Je leest het allemaal in deze update.

20 weken zwanger – op de helft

Echt, hoe dan? Voor mijn gevoel zijn we er net een paar weken achter dat Sophie een broertje of zusje krijgt, maar ‘opeens’ ben ik al op de helft. Ik vind het werkelijk waar bizar dat het zo snel gaat. Mijn eerste zwangerschap vond ik al voorbij vliegen en deze gaat gewoon nóg sneller. Stop de tijd.

Wat nu o.a. veel sneller gaat is het voelen van de baby. Sophie voelde ik met 18 weken precies maar deze baby vond het met 13 weken al wel tijd om zich kenbaar te maken. Heel bijzonder, want dit gebeurde op de sterfdag van mijn oma. Sinds afgelopen woensdag voel ik de baby ook aan de buitenkant en ondanks dat het ons tweede kindje is, blijft het toch wel iets speciaals.

Zwangerschapskwaaltjes

Wat kwaaltjes betreft mag ik echt niet klagen. Bij mijn vorige zwangerschap had ik geen last van misselijkheid en dit keer ook niet. Ik ben één keer ’s ochtends misselijk wakker geworden en dat was voor mij een teken dat ik een zwangerschapstest moest gaan halen. Daarna ben ik niet meer misselijk geweest. Gelukkig maar, want ik lees soms echt horrorverhalen van 9 maanden met de wc pot knuffelen. Respect voor de vrouwen die dat moeten doorstaan!

Wel heb ik al vanaf het begin last van mijn bekken. Ook dat was een van mijn eerste zwangerschapssymptomen. Het lijkt wel alsof mijn lichaam meteen weer in de 40 weken stand is gesprongen, want het voelde voor mij al snel hetzelfde als toen ik met Sophie met de laatste loodjes liep. Gelukkig heb ik er alleen last van als ik teveel heb gedaan. Goed excuus om lekker op de bank te hangen. 😉

Naast bekkenpijn heb ik ook last van de geijkte bandenpijn en stemmingswisselingen. Ook heb ik ontzettend last van pukkels en jeuk, om gek van te worden! Dit had ik trouwens wel weer verwacht, want dit had ik bij Sophie ook. Wat dat betreft is deze zwangerschap identiek aan de vorige. Het enige verschil is dat ik al vanaf week 5 ontzettend moe ben. Zo moe ben ik in heel m’n leven nog niet geweest. De oorzaak is een combinatie van een lage bloeddruk, gebrek aan vitamine D en een rondspringende peuter. Gelukkig doet ze af en toe nog een middagdutje.

Positiekleding

Toen ik zwanger was van Sophie liep ik met 9 weken al met positiebroeken rond. Mijn normale broeken zaten gewoon niet meer lekker en waarom moeilijk doen als je het jezelf ook makkelijk kan maken? Deze zwangerschap was het zelfs nog een weekje eerder. Met 8 weken wilde ik al overstappen op positiekleding, maar helaas voor mij paste ik al mijn positiekleding niet meer. Iets met afvallen en streefgewicht bereiken. 🙂

Al mijn positiebroeken waren 2 maten te groot, maar omdat ik het zonde vond om nieuwe te kopen besloot ik om mijn pre-weightloss jeans weer even uit de kast te trekken en wat vaker een rok te dragen. Uiteindelijk kon ik er met 10 weken niet meer onderuit en besloot alsnog een aantal broeken te bestellen. Maat 34 mensen, 34. Dat is XS. Wie had dat ooit gedacht, haha!

20 weken echo

De 20 weken echo hebben we afgelopen maandag al gehad. Alles zag er goed uit, behalve dat het kindje wat aan de kleine kant is. Wel binnen de marges dus de verloskundige maakt zich geen zorgen, maar ik vind het toch wel een beetje vreemd gezien de groeicurve van Sophie. Ik probeer er niet teveel mee bezig te zijn maar dat lukt niet helemaal. Gelukkig hoor ik van velen dat dat inschatten van gewicht heel vaak niet klopt, dus ik wacht de groeiecho nog maar even af.

Chocolade en pindasaus

Zoals vrijwel elke zwangere vrouw kreeg ik voorkeur voor bepaald voedsel. Toen ik zwanger was van Sophie was dat vanaf het begin chocolade. Vooral Kinderbueno was niet aan te slepen. Dit keer begonnen mijn cravings met pindasaus. Normaal hou ik daar helemaal niet zo van – vind het niet vies, maar is niet mijn favo saus – maar nu moest ik het overal bij. Het liefst at ik 3x per week friet met pindasaus en op de dagen dat ik dat niet at wilde ik rijst met pindasaus en kroepoek.

Om deze reden dacht ik: oké, dit is anders. Zou het een jongen zijn? Maar toen ik rond de 8 weken was kreeg ik opeens weer enorme trek in chocolade en was ik de pindasaus alweer vergeten. Dus, toch een meid? Wie weet. 🙂 Sindsdien heb ik weer een ontzettende drang naar zoetigheid en naast chocolade snoep ik nu ook graag de perzikjes van Haribo. Zo lekker!

Gewichtstoename

Tijdens mijn vorige zwangerschap kwam ik in totaal 16kg aan. Als ik foto’s terugkijk besef ik me dat ik er op het einde echt niet meer uitzag. Ik hield vocht vast, zat onder de pukkels en was voor iemand van mijn lengte gewoon veel te zwaar. Nu is 16kg niet zo schokkend, maar ik zat voor mijn zwangerschap al op het randje van overgewicht. Ik was dan ook blij dat ik vrijwel alle kilo’s er 2 weken na de bevalling weer af had.

Dit keer hoop ik niet zoveel aan te komen, maar dat heb ik natuurlijk niet helemaal zelf in de hand. Gelukkig woog ik nu aan het begin 8 kg minder dan aan het begin van mijn vorige zwangerschap, dus als ik met 40 weken op de weegschaal ga staan zal ik die 80 dit keer hopelijk niet te zien krijgen.

Anyway, wat ben ik tot nu toe aangekomen? Tromgeroffel… Er zit tot nu toe 4kg bij, dus het valt mee. Wel was het telkens een kwestie van of helemaal niks of meteen 1kg per week erbij. Iets met vakantie, Oud&Nieuw en Sophie’s verjaardag.

Normaal zou ik een week erna het bijgekomen gewicht weer kwijt zijn maar nu blijft het plakken. Ik probeer het verder los te laten door niet meer elke week te wegen, maar wil ook niet teveel te snoepen. Al vind ik dat best wel lastig want die chocolade is toch wel erg lekker… 😉

015 comments