Browsing category

Persoonlijk

#Momlife, Persoonlijk, Uitgelicht,

Naar het consultatiebureau – Het 2 jaar consult

2 jaar consultatiebureau

Woensdag was het zover: we gingen naar het consultatiebureau voor het 2 jaar consult. Eigenlijk hadden we de afspraak vorige week, maar aangezien Sophie toen ziek was heb ik de afspraak verzet. In deze blog lees je over het consult, wat er allemaal gevraagd werd, hoe Sophie zich ontwikkelt en of ze de afgelopen tijd nog gegroeid is. 🙂

Vragen 2 jaar consult

Vorig jaar kreeg ik te horen dat er een vragenlijst opgestuurd zou worden, welke ik in moest vullen zodat deze kon worden besproken tijdens het consult. Nou, ik heb geen vragenlijst gezien. 😉 Wellicht is het ondertussen alweer veranderd of zijn ze het gewoonweg vergeten, maar ik kreeg alle vragen tijdens het consult zelf.

De volgende vragen werden onder andere gesteld:

  • Kan het kind blokjes stapelen
  • Kan het kind met 2-woord zinnen spreken
  • Hoeveel woordjes spreek het kind al
  • Kan het kind lichaamsdelen aanwijzen en benoemen
  • Hoe gaat het met tandenpoetsen
  • Hoe gaat het met eten en drinken
  • Is het kind al bezig met zindelijkheid

Meten en wegen

Bij binnenkomst konden we meteen meten en wegen, dus ik kleedde Sophie uit en zette haar op de weegschaal. In aanloop naar deze afspraak was ik een benieuwd wat ze van Sophie’s gewicht zouden vinden, want in december woog ze 14,2kg en dat is voor een kind van bijna 2 best wel flink. Nu trek ik me niet zo snel iets aan van wat ze daar zeggen en al helemaal niet omdat het haar eigen groeilijn is, maar was toch wel nieuwsgierig of ik daarover vragen zou krijgen.

Eenmaal op de weegschaal bleek dat Sophie tijdens 3 dagen buikgriep 1,5kg is afgevallen (doe mij na m’n zwangerschap ff een buikgriepje 😛 ) want er kwam 12,7 tevoorschijn (note: dat woog ze rond haar 1ste verjaardag ook). Daarmee zit ze nu op het gemiddelde, dus dat is netjes. Wel bizar dat het gewichtsverlies bij een kind zo snel kan gaan.

Na het wegen mocht ze bij de meetlat gaan staan. De ‘meet en weeg’-mevrouw duwde het meetlint hard op Sophie’s hoofd, waardoor Sophie mij verschrikt aankeek en een beetje krom ging staan. “88cm” zei ze. Ik gaf aan dat dat niet klopte want in december was ze langer, dus er werd nog een poging gedaan. Nu deed ze wel normaal en Sophie stond keurig recht tegen de muur. “90cm” werd er gezegd. “Zie je wel”, dacht ik. Heel bijzonder dat ik zelf moet aangeven of het wel of niet klopt.

Groeicurve Sophie

Kinderarts

Na het meten en wegen moesten we even wachten. Allereerst omdat wij vroeg waren, maar ook omdat het – zoals gewoonlijk – uitliep. Ik moedigde Sophie aan om te gaan spelen maar dit deed ze niet. Ze hing aan mijn been en wilde alleen spelen als ik meeging. Na 2 keer was ik het wel zat, dus zaten we samen op een stoel te wachten tot we aan de beurt waren.

Er ging een deur open en een van mijn grootste nachtmerries kwam naar buiten: de kinderarts die ik absoluut niet meer bij mijn kind in de buurt wil hebben. In het verleden hadden we één afspraak met haar en tijdens dat consult werden er de meest vreemde vragen gesteld, behalve die over de ontwikkeling van Sophie. Er werd nauwelijks naar Sophie zelf gekeken, over hoe ze het deed en wat ze allemaal al kon, en tijdens het vaccineren ging het ook niet helemaal lekker terwijl Sophie de meest relaxte baby was die je kan hebben.

Jeugdverpleegkundige

Gelukkig voor mij hadden we geen afspraak met haar, maar met de jeugdverpleegkundige. Zij kwam niet veel later naar buiten om ons te roepen. Het was dit keer wel een andere dan alle voorgaande keren, dus daar moest ik wel aan wennen, maar gelukkig was ze hartstikke aardig en Sophie kwam meteen los. Tijdens het wachten was ik even bang dat Sophie tijdens dit consult niks zou gaan laten zien, maar dat was dus niet het geval. Ze ging meteen vrolijk spelen en terwijl ik met de jeugdverpleegkundige in gesprek was over voeding en zindelijkheid kletste ze gezellig met ons mee.

“Zo, wat kan ze al goed praten!”, zei de verpleegkundige. Ik vertelde dat ze sinds een week of 3 ineens grote sprongen maakt met taal. Zo praat ze nu geregeld met 3-woord en 4-woord zinnen en is ook druk bezig met het leren van het alfabet. Eerst dacht ik dat ze de letters herkent aan de kleur (wij hebben van die foam badletters) maar als we bijvoorbeeld in de supermarkt lopen herkent zij ze ook. Zo is onder meer de A van auto, de E van eten, J van jam, de S van saus – niet van Sophie 😉 – en de H van huis én baby Harvey. Ook weet ze dat zowel de M als de D de letters zijn van mama en de P en Y van papa. Van de 26 letters herkent ze er al zo’n 18, dus dat gaat al hartstikke goed.

Slimme meid

Volgens de jeugdverpleegkundige hebben we een slimme meid die voorloopt qua ontwikkeling. Ik heb zelf geen vergelijkingsmateriaal, dus het zal wel, maar trots ben ik sowieso. 🙂 Omdat we een nieuwe verpleegkundige hadden keek ze ook nog even in het systeem hoe Sophie zich het eerste jaar ontwikkelde. “Wow wat was ze snel met alles!” Ik knikte. “Ja, ik hoop dat nummer 2 iets langer baby blijft.” Ze moest lachen en beaamde dat het met een 2de wel lekker is als ze wat later lopen, maar dat hebben we uiteraard niet voor het zeggen.

Ze vroeg ook nog even aan Sophie waar haar neus zat. “NEUS!” riep ze, terwijl ze in haar eigen neus kneep. “MOND, OOR, OOG, BUIK, VOET” riep ze erachter aan. Ze ging maar meteen heel het lijstje af. De verpleegkundige lachte. “Oké, duidelijk! Jij weet precies waar alles zit en hoe het heet”. “Ja, mama baby in buik!” zei Sophie. “Kijk”. En hop, mijn shirt moest omhoog en liet aan de verpleegkundige zien waar broertje of zusje zit. “Kijk, baby! Baby Harvey. Ik zusje ook” zei ze blij.

Voor de vorm liet de verpleegkundige haar ook nog blokjes stapelen. Ze liet even zien dat ze het kon, maar was er al snel klaar mee. “Ik auto spelen” en hop, weg was ze. Met de tractor spelen was veel leuker. 😉

Peuterspeelzaal

Omdat Sophie blijkbaar voorloopt met bepaalde dingen werd mij geadviseerd om Sophie naast één dag kinderopvang ook één of meerdere dagdelen op een peutergroep te doen. Dit was ik sowieso al van plan, want op een of andere manier is de peutergroep véél goedkoper dan de normale opvang (60 euro per maand voor 2 dagdelen tegenover 380 euro per maand voor één dag).

Ze raadde mij meteen aan om hier zo snel mogelijk werk van te gaan maken i.v.m. wachtlijsten, dus ik ga dinsdag als ik Sophie ga wegbrengen maar meteen even een balletje opgooien. Ze zit momenteel in een verticale groep, dus weet niet of het verschil heel groot zal zijn, maar qua geld is het sowieso wel interessant.


Hoe ging het 2 jaar consult bij jullie? En zijn jullie kindjes naar de peuterspeelzaal gegaan of alleen naar het kinderdagverblijf? Ik lees het graag hieronder. 🙂

0no comment
Persoonlijk, Uitgelicht, Weekoverzicht,

Centerparcs, buikgriep en de 20 weken echo – Week 5&6

Er zijn weer 2 weken voorbij en dat betekent dat het weer tijd is voor een overzicht. Sophie was jarig, we gingen een dagje zwemmen bij Centerparcs en hadden de 20 weken echo. Ook kreeg Sophie buikgriep. Lees je mee?

Hieperdepiep, hoera!

Donderdag 31 januari pinkte ik een traantje weg, want mijn moppie werd 2! Om dit met haar te vieren gingen we een dagje zwemmen bij Centerparcs. Samen met mijn zusje en haar dochtertje spraken we af bij de Kempervennen – niet mijn favoriete park, maar aangezien mijn zus uit België komt wel de meest logische optie – en genoten volop van het lekkere temperatuurtje in de Aqua Mundo. Buiten was het namelijk -0,5 graden en daarbinnen heerlijk tropisch warm.

Sophie is een echt waterratje en had de dag van haar leven. Ze ging zelfs op haar buik van de peuterglijbaan en ook de grote glijbaan was niet eng meer. Tussen de middag aten we frietjes en ’s middags ook nog een lekker ijsje. Het was een fantastische dag. En Sophie was helemaal uitgeput, want voordat we überhaupt het parkeerterrein af waren sliep ze al. 🙂

20 weken echo

Ook kregen we vorige week de 20 weken echo. Hier schreef ik al een blog over, dus hier zal ik nu niet teveel over vertellen. Eind deze maand mag ik weer op controle en het hartje luisteren. Dat blijft altijd leuk om naar uit te kijken. Ik heb inmiddels de 20 weken mijlpaal bereikt, dus vanaf aankomende afspraak zal ik ook weer 1 keer per 3 weken langsgaan ipv 4 weken.

Buikgriep

Voor het eerst in 2 jaar werd Sophie écht ziek. Ze werd ’s avonds wakker en spuugde heel haar bedje onder. Terwijl ze onder de douche stond spuugde ze nog een keer en een half uur later beneden toen ze op de bank zat weer. Gelukkig zat ze onder een dekentje, anders had ik even niet geweten wat ik met mijn bank had moeten doen. 😯 De deken kon ik gewoon in de was doen.

Het spugen ging heel de nacht door en er kwam ook diarree bij. Ik had me in de afgelopen 2 jaar nog nooit zó hopeloos gevoeld en begon serieus te twijfelen of ik wel een tweede kind wil. Oeps, te laat. 😛 Anyway, het spugen werd de dag erna gelukkig minder maar ik moest nog steeds continu op mijn hoede zijn en met een spuugbakje klaar zitten. Uiteindelijk heeft het spugen 3,5 dagen geduurd. Net toen we dachten er vanaf te zijn werd Yannick ziek. Hopelijk slaat de buikgriep mij even over, want dat kan ik er even niet bij hebben. We wachten het maar af.

De komende weken

Deze en aankomende week staat er ook weer genoeg op de planning. We moeten met Sophie naar het ziekenhuis, hebben een aantal verjaardagen en ik ga naar Back to the 90’s in Ahoy. En er wordt uiteraard ook nog gewerkt. Heel veel gewerkt, want ik heb na de afgelopen week aardig wat in te halen. 😉


Hoe was jullie week? En staan er nog leuke dingen op de planning? Ik lees het graag hieronder.

010 comments
Persoonlijk, Uitgelicht, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – 20 weken zwanger: Op de helft!

20 weken zwanger

Whoop whoop! Vandaag ben ik precies 20 weken zwanger. In theorie dus op de helft, al verwacht ik dat ook deze zwangerschap een stuk langer zal duren dan 40 weken. 🙂

Vanaf nu zal ik regelmatig een zwangerschapsupdate posten, met vandaag dus de aftrap: 20 weken zwanger. Ben ik de eerste maanden misselijk geweest, heb ik bepaalde zwangerschapscravings en hoeveel ben ik tot nu toe aangekomen? En voel ik de baby al? Je leest het allemaal in deze update.

20 weken zwanger – op de helft

Echt, hoe dan? Voor mijn gevoel zijn we er net een paar weken achter dat Sophie een broertje of zusje krijgt, maar ‘opeens’ ben ik al op de helft. Ik vind het werkelijk waar bizar dat het zo snel gaat. Mijn eerste zwangerschap vond ik al voorbij vliegen en deze gaat gewoon nóg sneller. Stop de tijd.

Wat nu o.a. veel sneller gaat is het voelen van de baby. Sophie voelde ik met 18 weken precies maar deze baby vond het met 13 weken al wel tijd om zich kenbaar te maken. Heel bijzonder, want dit gebeurde op de sterfdag van mijn oma. Sinds afgelopen woensdag voel ik de baby ook aan de buitenkant en ondanks dat het ons tweede kindje is, blijft het toch wel iets speciaals.

Zwangerschapskwaaltjes

Wat kwaaltjes betreft mag ik echt niet klagen. Bij mijn vorige zwangerschap had ik geen last van misselijkheid en dit keer ook niet. Ik ben één keer ’s ochtends misselijk wakker geworden en dat was voor mij een teken dat ik een zwangerschapstest moest gaan halen. Daarna ben ik niet meer misselijk geweest. Gelukkig maar, want ik lees soms echt horrorverhalen van 9 maanden met de wc pot knuffelen. Respect voor de vrouwen die dat moeten doorstaan!

Wel heb ik al vanaf het begin last van mijn bekken. Ook dat was een van mijn eerste zwangerschapssymptomen. Het lijkt wel alsof mijn lichaam meteen weer in de 40 weken stand is gesprongen, want het voelde voor mij al snel hetzelfde als toen ik met Sophie met de laatste loodjes liep. Gelukkig heb ik er alleen last van als ik teveel heb gedaan. Goed excuus om lekker op de bank te hangen. 😉

Naast bekkenpijn heb ik ook last van de geijkte bandenpijn en stemmingswisselingen. Ook heb ik ontzettend last van pukkels en jeuk, om gek van te worden! Dit had ik trouwens wel weer verwacht, want dit had ik bij Sophie ook. Wat dat betreft is deze zwangerschap identiek aan de vorige. Het enige verschil is dat ik al vanaf week 5 ontzettend moe ben. Zo moe ben ik in heel m’n leven nog niet geweest. De oorzaak is een combinatie van een lage bloeddruk, gebrek aan vitamine D en een rondspringende peuter. Gelukkig doet ze af en toe nog een middagdutje.

Positiekleding

Toen ik zwanger was van Sophie liep ik met 9 weken al met positiebroeken rond. Mijn normale broeken zaten gewoon niet meer lekker en waarom moeilijk doen als je het jezelf ook makkelijk kan maken? Deze zwangerschap was het zelfs nog een weekje eerder. Met 8 weken wilde ik al overstappen op positiekleding, maar helaas voor mij paste ik al mijn positiekleding niet meer. Iets met afvallen en streefgewicht bereiken. 🙂

Al mijn positiebroeken waren 2 maten te groot, maar omdat ik het zonde vond om nieuwe te kopen besloot ik om mijn pre-weightloss jeans weer even uit de kast te trekken en wat vaker een rok te dragen. Uiteindelijk kon ik er met 10 weken niet meer onderuit en besloot alsnog een aantal broeken te bestellen. Maat 34 mensen, 34. Dat is XS. Wie had dat ooit gedacht, haha!

20 weken echo

De 20 weken echo hebben we afgelopen maandag al gehad. Alles zag er goed uit, behalve dat het kindje wat aan de kleine kant is. Wel binnen de marges dus de verloskundige maakt zich geen zorgen, maar ik vind het toch wel een beetje vreemd gezien de groeicurve van Sophie. Ik probeer er niet teveel mee bezig te zijn maar dat lukt niet helemaal. Gelukkig hoor ik van velen dat dat inschatten van gewicht heel vaak niet klopt, dus ik wacht de groeiecho nog maar even af.

Chocolade en pindasaus

Zoals vrijwel elke zwangere vrouw kreeg ik voorkeur voor bepaald voedsel. Toen ik zwanger was van Sophie was dat vanaf het begin chocolade. Vooral Kinderbueno was niet aan te slepen. Dit keer begonnen mijn cravings met pindasaus. Normaal hou ik daar helemaal niet zo van – vind het niet vies, maar is niet mijn favo saus – maar nu moest ik het overal bij. Het liefst at ik 3x per week friet met pindasaus en op de dagen dat ik dat niet at wilde ik rijst met pindasaus en kroepoek.

Om deze reden dacht ik: oké, dit is anders. Zou het een jongen zijn? Maar toen ik rond de 8 weken was kreeg ik opeens weer enorme trek in chocolade en was ik de pindasaus alweer vergeten. Dus, toch een meid? Wie weet. 🙂 Sindsdien heb ik weer een ontzettende drang naar zoetigheid en naast chocolade snoep ik nu ook graag de perzikjes van Haribo. Zo lekker!

Gewichtstoename

Tijdens mijn vorige zwangerschap kwam ik in totaal 16kg aan. Als ik foto’s terugkijk besef ik me dat ik er op het einde echt niet meer uitzag. Ik hield vocht vast, zat onder de pukkels en was voor iemand van mijn lengte gewoon veel te zwaar. Nu is 16kg niet zo schokkend, maar ik zat voor mijn zwangerschap al op het randje van overgewicht. Ik was dan ook blij dat ik vrijwel alle kilo’s er 2 weken na de bevalling weer af had.

Dit keer hoop ik niet zoveel aan te komen, maar dat heb ik natuurlijk niet helemaal zelf in de hand. Gelukkig woog ik nu aan het begin 8 kg minder dan aan het begin van mijn vorige zwangerschap, dus als ik met 40 weken op de weegschaal ga staan zal ik die 80 dit keer hopelijk niet te zien krijgen.

Anyway, wat ben ik tot nu toe aangekomen? Tromgeroffel… Er zit tot nu toe 4kg bij, dus het valt mee. Wel was het telkens een kwestie van of helemaal niks of meteen 1kg per week erbij. Iets met vakantie, Oud&Nieuw en Sophie’s verjaardag.

Normaal zou ik een week erna het bijgekomen gewicht weer kwijt zijn maar nu blijft het plakken. Ik probeer het verder los te laten door niet meer elke week te wegen, maar wil ook niet teveel te snoepen. Al vind ik dat best wel lastig want die chocolade is toch wel erg lekker… 😉

015 comments
Persoonlijk, Trending, Zwanger,

Zwangerschapsupdate – 20 weken echo

20 weken echo

Voor mijn gevoel duurde het een eeuw, maar vandaag was het dan eindelijk zover: de 20 weken echo! Ik ben vandaag 19w1d zwanger en ging vol moed naar de verloskundige. Omdat mijn verloskundige ook echoscopiste is kan zij ook de 20 weken echo doen. Ontzettend handig, want dat is hier 2 straten verderop. In tegenstelling tot het ziekenhuis, wat toch al gauw 15 minuten met de auto is + nog eens de bijhorende parkeerkosten.

De 20 weken echo

We waren keurig op tijd en mochten na 5 minuutjes wachten naar binnen. Ik ging liggen met Sophie naast mij zodat ze alles goed kon zien en de verloskundige begon met de echo. Vanwege mijn twijfels werd er meteen even naar het geslacht gekeken en de dromen die ik had gehad bleken niet te kloppen. Het geslacht is nog steeds hetzelfde als een paar weken geleden en we kunnen met een gerust hart alle kaartjes van de nieuw gekochte kleertjes afknippen. Ook kan ik nu écht alle babykleertjes van Sophie gaan uitzoeken, zodat we weten wat we nog moeten bijkopen. Weer een winterbaby was wat handiger geweest. 😉

Het serieuze werk

Daarna was het tijd voor het serieuze werk. Baby Harvey werd goed bekeken en onderzocht. Tijdens een 20 weken echo, ook wel Structureel Echoscopisch Onderzoek (SEO) genoemd, wordt er onder meer gekeken of er sprake is van:

  • hartafwijkingen
  • open ruggetje
  • waterhoofd
  • open schedeltje
  • ontbreken of afwijken van armpjes, beentjes en niertjes
  • afwijkingen aan de darmpjes
  • gat of breuk in de buikwand en het middenrif

Er wordt ook gekeken of de baby goed groeit, of de navelstreng goed functioneert en of er voldoende vruchtwater is.

Kleine baby

Het duurde even voordat de verloskundige alles had kunnen bekijken, want de baby lag continu met zijn armpjes voor zijn gezichtje. Uiteindelijk zag alles er keurig uit. Het was een echo uit het boekje, zei de verloskundige. Maar toen we naar de grootte van de baby gingen kijken bleek dat baby Harvey wel een beetje aan de kleine kant is. “Niks om zorgen over te maken, jij bent ook niet groot”.

Eh, nee ik ben niet groot, maar Sophie was toch wel bovengemiddeld. Tijdens de echo dacht ik me te herinneren dat Sophie destijds ook eerst aan de kleine kant was, maar dit na week 30 nog eventjes had ingehaald. Maar toen ik eenmaal thuis haar 20 weken echo en groeiecho’s tevoorschijn haalde bleek dat zij vanaf het begin op het gemiddelde zat en met week 34 daar zelfs ruim boven kwam.

Groeiecho

Baby Harvey zit nog wel binnen de marges, dus voorlopig hoeven we ons geen zorgen te maken. Toch vind ik het wel een beetje gek. Een tweede kindje is toch vaak groter? Voorlopig klopt dit voor mij dus niet. Ergens in april krijg ik een groeiecho, dus voor nu wachten we maar af. Al vind ik het stiekem toch wel een beetje spannend.


Wat zijn jouw ervaringen met de 20 weken echo? Was jouw kindje ook te groot of te klein? Ik lees alle ervaringen graag in de comments. 🙂

05 comments
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Grieperig, Sophie’s verjaardag en de baby is een… – Week 3&4

Op een of andere manier gaat de tijd ontzettend hard en is het alweer tijd voor het tweede weekoverzicht. In dit overzicht lees je een samenvatting van week 3 & 4. Sophie en ik waren grieperig, we hadden een pretecho, het sneeuwde en we vierden Sophie’s verjaardag.

Griep en babyshoppen

Week 3 begon met koorts en heel veel snot. Bij Sophie zakte de koorts gelukkig na een paar uur al weg, maar bij mij bleef het ruim 2 dagen hangen. Daarnaast was ik ook extreem verkouden en kon amper ademen. Dit had ik eind december ook al, waardoor ik nu besloot echt rustig aan te gaan doen. Werkafspraken verzette ik en op de dag dat Sophie naar de opvang was lag ik heel de dag met een deken op de bank. Na een dag of 5 voelde ik me gelukkig weer iets beter en ging ik even met Sophie de stad in. We haalden de Blije Doos, kochten kleertjes voor de baby en dronken warme chocomel. 🙂

Het geslacht van de baby

Ook hadden we in week 3 een pretecho. In eerste instantie was ik erg geduldig en wilde ik gewoon de 20 weken echo afwachten, maar een paar weken geleden besloot ik dat ik toch wel zo snel mogelijk het geslacht van de baby wilde weten en werd er een geslachtsecho ingepland. Yannick vond het in eerste instantie niet nodig om mee te gaan – “je kan het me daarna toch vertellen?” – maar ging uiteindelijk toch mee.

Met de baby was alles goed en na een kwartier stonden we weer buiten. Wij weten het geslacht van de baby dus, maar dat houden we lekker voor onszelf. Tot ongenoegen van onze omgeving, want iedereen is rete nieuwsgierig of Sophie een broertje of toch een zusje krijgt. 😛 Sophie is er in ieder geval nog steeds van overtuigd dat ze een zusje krijgt en noemt haar Harvey. Die naam heeft ze met oud&nieuw opgepikt toen Yannick en ik babynamen aan het bespreken waren. Haar eigen naam zegt ze nog niet, maar Harvey zei ze meteen na. Dus, Harvey it is. Nou ja, voorlopig dan. 😉 Want hoe tof  het personage uit Suits ook is, Harvey staat sowieso niet op mijn namenlijstje. En ook een beetje gekke naam voor een meisje. Of is het toch een jongen? 😛

Sneeuw

Vorige week viel er hier zo’n 4cm sneeuw. Hoe mooi het er ook uitziet, als ik er doorheen moet banjeren word ik er toch een stuk minder blij van. Voor Sophie was het de eerste keer dat ze het van dichtbij meemaakte, want de vorige keer dat het zo gesneeuwd had was ze pas 11 maanden en mocht ze het van mij van achter het raam bekijken. Never nooit niet dat ik vrijwillig in de sneeuw ga spelen. 😉

Gelukkig voor mij vond Sophie de sneeuw wel interessant, maar niet leuk genoeg om in te spelen en ging toen we thuis kwamen van de opvang ook meteen naar binnen. “Koud mama!” riep ze.

Sophie’s 2de verjaardag

Donderdag wordt Sophie alweer 2 jaar – slik – en om dit te vieren nodigden we een aantal familieleden uit om een stukje taart te komen eten. Vorig jaar heb ik de fout gemaakt iedereen uit te nodigen waardoor mijn huis 2 dagen achter elkaar helemaal vol zat. Het was heel gezellig, maar die drukte wil ik niet meer en daar heb ik nu ook sowieso de energie niet voor. Al met al heeft Sophie een hele leuke dag gehad en dat is wat telt. 🙂 Ze mocht 2 kaarsjes uitblazen op de Minion taart die ze zo graag wilde en kreeg naast centjes en IKEA bonnen ook een paar mooie cadeau’s.

Het was een geslaagde dag, maar mijn moederhart moest wel even een traantje wegpinken. Mijn kleine meid is over 3 dagen gewoon al 2 jaar! Waar is mijn kleine baby gebleven? Hopelijk blijft baby Harvey wat langer klein. 😉


Wat heb jij de afgelopen week gedaan? Heb jij ook zo’n hekel aan sneeuw of vindt je het juist fantastisch? 🙂 Ik lees het graag in de comments.

012 comments
Persoonlijk, Weekoverzicht,

Oud&Nieuw, op controle bij de verloskundige en naar de bioscoop – Week 1&2

2019 is van start en ik ga dit jaar weekoverzichten bijhouden. Omdat mijn leven nu eenmaal niet altijd even spannend is en ik op sommige dagen echt amper mijn huis uit kom – nadeel van thuis werken 😉 – worden het overzichten van twee weken. Ik trap af met week 1&2 (duh), waarin we onder meer genoten van het vuurwerk tijdens oud&nieuw, ik op controle ging bij de verloskundige en we voor het eerst met z’n 3tjes naar de bioscoop gingen.

Oud&Nieuw

De eerste week van het jaar begon met Oud&Nieuw. Jammer genoeg waren we sinds 2de kerstdag alle 3 ziek (hoesten, keelpijn, snotverkouden), dus besloten we de visite af te zeggen en er samen een gezellige avond van te maken. Aan het begin van de avond staken we met Sophie wat kindervuurwerk af, wat ze echt fantastisch vond. 🙂 Verder keken we tv, aten we heel de avond door hapjes en om gingen om 00:00 voor het keukenraam kijken naar al het vuurwerk.

De overburen hadden ruim 15 man op visite die allemaal siervuurwerk hadden meegebracht, dus we hadden onze eigen vuurwerk show. Omdat de “knallers” van de buurt niet thuis waren konden we ook nog naar buiten zonder dat Sophie zou schrikken van extreem knalvuurwerk en staken we opnieuw wat sterretjes af. Sophie had de avond van haar leven en we lagen met z’n allen rond 3u voldaan in bed.

Op controle

Na alle nieuwjaarswensen was het 2 januari meteen tijd voor een controle bij de verloskundige. Omdat Sophie heel erg betrokken is bij de baby in mijn buik neem ik haar mee naar elke afspraak, dus toen ik zei dat we naar de babydokter gingen, trok ze meteen vrolijk haar schoentjes aan. Ik was ruim 14 weken zwanger en we kregen voor het eerst het hartje te horen. Ondanks dat het mijn 2de kindje is, blijft het toch een bijzonder moment. ❤

Alles was goed, qua groei ligt alles op schema en de baby was lekker druk aan het rondzwemmen. De bloeduitslagen waren inmiddels ook binnen en alles was oké, behalve mijn vitamine D. Niet extreem laag, maar wel precies op het minimum dus daar slik ik nu extra supplementen voor. Bloeddruk was nog steeds erg laag (100/60), wat de oorzaak is van de duizeligheid. Terugkijkend op mijn vorige zwangerschap zal deze niet veel stijgen, wat op zich een prettige gedachte is want een te hoge bloeddruk is minder fijn.

Naar de bioscoop

Het was de laatste week van de kerstvakantie, dus ondanks dat Yannick zich nog niet heel fit voelde, wilde hij wel nog wat leuks doen met Sophie. Ik ging dook het internet op en zag dat hier op het dorp De Fabeltjeskrant in de bioscoop draaide. Kaartjes waren goedkoper dan normaal, dus ideaal om een keer met Sophie te proberen. De voorstelling begon om 16:15, maar ondanks dat het een kindervoorstelling was werden er wel eerst aardig wat trailers getoond. De film was voor mij pure nostalgie en Sophie keek haar ogen uit. Wat een grote TV!

Ondanks dat Sophie thuis gerust 2 uur lang achter elkaar tv kijkt, leek dat in de bioscoop niet echt te lukken. De film bleek uit 3 “korte” verhalen te bestaan en ergens op de helft werd er ook nog eens een pauze ingelast van ruim 15 minuten. Voor de andere kinderen was dat ook wel nodig, want die gingen allemaal rondjes rennen, maar Sophie bleef rustig zitten. Uiteindelijk was ze er aan het begin van het 3de verhaaltje klaar mee, wat ik wel begreep. Ik denk dat als er geen trailers waren geweest en de pauze een stuk korter, dat ze dan wel de hele voorstelling had blijven zitten.

De vrouw naast ons had zich blijkbaar zitten ergeren, want ze kon het niet laten om te zeggen “tja, nog net even te klein hè”. Ik wilde nog terug reageren “nee, jouw kind van 4 trekt het alleen als hij in de pauze hier de tent afbreekt” maar ik dacht; laat maar, geen zin in. Na bijna 1½ uur te hebben gezeten gingen we naar buiten met een kind die vrolijk aan het kletsen was over de grote tv, alle diertjes die ze had gezien en de chippies die ze had gegeten. Kind blij, papa en mama blij. 🙂

Zwemmen, uiteten en een verjaardag

Ook gingen we in de kerstvakantie nog met z’n 3en zwemmen. Waar Sophie 2 maanden geleden nog niet alleen het water in durfde, liep ze nu zonder aarzelen zo in haar eentje het trapje af. Yannick en ik keken elkaar vol verwondering en trots aan. Ze liep helemaal tot aan het lijntje, waar het water tot haar nek kwam en liet zich expres af en toe drijven om te kijken wat er dan gebeurde. Ook ging ze ongeveer 100 keer van de glijbaan af. Ons waterratje had de middag van haar leven en wilde niet meer naar huis. Wij weten dus al wat we op haar verjaardag gaan doen. 😉

Het eerste weekend van het jaar bestond voor mij uit gezelligheid. Zaterdag ging ik uit eten met mijn vriendengroep en daarna met een aantal nog ergens een drankje doen. Het was een leuke avond vol gezelligheid, humor en lachen-tot-je-huilt momentjes. De dag erna sliepen we eerst uit en daarna vertrokken Sophie en ik naar België omdat mijn zusje haar verjaardag vierde. Yannick ging niet mee, want hij had een nieuwjaarsborrel van zijn familie.

Back to work en weer ziek

Week 2 was in tegenstelling tot week 1 erg saai. Yannick ging weer aan het werk, wat betekende dat ik overdag weer alleen thuis was met Sophie. Op maandag deden we het nog rustig aan (lees: uitslapen tot 10:45) maar dinsdag moesten we weer aan de bak. Sophie naar de opvang en ik aan het werk. ’s Avonds had ik een nieuwjaarsborrel bij een klant wat erg gezellig was, maar ik merkte dat ik na een hele dag werken toch wel moe was en maakte het daardoor niet al te laat.

Na een paar dagen werken was het gelukkig alweer weekend, al zegt dat voor mij soms niet zoveel. 😉 Helaas begon het weekend met koorts en een hoop snot, wat bij Sophie inmiddels al wel weer aardig over is, maar vervolgens oversloeg op mij. Ik merk dat dankzij de zwangerschap mijn weerstand echt een stuk minder is dan normaal, aangezien ik bijna nooit écht ziek ben en nu opeens in een maand tijd meerdere keren plat lig. De laatste keer dat ik me zó beroerd voelde als nu was in mijn kraamweek toen ik opeens met 39 graden koorts op de bank lag te rillen.

Oh well, gaat wel weer over. 🙂 Hopelijk voel ik me snel beter en kan ik me weer met 100% op mijn werk en gezin concentreren. In week 3 hebben we in ieder geval iets om naar uit te kijken: we hebben weer een echo en krijgen eindelijk het geslacht van de baby te horen! 😀 Wij denken allebei een meisje, maar het zou ook zomaar een jongen kunnen zijn. Ik ben benieuwd of we gelijk hebben…

04 comments
Persoonlijk,

Terugblik op 2018 + goede voornemens voor 2019 – Heb ik mijn doelen behaald?

Vorig jaar zette ik mijn goede voornemens voor 2018 op papier. Ik wilde onder andere een webshop beginnen, Zweeds leren en een cursus fotografie volgen. Ook wilde ik nog 5 kg afvallen en dat is uiteindelijk – op één kilootje na – als enige gelukt. De rest is volledig geflopt. #oeps

Goede voornemens voor 2019

En dus neem ik ze dus lekker mee het nieuwe jaar in. Die ene kilo moet eventjes wachten, want ik ben inmiddels zwanger van baby nummer 2. 🙂 In de zomer zal ik wel weer aan de bak gaan, maar dan zal het wel meer dan één kilo zijn, verwacht ik zo. Die cursus fotografie staat inmiddels op mijn to-do lijst, dus nu nog een goede vinden. (heb jij tips? Let me know!)

Een boek schrijven en Zweeds leren zal dit jaar vanwege alle drukte niet lukken vrees ik, dus wellicht wat voor 2020? 😉 Vaker me-time en meer met muziek bezig zijn staat heel hoog op mijn lijstje maar lijkt elke keer weer niet haalbaar. Kwestie van prioriteiten stellen, denk ik. Dus in 2019 – in ieder geval voor baby nummer 2 zich laat zien – ga ik mijn best doen om dit voor elkaar te krijgen.

Eigen bedrijf

Zoals de meeste van jullie wel weten heb ik inmiddels al bijna 5 jaar – waarvan bijna 4 jaar fulltime – een eigen bedrijf. Sinds september ben ik zoekende naar wat ik er nu precies mee wil. De huidige koers wil ik in ieder geval omgooien. Zo zou ik graag een webshop beginnen, maar heb het het juiste product nog niet gevonden. Fotografie lijkt me ook super tof en dat ga ik hobbymatig dan ook zeker oppakken, maar met de concurrentie van tegenwoordig – iedereen met een spiegelreflex noemt zich al snel fotograaf – lijkt het mij lastig om er m’n brood mee te verdienen.

Dus een van mijn goede voornemens voor 2019: uitzoeken wat ik nu precies wil gaan doen met mijn bedrijf en hoe ik dat kan gaan bereiken. Wat zijn jouw goede voornemens? Ik lees het graag hieronder in de reacties. 🙂

01 comment
Persoonlijk,

Terug van weggeweest + gastblogger gezocht!

Terug van weggeweest

Het is alweer ruim 4 maanden geleden sinds mijn laatste blogpost. Mijn intentie was toen al om weer vaker te gaan bloggen, maar juni en juli zijn achteraf echt super drukke maanden geweest. Deze maanden stonden vrijwel alleen maar in het teken van werk – ik haalde dan ook regelmatig nachten door – en ik was blij toen dat voorbij was.

In augustus ging ik voor het eerst in 4 jaar weer eens écht op vakantie naar het buitenland. Er stond 2 weken lang chillen op de planning en wilde dan ook absoluut mijn laptop lekker thuis laten. Heel de toko dus dicht. Geen mails beantwoorden, geen werkzaamheden uitvoeren, helemaal niks. Wat een verademing zou dat zijn! Maar goed, over de vakantie later meer. 😉

Doelen in Q4

Het laatste kwartaal van 2018 is aangebroken en zoals elk kwartaal heb ik zo mijn doelen. Voor mijn eigen business is dat onderzoeken wat ik nu precies wil. Ik ben toe aan een carrière switch, maar weet nog niet zo goed wat. Tips en ervaringen zijn welkom. 🙂

Voor mijn blog wil ik minstens 3 blogposts per week online gaat knallen en kijken of ik de bezoekersaantallen weer wat omhoog kan krijgen. Voor de overgang van That’s Life naar It’s a Momlife ging het lekker en ik zou die statistieken graag willen overtreffen. Instagram is in de tussentijd wel gegroeid – ben de 1000 volgers gepasseerd – maar ook daar valt nog aardig wat stappen te maken.

Gastblogger gezocht

Naast mijn eigen blogs wil ik ook graag blogs van anderen posten. Ik ben dan ook op zoek naar een of meerdere gastbloggers. Ben jij of ken jij iemand die graag schrijft over het moederschap, haar bevallingsverhaal wil delen, of ook ondernemer is en zijn/haar verhaal wil doen over hoe je het ouderschap kunt combineren met het runnen van je eigen toko? Of bijvoorbeeld een (ernstig) ziek kindje heeft en dit graag onder de aandacht wil brengen? Neem dan contact met mij op! Wil je ook een gastblog schrijven maar dan wel over een ander onderwerp? Stuur mij dan ook even een berichtje, want suggesties zijn altijd welkom. 🙂

01 comment
#Momlife, Persoonlijk,

Moeder zijn

Sophie is inmiddels al 16(!) maanden en ik moet toch wel eerlijk bekennen dat het moeder zijn me – tot nu toe – prima bevalt, iets wat ik echt niet had verwacht. Sterker nog; dankzij alle hormonen en het babynieuws van de afgelopen maanden heb ik er zelfs aan zitten denken om voor een broertje of zusje te gaan, maar ik twijfel nog. 😉

De eerste week

De eerste week na de bevalling kon ik mezelf wel voor m’n kop slaan: waar the fuck was ik aan begonnen? Wat moest ik nou met dit kind? Kon iemand zoals ik, iemand met het geduld van een aangebrande visstick, wel een goede moeder zijn? Was ik hier wel voor gemaakt? Sophie huilde helemaal niet veel en was een uiterst tevreden baby, maar als ze een keer huilde dan zat ik na 3 seconden al tegen het plafond. “Hou alsjeblieft op.”

In de kraamweek heb ik wel met Sophie geknuffeld, maar achteraf gezien niet zoveel als ik zou willen – of zou ‘moeten’. Daar voel ik me best nog wel eens schuldig over. Ook vraag ik me af waarom ik op sommige momenten geen behoefte had aan contact met mijn baby. Had ik een (lichte) vorm van PND? Of hoort het er stiekem gewoon bij, maar lult niemand erover? Ik heb geen idee.

Verandering

Ik moest heel erg wennen aan de verandering. Opeens geen baby meer in mijn buik, maar in de box. Een baby die huilt, iets waar ik – toen – slecht tegen kon. Niet echt handig als je mama bent, I know. Behalve het gehuil vond ik het ook lastig om geleefd te worden. Ik leefde van luier naar flesje, van flesje naar slaapje en van slaapje naar luier. Ergens tussenin soms ook nog een badje en, o ja, ook nog kraamvisite… Die verschrikkelijke kraamvisite. Bij een 2de blijft mijn voordeur dicht, dat vertel ik je alvast. Ik stuur wel een foto, ofzo.

Maar hoe ik in het begin op bepaalde momenten geen behoefte had aan contact met mijn kind, des te groter is die drang nu. Ik ben het liefst heel de dag bij haar. Samen spelen, leuke dingen doen. Ik geniet nu echt van het moeder zijn en ben super trots dat dat lieve kleine murpje mijn dochtertje is.

Eenzaam

Maar het moeder zijn brengt ook eenzaamheid met zich mee. Sinds ik moeder ben, heb ik veel minder vrienden. Tijdens de zwangerschap zag ik diverse vriendschappen al verwateren en dat werd na de bevalling alleen maar erger. Ik vind dit niet heel erg, want nu weet ik wel wie mijn echte vrienden zijn, maar het maakt me dus wel eens eenzaam. Ik probeer minimaal 1 keer in de 2 weken af te spreken met mijn beste vriend, al is het maar ff chillen bij de grote gele M, maar dit is eigenlijk veel te weinig. Zeker gezien het feit dat ik voornamelijk vanuit huis werk en er niet heel veel momenten zijn waarop ik face2face een leuk gesprek heb met een volwassene. Ik kan dan ook niet wachten om vanaf volgende week één dag per week bij een bedrijf hier op het dorp aan de slag te gaan.

Dit betekent wel dat Sophie naar de opvang moet en dat is voor mij een hele grote stap. Tot nu toe nam Yannick vrij of kwam mijn opa een paar uurtjes oppassen. Vandaag is ze eventjes een dagje wennen bij het kinderdagverblijf en terwijl ik in mijn eentje terug naar huis liep rolden de tranen over m’n wangen. Ze hing bij het weggaan echt aan m’n been en wilde niet dat ik haar daar achterliet. Ik hoop met heel m’n hart dat ze een leuke dag heeft, anders weet ik niet of mijn moederhart het wel aankan om haar elke week weer opnieuw te moeten achterlaten. Ik ben benieuwd hoe mijn lezers dit (hebben) ervaren? Ervaringen en tips zijn welkom in de comments.

Moeder zijn

Long story short: ik vind moeder zijn leuk, maar ook een beetje eenzaam. Ik zou het, ondanks dat ik minder vrijheid heb, het allemaal voor geen goud willen missen. Overigens ben ik sinds mijn bevalling echt een weekdier geworden en kan ik nu echt niet meer zonder mijn kind, haha!

Het moeder zijn valt me al met al minder zwaar dan ik had verwacht. Hoe ervaar jij het ouderschap? Ik lees het graag hieronder. 🙂 Reageren op Facebook of Instagram kan natuurlijk ook.

013 comments